Χάζευα πριν λίγο το περσινό μου ποστ για την γιορτή μου εχτές….και πρέπει να ήταν παντελώς χάλια. Δεν το θυμάμαι είναι η αλήθεια. Να και σε κάτι προσωπικό που βοηθάει το να γράφεις αυτά που θες. Και να ξεχάσεις, το ξαναθυμάσε, τα λόγια φέυγουν οι λέξεις μένουν.
Φέτος αν και το μόνο που έκανα ήταν να πιώ μια μπύρα και να φάω μια πίτσα με 4 φίλους. Με θυμηθήκαν όλοι όσοι ήθελα να με θυμηθούν ….και κάποιοι λίγο πιο ξεχασιάριδες την επόμενη ημέρα που μου είναι υπεραρκετό.
Σήμερα έκανα και ένα ξανθό κοριτσάκι να χαμογελάσει και μου άρεσε πολύ αυτό.
Θα κάνω και έναν απολογισμό κάποια στιγμή όπως πέρισυ….γιατί όπως και να το δεις (εκτός από τα προσωπικά) μπορεί να μην ήταν φοβερή δουλειά αλλά είχε απίστευτο ενδιαφέρον και χαμό.
Τα πραγματά μπορεί να είναι δύσκολα αλλά αν υπάρχει λίγη διάθεση περνάς καλά και χωρίς να χαλάσεις ακόμα και τίποτα. Τις μέρες που μένουν θέλω να κάνω βόλτες, να περπατάω όσο περισσότερο μπορώ. :-)
[...] το 2010 απορούσα γιατί το 2009 ήμουν τσαντισμένος [...]