ότι νάναι

παράγραφοι


Αφού τα κοινά περάσαν και μπήκαμε σε έναν διαφορετικό παράδρομο…αρχίσαμε να κάνουμε πετάλι. Το αν θα μας χτυπήσει κανένα αυτοκίνητο, μόνο ο χρόνος το ξέρει.

Ήρθε ο καιρός να ασχοληθούμε με τον εαυτό μας. Οι προσωπικές αναζητήσεις και ανησυχίες πάντα αποτελούσαν την πιο αγαπημένη μου ενασχόληση. Τυγχάνω και ολίγον τι κουτσομπόλης, όλο και λιγότερο όμως, μιας και  όσο τα χρόνια περνάνε στενεύει αισθητά  ο αριθμός των ανθρώπων που μου δημιουργούν κάποια αίσθηση.

Για κάποιο λόγο μου προκαλούν αίσθηση άτομα τα οποία με κάνουν να νιώθω άβολα και μπερδεμένα.  Άτομα που δεν τα αντέχουν πολλές φορές ούτε οι πέτρες. Φυσικά δεν έχω ιδέα πως μπορώ να τα πλησιάσω ή τι φταίει με εμένα και με τραβάνε.

Από την άλλη αρνούμαι να λάβω υπόψιν παράπλευρες ευκαιρίες. Θέλω να επικεντρώνω την προσοχή μου σε ένα πρόβλημα.

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s