ότι νάναι,Καθημερινότητα,Σκέψεις

50 χτύποι το λεπτό


tallest_lego
Κάθομαι σε μια γωνία και βλέπω τον εαυτό μου να αντικρίζει ένα πύργο από τουβλάκια. Αφηρημένος, χαμένος στις σκέψεις μου, πιάνω με την άκρη του ματιού μου να πετιέμαι και να σπρώχνω τον πύργο.

Χωρίς να το συνειδητοποιήσω είμαι μάρτυρας του ίδιου μου του εαυτού μου να καταστρέφει την ζωή μου. Καθώς αποχωρεί από το δωμάτιο, μένω μόνος μου κοιτώντας τα κομμάτια πεσμένα στο πάτωμα.

Μια απόφαση είναι να ξαναφτιάξει κάποιος την ζωή του. Σηκώνω τα τουβλάκια και σιγά σιγά αρχίζω να ξαναχτίζω το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μου.

Το ότι δεν ξέρω που μπαίνει το κάθε κομμάτι δεν φαίνεται να με απασχολεί…αφαιρούμε ξανά αφήνοντας τον εαυτό μου να δημιουργεί. Οι αναμνήσεις αρχίζουν να αλλάζουν ενώ χαζεύω από το παράθυρο.

Υπήρχε κάποτε μια κοπέλα, μελαχρινή που ενώ δεν είχε κανένα σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ζωή μου…προσπαθεί να δώσει στον εαυτό της ένα ρόλο, τώρα που δεν γνωρίζω που θα έπρεπε να την τοποθετήσω στο πολύχρωμο τερατούργημα.

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s