Επικαιρότητα,Πολιτική,Σκέψεις

όχι, όχι και πάλι όχι


Το ξέρω ότι θα στεναχωρήσω κάποιους. Αλλά όσο χάρηκα με το πανό που σήκωσαν, και τα συνθήματα που φώναξαν οι οπαδοί του παναθηναϊκού, του ΠΑΟΚ, του Πανιωνίου και του Περιστερίου.  Τόσο μπούρδα μου φάνηκε να κρεμάσουμε όλοι στα μπαλκόνια μας μια σημαία που να λέει ΟΧΙ αυτή την εβδομάδα (και υποθέτω ιδιαίτερα όπως πλησιάζει η παρασκευή), για να δείξουμε ότι διαφωνούμε σε αυτή την κατάσταση.

Το μόνο θετικό είναι ότι ίσως περιοριστούν οι ελληνικές σημαίες που οι περισσότεροι μέχρι πρότινος σκίζαν τα ιμάτια τους για την τιμή της. Μια σημαία που ήρθε και έγινε επίσημα η ελληνική μετά την μεταπολίτευση το 1978 η οποία τα έκανε πλέον σκατά.

Ως το 1978 για όσους δεν θυμούνται/ξέρουν η σημαία ήταν το απλό γαλάζιο πανί με τον λευκό σταυρό και στο κέντρο. Και ανάλογα με την μαλακία της εποχής ή τον λόγο χρήσης την διακοσμούσαν κορώνες, άγιοι και εμβλήματα.

Και τώρα εν όψη της εθνικής επετείου της γιορτής του ΟΧΙ, ένα ΟΧΙ ειπωμένο από έναν δικτάτορα που θα μπορούσε να (ίσως, ίσως και όχι) και να αποφευχθεί εαν δεν έπειθε τον Βασιλιά να συμμετάσχει η Ελλάδα στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο δημιουργώντας ουσιαστικά τον Εθνικό Διχασμό και την ταλαιπωρία της Ελλάδας.

Οι Έλληνες δεν πολέμησαν για το ΟΧΙ του Μεταξά αλλά για δικούς τους λόγους, την διατήρηση της ελευθερία τους.

Κάποιοι ιστορικοί φτάνουν στο σημείο να υποστηρίζουν ότι το ΟΧΙ το είπε ύστερα από πίεση εξωτερικών δυνάμεων (πιο πριν υπερίσχυε η γνώμη ότι το είπε ύστερα από πίεση της κοινής γνώμης).

Οποιαδήποτε άλλη χρονική στιγμή, ή κάποιο άλλο σύνθημα δεν θα με έβρισκε αντίθετο. Οτιδήποτε όμως γέρνει και στηρίζεται σε σαθρά εθνικά σύμβολα με βρίσκει αντίθετο. Όπως είπα (πάρα πολύ έμμεσα) στην προηγούμενη μου ανάρτηση, ότι ήρθε η ώρα να ξεφορτωθούμε τα βάρη του παρελθόντος και να χαράξουμε μια νέα ενωμένη πορεία, με κοινούς δημοκρατικούς στόχους.

Βέβαια δεν θα κακολογήσω κανέναν αν το αναρτήσει. Θα το υπερασπιστώ. Δεν θα δεχτώ όμως κάποιος να με πείσει να το εφαρμόσω και εγώ, ειδικά δίχως αξιόλογα επιχειρήματα.

 

Advertisements
Κλασσικό

One thought on “όχι, όχι και πάλι όχι

  1. Παράθεμα: κόκκινες γραμμές | Τραβα Καζανακι

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s