Ιστορίες ανθρώπων

Καρυδόπιτα


Αν ψάχνεις αγαπητέ φίλε συνταγές για καρυδόπιτα μπορώ να σε στείλω εδώ όπου κάποια στιγμή στο τέλος του 2008 (εν μέση χαμού στα επεισόδια της Αθήνας) εγώ μαλακιζόμουν φτιάχνοντας καρυδόπιτες για την μαμά πατρίδα.

Ο τίτλος καθόλου συμπτωματικός και αποτελεί μία ακόμα ιστορία από το παρελθόν. Δεν πρόκειται όμως για μια ιστορία όπως το la petite grecque που τείνουν να πιάνουν ένα πολύ σημαντικό μέρος της ζωής σου. Πρόκειται για μια από αυτές τις πολύ πολύ μικρές σκηνές που αν και κράτησαν παρά λίγα μόνο λεπτά της ώρας, μείναν καρφωμένες στην μνήμη σου πάνω από 10 και χρόνια.

Την εποχή εκείνη ήμουν στο δεύτερο έτος της σχολής. Ήταν η εποχή των clubs, της brit pop, του electro. Ήταν η εποχή που κάθε παρασκευή και πολλές φορές και Σαββάτο πηγαίναμε στο club Plan B και για αλλαγή στο MAD και καθόμασταν μέσα στην ζάλη του καπνού, του ιδρώτα, του αλκοόλ και της μουσικής μέχρι το πρωί.

Δεν θυμάμαι τι μέρα ήταν αλλά αν με έβαζες να την τοποθετήσω κάπου στον χάρτη της εβδομάδας θα την έβαζα Τετάρτη. Όσο για μήνα λίγο πριν την πρωτοχρονιά του 1998-99.  Την εποχή εκείνη κυκλοφορούσαν ακόμα τα κίτρινα τρόλεϊ με εκείνο το δυνατό χρατσ χρουτσ κάθε φορά που ο οδηγός άλλαζε ταχύτητα. Εκείνα τα τρόλεϊ που όλες οι θέσεις ήταν κατά μήκος τον παραθύρων και κοίταγες πάντα αυτόν που καθότανε απέναντί σου. Τα αγαπούσα πολύ αυτά τα τρόλεϊ, απομεινάρια μιας τελείως άλλης εποχής. Που κάθε φορά που γινόταν διακοπή ρεύματος μέναν μέσα στην μέση του δρόμου γαμώντας την κυκλοφορία. Πόσες φορές κατέβηκα στις στήλες του ολυμπίου Διός και περπάταγε με τα πόδια μέχρι ομόνοια, και όμως δεν με πείραζε πολύ.

Έτσι και εκείνο το βράδυ ξεκίνησα να πάω στο planB όχι όμως για clubbing απλά επειδή υποτίθεται ότι θα παίζανε οι raining pleasure που ήθελε πολύ να τους δει η κολλητή μου. Δεν είχα ποτέ αδυναμία σε αυτό το συγκρότημα. Έτσι ξεκίνησα κατέβηκα από το σπίτι μου (έκανε κρύο, θυμάμαι που φορούσα κασκόλ) και πήγα στην στάση του τρόλεϊ. Στην στάση ήμουν εγώ και μια ακόμα κοπέλα. Έρχεται το τρόλεϊ άδειο ανεβαίνουμε επάνω και θυμάμαι πολύ καλά πως έκατσα στην τελευταία θέση αριστερά στο βάθος του τρόλεϊ. Η εν λόγω κοπέλα που δεν είχα προσέξει καθόλου ως τότε κάθισε απέναντί μου.

Μαζί της κρατούσε και ένα μικρό πακετάκι τυλιγμένο με αλουμινόχαρτο. Το άνοιξε με στοργή και άρχισε να βάζει τα δάχτυλά της μέσα σε ένα τεράστιο κομμάτι καρυδόπιτα. Ομολογώ αν και δεν την θυμάμαι, θυμάμαι να σκέφτομαι ότι είναι πανέμορφη και ότι την κοίταγα σαν χάνος. Μετά από 2-3 στάσεις πρόσεξε πως την κοίταγα  και μου πρόσφερε ένα μικρό κομμάτι καρυδόπιτα. «Τις γιαγιά μου» είπε.

Στο τέλος κατέβηκα 3 στάσεις μετά το προορισμό μου βασανίζοντας να καταφέρει να της ζητήσει να βγούμε. Δεν τα κατάφερα. Έτσι κατέβηκα στο πανεπιστήμιο και περπάτησα αργά και σταθερά, έχωντας στήσει την φίλη μου στις στήλες του ολυμπίου Διός.

Η συναυλία είχε ακυρωθεί αλλά χωρίς Internet εκείνη την εποχή δεν υπήρχε και κανένας ιδιαίτερος τρόπος να το έχουμε μάθει από πιο πριν. Περπατήσαμε προς το σπίτι της και ενώ γύριζα αργότερα στο δικό μου σκεφτόμουν την κοπέλα με την καρυδόπιτα.

2 Τετάρτες κατέβηκα στην στάση την ίδια ώρα μπας και την ξανά πετύχω χωρίς επιτυχία. Την πρωτοχρονιά όμως εκείνη, με είδε σε ένα μαγαζί 7 το πρωί και μου είπε «γειά είμαι το κορίτσι με την καρυδόπιτα».

Advertisements
Κλασσικό

7 thoughts on “Καρυδόπιτα

  1. Παράθεμα: Tweets that mention Καρυδόπιτα « Τραβα Καζανακι -- Topsy.com

  2. Τι ωραία ιστορία! Όλοι έχουμε αντίστοιχες μικρές συναντήσεις που κάπου χάνονται στα χρόνια, κάποτε όμως φτάνουμε στη συνειδητοποίηση ότι αυτές οι μικρές στιγμές μας διαμόρφωσαν περισσότερο από όλα τα μεγάλα δράματα της ζωής μας. Και κακά τα ψέμματα, στο Plan B δεν ζήσαμε και λίγα ;)

  3. Είμαι που να μην ήμουν. γερομπαμπαλής με τα όλα μου. Γείτονας στο Plan B, μπαρουτοκαπνισμένος από την τσιγαρίλα, κακοποιημένος από τα μέσα μεταφοράς και γαμώτο πολύ μεγάλος νοσταλγός της εποχής.

    • ενώ μου αρέσει πολύ σαν ανάμνηση, όταν το καλοσκέφτομαι δεν την νοσταλγώ την εποχή…καλά ήταν στα 20 κάτι στα 30 φεύγα όμως….μπαχ …όχι δεν θα πάρω. την κακοποίηση από τα ΜΜΜ την ψυλογλίτωσα όταν πήρα ποδήλατο :D

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s