Καθημερινότητα,Σκέψεις

[26.12%] Ένα βήμα παραπέρα


Δεν γράφω πολύ τελευταία και αυτά τα λίγα που γράφω γίνονται όλο και πιο ανούσια. Βέβαια τι να περιμένει κανείς από κάποιον που διάνυει μια σχετικά ανούσια περίοδο, με ελάχιστες εξελίξεις στην προσωπική και ψυχολογική ζωή του.

Τουλάχιστον μπορώ να προτείνω κάποια βιβλία που διαβάζω τελευταία.

Πριν 10 μέρες τελειώσα το Rendezvous with Rama του Arthur C. Clarke το οποίο το βρήκα «ιδιαίτερα» καταπληκτικό, ειδικά αν κάποιος αναλογιστεί ότι γράφτηκε το 1972. Πρόκειτε για βιβλίο επιστημόνικής φαντασίας και έχει να κάνει με την πρώτη επαφή των «γήινων» με ένα αντικείμενο/διαστημόπλοιο από εξωγήινο πολιτισμό.

Αυτη την στιγμή διαβάζω το δεύτερο μέρος με τίτλο RAMA II. Περισσότερα αφου το τελειώσω, ώς τώρα φαίνεται αρκετά καλό αλλά σε τελιώς άλλο ύφος, πιθανότατα επίδη ο Arthur C. Clarke το έγραψε σε συνεργασία με τον Gentry Lee.

Ακόμα διαβάζω το The Player of Games του Iain M. Banks αλλά μιας και δεν έχω μπεί ακόμα στο «ζουμί» δεν θέλω να εκφέρω αυτή την στιγμή κάποια γνώμη.

^_^

Advertisements
Κλασσικό

2 thoughts on “[26.12%] Ένα βήμα παραπέρα

  1. Δεν γράφω πολύ τελευταία και αυτά τα λίγα που γράφω γίνονται όλο και πιο ανούσια. Βέβαια τι να περιμένει κανείς από κάποιον που διάνυει μια σχετικά ανούσια περίοδο, με ελάχιστες εξελίξεις στην προσωπική και ψυχολογική ζωή του.

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα και επειδή και εγώ συνήθως αυτά που λέω και γράφω (ενώ έχω πάρα πολύ καλές προθέσεις αρχικά) πάντα καταφέρνω να βγουν κενά από νόημα,θα απαντήσω με μια φράση που κάποτε μου είχε πει ενας φίλος μου (όχι δικιά του κάποιος φιλόσοφος την είχε πει εσύ που διαβάζεις ίσως την αναγνωρίσεις).»Το γεγονός οτι κάθε μέρα είναι ίδια με την προηγούμενη είναι συνθήκη ικανή να σκοτώσει έναν νοήμοντα ανθρωπο» (ή κάπως έτσι)

    Τώρα κατα πόσο είμαι εγώ νοήμων άτομο είναι δύσκολο να πω και μάλλον αμφιβάλλω όμως κάπως έτσι είναι η κατάστασή μου.Cheers.

  2. Ωραία φράση. Πρέπει να ομολογήσω ότι με εκφράζει απόλυτα. Επίσης στην παρούσα κατάσταση που διανύω νιώθω ότι πεθαίνω κάθε μέρα. Ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα συναισθηματικό άτομο αλλά η επανάληψη και η ανουσιότητα σιγά σιγά με οδηγεί σε μια κατάσταση φυτού.

    Το κακό είναι ότι η κατάσταση είναι 1) όχι στα χέρια μου 2) εκτός ελεγχού και 3) μονότονη. Τελοσπάντων…δεν ξέρω πως είναι να περνάς το στρατιωτικό μικρός, αλλά μετά τα 30 είναι μια πολύ περίεργη εμπειρία…θα μπορούσα να την περιγράψω σαν να βάζεις το μυαλό σου στην μηχανή του κιμά.

    ευχαριστώ για το σχόλιο …μου έφτιαξε λίγο την μέρα.

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s