ότι νάναι

μιλήσανε οι θεοί


Μια φορά και έναν καιρό έξω από ένα γυαλιστερό ανάκτορο. Σύμβολο της μοναρχίας αποφασίσανε κάποιον να το μετατρέψουν σε σύμβολο της δημοκρατίας.

Αλλά φώλιασαν ποντίκια και αρουραίοι μέσα από τις πολλές βρομιές. Τα τρωκτικά κάθε βράδυ βγαίναν και δάγκωναν τα αυτιά αυτών που δεν τους τάιζαν οικειοθελώς. Έτσι απέκτησαν την ψευδαίσθηση ότι ήταν θεοί.

Μια μέρα τα μυρμηγκιά κλείσανε οι τρύπες της ποντικοφωλιάς και πανικόβλητοι τρέχαν και πέφταν επάνω στους τείχους.

Έτσι βγήκαν και μιλήσανε οι θεοί. Μιλήσανε για το δράμα τους. Η Θεά Μαρία Θεοχάρη είπε το πόνο της για το σπασμένο τακούνι που προκλήθηκε από τρομοκρατική κοτρόνα (ύπουλα τοποθετημένη από την προηγούμενη μέρα από αναρχικό κίνημα).

Ο Ανδρέας Λοβέρδος έδειξε με με μισό κλεισμένο μάτι και τεντωμένο χέρι προς τα αριστερά, φωνάζοντας ότι τα μυρμήγκια είναι πράκτορες τις KGB.

Κανείς θεός δεν σκέφτεται ότι τα μυρμήγκια απλά πλέον δεν αντέχουν την μπόχα.

 

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s