ότι νάναι,Ιστορίες ανθρώπων

Πρώτη μέρα του χρόνου


Αυτή την ανάρτηση ήθελα να κάτσω να την γράψω εχτές. Αλλά ο πυρετός, η τάση προς έμετο καθώς και η αδυναμία μου να κάτσω στον υπολογιστή πάνω από 10 λεπτά το καθιστήσαν αδύνατο.

Η δεύτερη μέρα του χρόνου με βρήκε άρρωστο αλλά δεν με πείραξε καθόλου…ξεκουράστηκα όσο μπορεί να ξεκουραστεί κάποιος σε μια τέτοια κατάσταση, και μούχλιασα όσο δεν γινόταν.

Η πρώτη μέρα όμως ήταν αρκετά καλή. Έκανα την αλλαγή του χρόνου στο σπίτι της καλύτερης μου φίλης και έπειτα βγήκαμε για ένα ποτάκι. Η αλήθεια είναι ότι πρωτοχρονιά την Αθήνα δεν την θυμόμουν ποτέ τόσο άδεια. Μου θύμισε ανήμερα  Χριστούγεννα που όντως είναι τα περισσότερα μαγαζιά κλειστά και όσα είναι ανοιχτά έχουν ελάχιστο κόσμο. Μου άρεσε όμως.  Πήγαμε μια όμορφη βολτούλα και ήπιαμε και ένα (απαίσιο) κρασάκι σε ένα μπαράκι.

Στην συνέχεια την γύρισα στο σπίτι και αφού το κρασί μου είχε κάνει τα άντερα άνω κάτω αποφάσισα να πάρω ταξί. Σημειωτέων ότι δεν συμπαθώ ιδιαίτερα ταξιτζήδες και μέσα σε όλο το 2010 πρέπει να πήρα ταξί λιγότερο από 3 φορές.

Βέβαια αυτός ο ταξιτζής ήταν λιγάκι διαφορετικός. Με το που μπήκα άρχισε να μου αναλύει το πως το κράτος καταφέρνει να κρατάει από τα λουριά τους αστυνομικούς και τους ασφαλίτες και μετά τους αφήνει να ορμάνε λυσσασμένοι στον απλό κοσμάκη.  Τους παρομοίωσε με ένα σκυλί που το κακό ταΐζεις και το δέρνεις και μετά όταν τον αφήσεις δαγκώνει όποιον βρει.

Προσπάθεια μάταια να του πω 2-3 σημεία στα οποία διαφωνούσα σε όλη την ανάλυση του αλλά δεν με άκουσε. Όταν ήρθε η ώρα να κατέβω μου έδωσε και ένα βιβλίο για το ’44. Γιατί με έκοψε ότι θα με ενδιαφέρει. Το πήρα και τον ευχαρίστησα. Δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο βιβλίο οπότε μπορεί κάποια στιγμή να το διαβάσω όντως.

Το μόνο κακό στην διαδρομή με το ταξί ήταν ότι είδαμε και ένα ατύχημα στην αρχή της Συγγρού με ένα μηχανάκι. Η κοπέλα που το οδηγούσε πρέπει να ήταν σίγουρα νεκρή. Η άσφαλτος ήταν γεμάτη αίματα και το κράνος ακόμα στα χέρια της (προφανώς δεν το φόραγε) και αυτή αναδιπλωμένη σε μια περίεργη στάση.

Γύρισα σπίτι χάζεψα στον υπολογιστή για κανένα μισάωρο και μετά κοιμήθηκα.

Ουφ πολλές εμπειρίες για μια χρονιά που μέτραγε μόνο τις 4 πρώτες ώρες τις.

Η επόμενη μέρα και συνέχεια της πρώτης μέρας του χρόνου ήταν κλασσική και αναμενόμενη. Μεσημεριανό οικογενειακό φαγητό.  Με εμένα να τρώω κολοκυθάκια με πατάτες στον φούρνο και παντρεμένη φάβα για σαλάτα.

Μούχλα σπίτι και το βράδυ ένα ποτάκι με καλούς φίλους.

Η επομένη είπαμε, η πρώτη αρρώστια του χρόνου. Λογικά και τελευταία. το 2010 δεν αρρώστησα ούτε μια φορά.

: D

Advertisements
Κλασσικό

3 thoughts on “Πρώτη μέρα του χρόνου

  1. Περαστικά!
    Καλή χρονιά κι ό,τι επιθυμείς στο εύχομαι.
    Ελπίζω το κορίτσι να έζησε. Άσχημο ατύχημα ακούγεται αλλά ελπίζω να μην ήταν θανατηφόρο.

    • Καλή χρονιά και σε εσένα. Δεν νομίζω να γλίτωσε αν και δεν υπάρχει τρόπος να το ξέρω 100% απλά το θέαμα δεν ήταν πολύ ευχαριστα ή έστω και δισάρεστα ελπιδοφόρο.

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s