Ιστορίες ανθρώπων,Σκέψεις

λαχειοπώλης


Θυμάμαι από μικρό παιδάκι έναν τυφλό λαχειοπώλη που πήγαινε με το τρένο από μοναστηράκι ομόνοια και προσπαθούσε να πουλήσει λαχεία. Πολλοί είχαν προσπαθήσει να τον κοροϊδέψουν αλλά ήταν ξύπνιος. Μπορεί να μην έβλεπε αλλά καταλάβαινε τα πάντα.

Θυμάμαι και δύο σκυλιά τα οποία έμπαιναν στο τελευταίο βαγόνι του ΗΣΑΠ, συνήθως από Καλλιθέα ή Ταύρο και κατέβαιναν στο Μοναστηράκι και του κάναν παρέα. Τα σκυλιά είμαι σίγουρος δεν ζουν πια, τον λαχειοπώλη έχω χρόνια να τον δω.

Μου ήρθε το πρόσωπο σήμερα ενώ πήγαινα με το ποδήλατο στον Σταθμό Αττικής με το ποδήλατο, επειδή πέτυχα έναν λαχειοπώλη. Μικρότερο σε ηλικία αλλά με το ίδιο βασανισμένο βλέμμα. Η διαδρομή Μοναστηράκι – Ομόνοια κλειστή εδώ και 9 μήνες και από ότι διάβασα παίζει να μην ανοίξει και όλας και υπάρχουν σκέψεις για υπογειοποιήσει της διαδρομής αυτή για να πηγαίνει το τρένο κάτω από τα αρχαία.

Έτσι αναρωτιέμαι, ζεί αυτός ο άνθρωπος, χάθηκε; Πως επιβιώνει ένα λαχειοπώλης; Υποθέτω λογικά θα έχει σταθερή πελατεία που θα τον ξέρει και θα τον φωνάζει με το μικρό του όνομα.

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s