ποιήμα,ότι νάναι,Σκέψεις

εσύ [2]


Ο χρόνος είναι μια μαύρη φιγούρα που μας ακολουθεί σε ένα σκοτεινό σοκάκι. Καραδοκεί και παρατηρεί για την στιγμή που θα γυρίσουμε και θα τον δούμε κάτω από το μαλακό φως μιας μισοπεθαμένης λάμπας.

Ο χρόνος φωτισμένος είναι συνήθως πιο τρομαχτικός από τον θάνατο. Νιώθεις τις κουρτίνες του παρελθόντος να πέφτουν και να αποκαλύπτουν τον δολοφόνο του μυστηρίου της ζωής.

Ποια είσαι, μουσική φιγούρα του λεωφορείου; Πας και έρχεσαι συχνά στο μυαλό μου και στα όνειρά μου αλλά ποτέ δεν αποκαλύπτεις τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου;

Έχεις προσμονές από την πάροδο του χρόνου…μόνο που αυτός δεν περπατάει σε μια ευθεία πορεία. Πηγαίνει μπρος πίσω και κρύβεται ξανά στο σκοτεινό σοκάκι.

Και εκεί βλέπω εσένα που τόσα χρόνια δεν μπορούσαν να δω.

Συγνώμη.

Advertisements
Κλασσικό

One thought on “εσύ [2]

  1. Παράθεμα: εσύ [3] « Τράβα Καζανάκι

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s