ότι νάναι,Σκέψεις

το σύνδρομο του σωτήρα


Για όσο θυμάμαι τον εαυτό μου έχω μια περίεργη παρότρυνση να σώσω τον κόσμο. Μικρότερος αυτή η εικόνα έτεινε να ταυτιστεί με του Ιησού. Αλλά επειδή ήμουν άθεος και συνεχίζω να είμαι δεν μου άρεσε αυτή η εικόνα. Με χάλαγε.

Σιγά σιγά αποκολλήθηκε η θρησκευτική χροιά παντελώς από το πετσί μου. Με την αποκόλληση αυτή ήρθαν και προσκολλήθηκαν άλλα δύο σύνδρομα. Το ενοχλητικό σύνδρομο ότι θα χάσω κοσμοϊστορικά γεγονότα επειδή θα κάνω κάτι ανούσιο, καθώς και το σύνδρομο θέλω να δουλεύουν όλα ρολόι και να απολαμβάνω την ηρεμία μου. Το τελευταίο φαινομενικά έρχεται σε απευθείας σύγκρουση με το σύνδρομο του σωτήρα. Πως μπορείς να σώσεις τον κόσμο χωρίς να τον ανατρέψεις; Πως μπορείς να έχεις την ηρεμία σου ανατρέποντας τα πάντα.

Ακόμα σκέφτομαι ότι θα ήθελα να σώσω τον κόσμο. Ξέρω πολύ καλά όμως ότι μόνος δεν μπορώ να το πάρω. Γιατί όσο γαμημένη και να είναι η ψυχολογία μας κατά καιρούς και να πιστεύουμε ότι ήμαστε η κορυφή του κόσμου, η λογική πρέπει να υπερισχύει. Η ομάδα κερδίζει πάντα πιο εύκολα.

Υπάρχουν πολλές φορές που ανακαλύπτω στον ύπνο μου κάποια εξωτική συσκευή όπως

  • η τηλεμεταφορά
  • μπαταρίες τσέπης που μπορούν να ηλεκτροδοτήσουν ολόκληρες χώρες με σχεδόν μηδενικό κόστος.
  • Σκουληκότρυπες για να μην χρειάζεται ποτέ ένας πεζός να περνάει τους δρόμους.
Υπάρχουν εκατοντάδες σχέδια και σενάρια βασισμένα σε αυτά τα εργαλεία. Γενικά υπάρχει ένα πολύ οργανωμένο χάος σε αυτό το μυαλό. Δυστυχώς όμως ο κόσμος δεν θα σωθεί από αυτά.
Κάποτε λέγαμε (και δύστυχος μερικοί το πιστεύουν ακόμα) πως μόνο με την σκληρή δουλειά θα σώσουμε τον κόσμο. Αν το αλλάζαμε με σωστή δουλειά …ίσως έτεινα να συμφωνήσω λιγάκι, εφόσον κάποια άλλα πιο βασικά πράγματα δούλευαν σε αυτόν τον κόσμο, ρολόι. Όχι δηλαδή πως δεν δουλεύουν ρολόι, αν δηλαδή πάρεις ένα ρολόι το σπάσεις μετά με μια βαριοπούλα και πιστεύεις ακόμα ότι μπορείς να πεις την ώρα.
Έτσι ο κόσμος δεν είναι παρά ένα ισοπεδωμένο ρολόι που η ώρα είναι ώρα για δούλευα, ώρα για μείωση μισθού, ώρα για συσσώρευσή πλούτου.
Advertisements
Κλασσικό

3 thoughts on “το σύνδρομο του σωτήρα

  1. Ωραίο!!! φτιάχτηκα τώρα :)
    Παρομοιες σκέψεις κάνω επίσης:
    — να εφευρεθούν πλακίδια ηλιοσυλλέκτες να ντύνουν τα κτίρια παρέχοντας άφθονη ενέργεια, να μένει και περίσσευμα.
    — να επιδοτηθούν οι μετανάστες ωστε να φτιάξουν πολυσυλλεκτικά μουσικά συγκροτήματα να βρεθούν σούπερ μουσικές. Η μουσική και η ελεύθερη διάδοσή της είναι ο προθάλαμος της ειρήνης για τον κόσμο.
    δες τι γινεται εδώ: http://www.ustream.tv/channel/motionlook#utm_campaign=synclickback&source=deniedbyhost&medium=8306676
    Λες να σωθούμε τελικά;

  2. νομίζω πως οι σκέψεις σου είναι πιο ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες, και εγώ έχω μερικές από αυτές αλλά είναι ελάχιστες σε σχέσει με τις εξωπραγματικές.
    :D

    το stream το έχει δει και έχω διαβάσει περί τούτου και λειτούργησε σαν μια μικρή αφορμή να γράψω αυτό το ποστ.

    Δεν ξέρω αν θα σωθούμε. Τα αισθήματά μου σχετικά με την επανάσταση είναι μια μίξη ενθουσιασμού και ανησυχίας. Ανησυχώ πάρα πολύ για την επόμενη μέρα και τους εκατοντάδες επιτήδειους που θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση. Δύστυχος η αλληλεγγύη δεν έχει φτάσει σε σημεία που να κερδίσει τους επιτήδειους.

    • Επανάσταση δεν είναι σώνει και καλά κάτι τι αιματηρό.. Μια ριζική αντιστροφή της πραγματικότητας είναι π.χ. μια.. επαναστατική κατάσταση!
      Η αλληλεγγύη αρκεί να γίνει κτήμα των πολλών. Οι επιτήδειοι, έτσι κι αλλοιώς, είναι αλληλέγγυοι μεταξύ τους. ;)

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s