Επικαιρότητα

αναμνήσεις από το σχολείο #2


Κάποια στιγμή πριν περίπου 6 μήνες είχα γράψει για τις αναμνήσεις μου από το σχολείο τυλιγμένες σε μαύρο χαρτί με ροζ γραμμούλες και κυρίως επικεντρωμένες σε κάποια πρόσωπα και καταστάσεις που με επηρέασαν και με σημάδεψαν.

Δεν ανέφερα τίποτα για το τότε εκπαιδευτικό σύστημα ή το σύστημα διδασκαλίας. Για άλλη μια φορά μετά από ορισμένα χρόνια σχετικής ησυχίας η τωρινή κυβέρνηση για άλλη μια φορά θέλει να φέρει την τομή στο εκπαιδευτικό σύστημα, ακυρώνοντας την δικιά της προηγούμενη τομή.

Ο ασθενής όμως έχει γεμίσει ουλές, επειδή το μόνο που γίνονται είναι τομές επάνω σε ένα σώμα που ισορροπεί μεταξύ ζωής και θανάτου. Έτσι θέλω να εκφράσω την γνώμη κάποιου που έζησε το τότε σύστημα καθώς και 20 χρόνια στα θρανία.

Η τωρινή τομή είναι να κάνει όλα τα σχολεία ολοήμερα. Στα μάτια μου αυτό γίνεται για να γλιτώσει η κυβέρνηση τα πολλά έξοδα και προσωπικό από τα σχολεία που δουλεύουν σε πρωινή-απογευματινή βάση. Να στριμώξει 30-40 παιδιά σε κάθε αίθουσα και να διώξει και ότι προσωπικό δεν θα του είναι πλέον απαραίτητο.

Έτσι η σωστή παιδεία μετατρέπεται από κοινό αγαθό σε πολυτέλεια των λίγον.  Δεν είμαι κατά τον ολοήμερων σχολείων όταν αυτά γίνονται σωστά. Αλλά σε αυτή την χώρα δεν υπάρχουν οι υποδομές για να επιτύχει κάτι τέτοιο.

Τα ολοήμερα σχολεία χρειάζονται χώρους άθλησης, χώρους με υπολογιστές, εστιατόρια, αίθουσες συζήτησης…κτλ. Τα μαθήματα δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τις 4-5 πλήρες ώρες την ημέρα (δηλαδή 6 45λεπτα) αλλιώς ο μαθητής κουράζεται βαριέται και εν τέλη δεν προσέχει και δεν κάνει τίποτα.  Έτσι σε ένα σωστό ολοήμερο σχολείο υπάρχουν 4.5ώρες μάθημα και 2.5 ελεύθερες ώρες ενδιάμεσα των μαθημάτων για να αναπτύξει ο μαθητής το κοινωνικό του προφίλ και 1 ώρα για να διαβάσει τα μαθήματα της επομένης μέρας. Όχι για να δημιουργήσουν χαμηλά αμειβόμενους και σκληρά εργαζόμενους σκλάβους

Όταν το μάθημα γίνεται σωστά μια ώρα αρκεί.  Έτσι μαθαίνει και ο μαθητής να αγαπά το σχολείο και με τους σωστούς καθηγητές και τον σωστό τρόπο διδασκαλίας να αγαπά και το διάβασμα και την μόρφωση.

Μια τέτοια αλλαγή σίγουρα χρειάζεται πολλούς πόρους που πιθανό να μην έχουμε και όλας. Μέχρι τότε όμως δεν μπορείς να δημιουργείς φυλακές απελπισίας και αβεβαιότητας στριμώχνοντας παιδιά σε μικρές αίθουσες και φιμώνοντας τα.

Οπότε αν θέλουμε να μιλήσουμε για μια όντως σοβαρή αλλαγή επάνω στο υπάρχων σύστημα αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο διδασκαλίας αφαιρώντας τα φιμωμένα γραφεία, επικροτώντας την συνεργασία ακόμα και την εποικοδομητική αντιγραφή σε διαγωνίσματα και εξετάσεις.

Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι όταν συνεργάζονται πετυχαίνουν πολλά περισσότερα από ότι μόνοι τους. Μπορεί να είμαστε μονάδες αλλά στην τελική ανήκουμε όλοι στο ίδιο σύνολο και οι ενέργειες του ενός επηρεάζει και τον άλλον.

 

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s