Σκέψεις

ένας τέλειος κόσμος


Μπορεί να ακούγεται λίγο κλισέ και λίγο αμερικανιά με την πρώτη ματιά αλλά όταν ήμουν μικρός ήθελα να πάω στο διάστημα, δεν ήθελα όμως να γίνω αστροναύτης το θεωρούσα πολύ βαρετό όλο αυτό με τις στολές, τα κράνη και άλλες τέτοιες μαλακίες.  Απλά ήθελα να είμαι εκεί.

το 1985 διάβασα το βιβλίο «3 παιδιά χαμένα στο διάστημα (1982)» του Χάρη Σακελλαρίου και ενθουσιάστηκα ακόμα παραπάνω.

Τα χρόνια περάσαν και ανέπτυξα ένα είδος αγάπης για την επιστημονική φαντασία. Ακόμα και από cartoon μου άρεσε να παρακολουθώ το Robotech από το οποίο πρόβαλε η ΕΡΤ την πρώτη season το 1987. Καθώς το astroboy καθώς και μια παραλλαγή του που μεταφράστηκε στα ελληνικά και λεγόταν super mars (ή jet mars). Μεταξύ άλλων έβλεπα Voltronκαι Getter Robo.

Όταν μεγάλωσα λιγάκι άρχισα να βλέπω και ταινίες επιστημονικής φαντασίας καθώς και να διαβάζω περισσότερα βιβλία. Ακόμα και σήμερα συνεχίζω να διαβάζω και να βλέπω ότι πέσει στα χέρια μου. Έχω διαβάσει τα πάντα του Isaac Asimov, Stephen Baxter, Arthur Clarke, Douglas Adams,  Frank Herbert, αρκετά του Philip Dick, Ian Banks, Greg Egans, Kim Stanley Robinson και ένα του David Zindel.

Περισσότερο όμως με είχε κατενθουσιάσει  κυρίως το original star trek το οποίο δεν απέχει πολύ από την εποχή μας και που πέρα από τις διαστημικές ιστορίες πίσω στην γη περιέγραφε την τέλεια κοινωνία.

Κάπως έτσι ονειρευόμουν και συνεχίζω να ονειρεύομαι την τέλεια κοινωνία. Η διαφορά είναι ότι όταν ήμουν μικρός πίστευα ότι ήμασταν πολύ κοντά. Τώρα συνειδητοποιώ ότι μάλλον πρώτα θα φάμε σκατά και ύστερα από μια τεράστια καταστροφή είτε θα πεθάνουμε και θα ησυχάσει ο πλανήτης είτε θα βάλουμε μυαλό και θα χτίσουμε κάτι τόσο απλό.

  • Μια κοινωνία που δεν υπάρχουν χρήματα.

«This planet has – or rather had – a problem, which was this: most of the people living on it were unhappy for pretty much of the time. Many solutions were suggested for this problem, but most of these were largely concerned with the movements of small green pieces of paper, which is odd because on the whole it wasn’t the small green pieces of paper that were unhappy.»

Douglas Adams

  • Μια κοινωνία που δεν θα υπάρχει φθόνος γιατί όλοι θα έχουν αυτά που χρειάζονται (όχι μόνο τα ελάχιστα απαραίτητα για να ζήσουν – δηλ. μαμ, κακά και ύπνος) όπως ένα πιάτο φαγητό καλής ποιότητας χωρίς χημικά και σκουπίδια, μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους, πρόσβαση σε πληροφορίες σε οποιαδήποτε στιγμή  και για οποιοδήποτε θέμα (διαφάνεια) και οποιοδήποτε τρόπο (υπολογιστές, κινητά κτλ, στο σπίτι, στο δρόμο), πρόσβαση στην διασκέδαση και στον έρωτα.
  • Μια κοινωνία που όλοι θα είναι ίσοι.
  • Μια κοινωνία που όλοι θα δουλεύουν ίσα και όσο χρειάζεται για να πάει μπροστά ακόμα και πέρα από την γη.

Στο γυμνάσιο μας είχαν βάλει να γράψουμε μια έκθεση για το πως φανταζόμαστε την ζωή στην χώρα μας στο μέλλον. Εγώ περιέγραψα τα παραπάνω. Η καθηγήτρια μου έβαλε 0 γιατί την θεώρησε εκτός θέματος.

Θέλω το δικαίωμα να μπορώ ακόμα να ονειρεύομαι μια τέτοια ζωή. Αν όχι για μένα ή τα παιδιά μας….για τα εγγόνια τότε ή τα δισέγγονα.

Κατακρίνεται με όσο θέλετε αλλά δεν με ενδιαφέρουν ούτε οι πολιτισμικές διαφορές, ούτε η ιστορία …μόνο το μέλλον και στο μέλλον θέλω να είναι όλοι το ίδιο.

Ευτυχισμένοι ή  αφανισμένοι.

Advertisements
Κλασσικό

3 thoughts on “ένας τέλειος κόσμος

  1. Ο/Η happypepper λέει:

    Αγαπητά ελάστικ,
    έχω πάψει χρόνια τώρα να πιστεύω σε τέλειους κόσμους καιέχω αποδεχτεί την ανεπάρκεια του ανθρώπινου είδους. Γι’ αυτό και θα εμμείνω στα περί επιστημονικής φαντασία. πρέπει να είσαι λίγο μικρότερος, αλλά εγώ θυμάμαι εκτός του αγαπημένου Star Wars, Star Trek, Galaktika, και την τηλεοπτική σειρά «Διάστημα 1999» – τώρα τί θες να πω;
    το 1999 κάθε άλλο παρά διάστημα βιώναμε…
    Τους χαιρετισμούς μου από τον κύριο Σπόκ!

    • πολλές από τις σειρές, βιβλία και ταινίες που λάτρευα λάμβαναν μέρος σε εποχές που έχουμε πλέον φτάσει. Πάντως την ημέρα που θα πάψω να ελπίζω για ένα πολύ καλύτερο μέλλον θα είναι και η ημέρα που θα πεθάνω.

      Δεν το θεωρώ τόσο δύσκολο. Η κοινωνία δεν έχει φτάσει ακόμα στο σημείο να αποδεχτεί τέτοιες δραματικές αλλαγές αλλά στα μάτια μου κλίνει προς τα εκεί. Ίσως χρειαστούν 100άδες χρόνια ακόμα αλλά αν επιβιώσουμε κάποια στιγμή θα φτάσουμε εκεί.

  2. Παράθεμα: 5 φωτογραφίες 4 ιστορίες | Τραβα Καζανακι

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s