ότι νάναι,Καλλιτεχνικά,Σκέψεις

μουσική #3


Αντιμετωπίζω μια μικρή δυσκολία να γράψω κάτι σοβαρό τελευταία. Πρέπει να φταίει αυτός ο κάλος στον εγκέφαλο. Ακόμα και η μαγειρική που ήταν και είναι ένα από τα αγαπημένα μου θέματα κάθεται και σκονίζεται στην βορειοανατολική πλευρά του μυαλού μου.

Εδώ είναι που θα έπρεπε να πω ότι δεν γνωρίζω γιατί συμβαίνει αυτό…αλλά ούτε εγώ δεν θα τολμήσω να ξεστομίσω τόσο μεγάλη μαλακία. Ξέρω και πολύ καλά.

κάποτε λοιπόν (τα αρχαία σχολικά χρόνια) η μουσική που άκουγα..συμβάδιζε δίπλα δίπλα με την διάθεση μου. Ξέρετε… ερωτικά τραγούδια όταν είμαι ερωτευμένος, μαύρα και άραχνα όταν είμαι απογοητευμένος κτλ κτλ. Όμως τώρα πια μπορώ να ομολογήσω ότι κατάφερα να κόψω αυτή την κακή συνήθεια.

Η μουσική πια εξαρτάτε απλά από ένα τεράστιο τίποτα. Μπορεί κυρίως να είναι μαύρη και άραχνη αλλά τις περισσότερες φορές είμαι χαρούμενος.

αυτό το κομμάτι μου κόλλησε σήμερα.

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s