Καλλιτεχνικά

Το δωμάτιο


Πιστέψτε μέ όταν σας λέω ότι δεν έχω ιδεα.

Δεν έχω ιδέα πως βρέθηκα εδώ.

Δεν έχω ιδέα ποιό έτος είναι.

Δεν έχω ιδέα γιατί υπάρχω.

Το δωμάτιο που βρίσκομαι είναι άδειο, δεν υπάρχουν έπιπλα, ούτε καν σημάδια ότι κάποτε υπήρχε κάτι. Το πάτωμα είναι καλυμμένο με άσπρα πλακάκια. Οι τοίχοι είναι βαμμένοι με ένα απαλό κίτρινο χρώμα. Υπάρχει και μια κόκκινη πόρτα χωρίς χαρακτηριστικά, χωρίς πόμολο.

Όσο και να ψάχνω δεν μπορώ να βρω καμία ανάμνηση.Παρόλα αυτά δεν νιώθω ότι κάτι λείπει και υπάρχει και μια περίεργη μια οικειότητα με αυτό το χώρο.

Νιώθω μια παγωνιά. Δεν υπάρχουν ούτε παράθυρα ούτε εξαερισμός.

Είμαι ντυμένος ελαφρά. μακό μπλουζάκι, βερμούδα και σαγιονάρες. Είναι άραγε αυτά τα δικά μου ρούχα; Το ρολόι στον καρπό μου δεν δουλεύει. Οι δείκτες κολλιμένοι στις 2.45.

Ο χώρος είναι πολύ μονότονος. Βγάζω το ρολόι και το πετάω στο πάτωμα. Τι να το κάνω ούτος σι άλλος ένα ρολόι που δεν λειτουργεί. Τουλάχιστον έτσι ο χώρος φαίνεται κάπως λιγότερο βαρετός.

Πλησιάζω την πόρτα για να βάλω το αυτί μου από πίσω. Με το που ακουμπάω τα χέρια μου επάνω της ανακαλύπτω ότι δεν είναι κλειστή. Την ανοίγω σιγά σιγα. Υπάρχει ένας σκοτεινός διάδρομος. Ψάχνω για κάποιο διακόπτη.

κλικ

τίποτα, δεν υπάρχει ρεύμα.

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s