Καλλιτεχνικά,Σκέψεις

μουσική #2


Τελευταία βρίσκομαι σε μια συνεχής μουσική αναζήτηση, για τον πολύ απλό λόγο ότι όλα αυτά που ακούω μπορούν να χαρακτηριστούν κλασσικά πλέον. Χρειάζομαι (το νιώθω) ότι θέλω μια ανανέωση.

Οπότε πέφτω με τα μούτρα και ακούω διάφορα στην τύχη, από φίλους και από διάφορα μουσικά events που έχει τύχη να πάω τελευταία. Τίποτα όμως δεν με ενθουσιάζει όμως. Ιδιαίτερα ένα ψιλό πειραματικό-ηλεκτρονο-alternative κύμα που πετάει πάνω από την Αθήνα ενοχλεί αρκετά τα αυτιά μου.

Το κύμα αυτό μου θυμίζει λίγο το μπάμ εποχών αρχές 80’ς και μέσα 90’s. Όμως πρέπει να παραδεχτώ ότι όσο και να μην μου αρέσει αυτό που παράγεται συνήθως μετά από κάποιες τέτοιες εκρήξεις βγαίνουν κάποια πολύ καλά σχήματα.

Παρ’ όλα αυτά ανακάλυψα μια καλλιτέχνη, Γαλλίδα στην καταγωγή που η μουσική της με άγγιξε, την Emilie Simon. Η οποία από ότι βλέπω τώρα έχουμε και την ίδια ηλικία…δεν σημαίνει και τίποτα βέβαια αυτό. Όμως πραγματικά κόβει ράβει και κάνει παππάδες (βιογραφικό εδώ αν ενδιαφέρεται κανείς)

Κλείνω με ένα πολύ ωραίο τραγούδι και βίντεο

*έπεσαν διορθώσεις γιατί το έγραψα όταν ξύπνησα και το ποστ αυτό όχι απλά δεν είχε καμία συνοχή …αλλά είχε και ατελείωτα γραμματικά λάθη (περισσότερα από ότι συνήθως).

Advertisements
Κλασσικό

2 thoughts on “μουσική #2

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s