Καθημερινότητα,Σκέψεις

ανεγκέφαλοι


Τελευταία με πιάνει ένας εκνευρισμός. Ξέρω πολύ καλά που οφείλεται. Οφείλεται στην δραστική αλλαγή των γύρω μου. Στην έλλειψη αλληλεγγύης και στο ότι γενικότερα μεγαλώνει ο κάλος στον εγκέφαλο ορισμένων.

Με το που ήρθε ο Σεπτέμβρης νιώθω μια ανάγκη να πετάξω την θεματολογία του ιστολογίου στα σκουπίδια και να αρχίσω να γράφω για το γαμώτο μου. Για την απλή καθημερινότητα μου. Τον κάλο και την καθυστέρηση που βλέπω στους συνανθρώπους μου.

Σήμερα ως συνήθως πήρα το ποδήλατο μου και ενώ μένω σχετικά δίπλα στο σταθμό της Καλλιθέας δεν πάω ποτέ εκεί διότι δεν χωράω ποτέ. Βλέπεται τα τρένα για κέντρο περνάνε κάθε 12 λεπτά και είναι πάντα φίσκα. Ο συρμός αδειάζει στην ομόνοια αλλά και εκεί δεν πολύ βολεύει να πηγαίνω.

Έτσι πάω στον σταθμό αττικής. Μπαίνω μέσα. Ένας ροζ χοντρούλης κύριος μονολογεί στην γωνία και κοιτάει ανήσυχος αυτούς που μπαίνουν και βγαίνουν. Κόβει βόλτες και ρίχνει κοφτές ματιές σε αυτούς που μπαίνουν.

Δεν έδωσα πολύ σημασία. Ο κόσμος έχει πολλά προβλήματα τελευταία και μερικές παράξενες συμπεριφορές γίνονται όλο και πιο συνήθεις. Σε έναν σταθμό μπαίνει κάποιος μαυρούλης, καλοντυμένος και όλας, γραβάτα κουστούμι κτλ. Ο ροζ κύριος σταματάει να πηγαινοέρχεται και πάει στην γωνία κοιτώντας τον. Βγάζει αμήχανα ένα μπουκάλι νερό από την τσάντα και πίνει μερικές γουλιές.

Στον σταθμό που κατέβαινα και εγώ κατέβηκε και ο μαυρός. Ο ρόζ με το που άκουσε το μπιπ που κάναν οι πόρτες του συρμού βγάζει το καπάκι και με μια κίνηση χύνει όλο το νερό επάνω μας (εμένα με πέτυχε λιγότερο) τον κουστουμάτο περισσότερο, φωνάζοντας …να φύγετε να πάτε σπίτι σας…που μας κλέβεται και τις δουλειές τώρα.

το έβλεπα απέξω και ψιλοέτρεμε αλλά είχε και ένα χαμόγελο. Εμένα πάντως με στεναχώρησε πολύ.

Και λέω στεναχώρησε γιατί πήρε τόσο θάρρος να κάνει μια τέτοια κίνηση και αντί να την κάνει σε κάποιον πραγματικό φταίχτη …πολιτικό ή κάτι παρεμφερές το έκανε σε κάποιον που απλά και αυτός χρησιμοποιεί το τρένο για να πάει δουλειά.

Δεν θα τον πω ρατσιστή. Βλάκα όμως θα τον πω.

Ρατσισμός είναι αυτό που είχα πέρυσι στο πεδίο του Άρεως, και την ξέχεσα και την έδιωξα σχεδόν μετά κλοτσηδόν την εν λόγω κυρία, που πλησίασε μια ζητιάνα που κοιμόταν στο πεζοδρόμιο έχοντας ένα κουτί μπροστά της με λιγοστά κέρματα. Η ζητιάνα δεν φαινόταν μετανάστρια περισσότερο μάλλον ρόμα. Όπου της κλώτσησε το κουτί, στην συνέχεια κλώτσησε και την ίδια …η οποία πετάχτηκε έντρομη…φωνάζοντας της «παλιό λεχρίτες μας βρωμίζεται τα πεζοδρόμια».

Ρατσίστρια και φασίστρια με βούλα.

Advertisements
Κλασσικό

4 thoughts on “ανεγκέφαλοι

    • Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο. Είναι το λιγότερο που μπορεί κάποιος πλέον να κάνει. Θέλω να κάνω πολλά περισσότερα προσπαθώ αλλά δεν νιώθω και πολύ ικανοποιημένος πάντα από τις προσπάθειες μου.

  1. Μεταξύ μας, σιγά το θάρρος. Αφού περίμενε να κλείσουν οι πόρτες για να αποφύγει τυχόν συνέπειες…
    Επί της ουσίας όμως συμφωνώ: το μεγάλο κόλπο σε όλα αυτά είναι ότι έχουμε μπερδέψει ποιος μας φταίει για τα βάσανά μας.
    Όχι κατά τύχη, φυσικά.

    • μωρέ δεν έχεις άδικο για αυτόν όμως που θεώρησε ότι κάνει κάτι σπουδαίο και από την συμπεριφορά του φαίνεται ότι δεν το είχε και εύκολο. Ένας φασίστας δεν ίσως να μην δίσταζε να το έκανε και μέσα στον κόσμο.

      Απλά πολύς απλώς κόσμος είναι μπερδεμένος και ψάχνει όποια διέξοδο του δείχνουν. Είτε την δείχνει ο Γεωργάκης είτε ο Μπουμπούκος.

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s