Σκέψεις

Μεγάλη Παρασκευή


Όπως είχα αναφέρει 2 μήνες νωρίτερα γεννήθηκα Παρασκευή και 13. Η δε εκείνη παρασκευή δεν μια οτιδήποτε παρασκευή, ήταν Μεγάλη Παρασκευή. Που σήμαινε ότι αν και κινητή εορτή το Πάσχα ελάχιστες φορές ήταν που δεν έπεφταν τα γενέθλια μου μέσα σε αυτές τις 2 εβδομάδες, οπότε ήταν και ελάχιστες οι φορές που έκοψα τούρτα.

Προχτές που είχα πάει όμως στο σπίτι 2 φίλων, σε συνδυασμό με μια γειτόνισσα σήμερα, κάποια με έκανε να διαπιστώσω ότι ένας πολύ σοβαρός λόγος που στράφηκα αρχικά στην αθεΐα ήταν τα γενέθλια μου.

Σήμερα δεν ήμουν μόνος στο σπίτι, σήμερα είχα παρέα. Υπήρχε πολύ καλή διάθεση καθώς και μια συζήτηση περί μουσικής. Αγαπάω την μουσική. Και ποιος δεν αγαπάει την μουσική; Όμως από ότι μου θύμισε η καλή μου γειτόνισσα (που μερικά χρόνια πριν με απειλούσε ότι θα φώναζε την αστυνομία, όπως και το έκανε, επειδή έκανα σεξ μετά τις 12 το βράδυ και δεν μπορούσε να κοιμηθεί) υπάρχει μια μέρα το χρόνο που είναι ΝΤΡΟΠΗ να ακούς μουσική. Είναι ντροπή να ακούς μουσική γιατί έχουμε πένθος.

Είναι μια ανάμνηση που δεν μπορώ να ξεφορτωθώ. Ήταν 1989. Η μεγάλη παρασκευή έπεσε αυτή την φορά Πέμπτη και 13. Θυμάμαι την μητέρα μου να με ρωτάει τι δώρο ήθελα. Εγώ τότε 10 χρόνο ήθελα να αγοράσω μια κασέτα. Θυμάμαι και ποια. Αν και ντρέπομαι λίγο για την επιλογή μου, αλλά εντάξει παιδί ήμουν τότε, ήθελα να αγοράσω το Forever Your Girl της Paula Abdul. Δεν είχε καταφέρει να μου το πάρει την Πέμπτη όμως και θυμάμαι πεντακάθαρα που πήγαμε παρασκευή πρωί να μου το αγοράσει. Όμως πριν με έβαλε να υποσχεθώ ότι δεν θα το ακούσω εκείνη την ημέρα γιατί δεν ήταν σωστό. Είχαμε πένθος.

Το ότι ήταν μεγάλη Παρασκευή βέβαια εμένα δεν μου έλεγε τίποτα απολύτως, οπότε πήγα έβαλα κρυφά την κασέτα στο στερεοφωνικό, βρήκα και τα ακουστικά του πατέρα μου και κάθισα και την άκουγα. Δεν περάσαν 10 λεπτά μέχρι να με ανακαλύψουν και να μου βάλουν τις φωνές.

Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί ήταν κακό αυτό που έκανα. Ακόμα και τώρα δεν το καταλαβαίνω. Η μουσική είναι ένα μοναδικό εργαλείο για χαρά, για ντέρτια, για θλίψη, μελαγχολία και πένθος. Τελικά κάποιος γίνεται άθεος όταν αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι σε μερικά πράγματα που του παρουσιάζουν οι άλλοι δεν μπορεί να βρει μια λογική εξήγηση όσα χρόνια και αν περάσουν. Με κάθε μικρή αμφιβολία γκρεμίζεις και ένα μικρό κομμάτι του τείχους που λέγεται θρησκεία και κάποια στιγμή βλέπεις ότι πίσω από το τείχος δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Σκας ένα χαμόγελο και συνεχίζεις, με τους δικούς σου κανόνες και την δική σου ζωή.

Το ότι είμαι άθεος βέβαια δεν μου δίνει το δικαίωμα να μην σέβομαι τους γύρω μου, οπότε θα βάλω και θα της αφιερώσω ένα πένθιμο τραγούδι.

ΥΤ. Έχω περάσει επίσης γενέθλια μου χαζεύοντας τον επιτάφιο να περνάει από κάτω με μια φίλη πίνοντας μπύρες στο Φιλοπάππου.

Advertisements
Κλασσικό

3 thoughts on “Μεγάλη Παρασκευή

  1. λίγο καθυστερημένα αλλά ευχαριστώ… αν και είμαστε εκ διαμέτρου αντίθετα άτομα, το οποίο όμως το θεωρώ υγιές… (έχω διαβάσει το blog σου) :D

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s