ότι νάναι

το είπα και δεν το ξαναλέω


Ποτέ δεν με ενοχλούσε να επαναλαμβάνομαι. Το ευχαριστιέμαι για να είμαι ειλικρινής όσο τίποτα στο κόσμο, αρκεί ο κόσμος να θέλει να με ξανακούσει. Ποτέ δεν με ενόχλησε να λέω ξανά και ξανά τα ίδια, να εξηγώ όσο ποιο αναλυτικά μπορώ λέξη λέξη, γράμμα γράμμα μέχρι να καούν στο μυαλό σου και να αφήσουν μόνιμα σημάδια.

Όταν ήμουν στο νήπιο ήθελα να γίνω πιλότος, πράγμα πολύ παράξενο γιατί είχα και συνεχίζω να έχω υψοφοβία. Το έχω παλέψει αρκετά. Πέρασα μια περίοδο που δεν ήθελα να γίνω τίποτα. Πέρασα μια περίοδο που ήθελα να γίνω δάσκαλος. Τώρα έχω καταλάβει το νόημα της ζωής. Νομίζω ότι θέλω να γίνω υπερήρωας. Όχι σαν το σουπερμαν ή τον μπατμαν. Είπαμε φοβάμαι τα ύψη. Βασικά όταν λέω υπερήρωας δεν εννοώ να σώζω τον κόσμο, μου αρκεί να σώσω εμένα. Έτσι θα ήθελα μια χαζή δύναμη, όπως να ξέρω  με το που βλέπω κάποιον τι έφαγε για μεσημέρι ή ακόμα καλύτερα τι θα φάει το επόμενο μεσημέρι (οπότε αν προτείνω να πάμε σε έναν μέρος να φάμε να μπορώ να εκτιμήσω την απάντηση).

Έχω όμως και ένα πρόβλημα. Ενώ δεν έχω πρόβλημα να ακούω τον άλλον να μου λέει καινούρια πράγματα ή πράγματα που δεν έχω καταλάβει. Έχω μια τρέλα με το να μου ξαναλένε πράγματα τα οποία τα έχω καταλάβει καλά. Ύστερα από πολλαπλές παρακλήσεις από μέρους να μην ξαναλές τα ίδια συνεχίζεις.  και εγώ ουρλιάζω σαν μουρλός μπας και η φωνή μου σκεπάσει την επαναληπτική σου παράνοια.

 

Αχ, πάει και το πρώτο παρανοικό ποστ του 2011.

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s