Επικαιρότητα

πατατάκια


Τον τελευταίο μήνα, αν και δεν είμαι οικονομολόγος, παρακολούθησα ορισμένα συνέδρια (μέσω βίντεο, ή live streaming) και ατελείωτες συζητήσεις επάνω στο θέμα της ευρω ζώνης (όχι της Ελλάδας). Βέβαια, ως ένα βαθμό, η ενασχόληση με τα οικονομικά έχει μπει στην καθημερινότητα μας, κάποιοι όμως έχουν μια βαθύτερης ανάγκη κατανόησης του προβλήματος.

Φυσικά απέχω πολύ από την πλήρη κατανόηση και δεν πρόκειται να κάνω βαθυστόχαστες αναλύσεις. Δεν σπούδασα οικονομικά ούτως σι άλλος.

Το θέμα είναι ότι, αρχικά ένιωθα αρκετά άσχημα για αυτά που λέγανε και η μόνη σκέψη ήταν να σταματήσω να ακούω. Ήθελα απλά να βάλω τα δάχτυλα στα αυτιά μου και να αρχίσω να φωνάζω «λαλαλαλα» σαν μικρό παιδί.

Σύντομα κατάλαβα ότι ο λόγος αυτής της αντίδρασης δεν είναι αποκλειστικά υπεύθυνη η ψυχοσύνθεση μου, κάποιο παιδικό τραύμα ή κάποια ιδιαίτερη ευαισθησία. Αντιθέτως είναι αρκετά συνυπεύθυνο ανάμεσα σε μια ατελείωτη λίστα φορέων το κράτος, τα ΜΜΕ ακόμα και η ελληνική νοοτροπία, σε ότι και αν μεταφράζεται αυτό.

Όσο περνούσαν όμως οι μέρες και έμπαινα στο ζουμί του πράγματος όλο ένιωθα και καλύτερα. Καλύτερα γιατί πλέον, γνωρίζω την κατάσταση, γνωρίσω πιθανές λύσεις και καταλαβαίνω και γιατί μπορεί η x ή y χώρα να μην θέλει να εφαρμοστούν αυτές οι λύσεις.

Γνωρίζοντας πλέον, δεν με φοβίζει τόσο η λεγόμενη καταστροφή. Ούτε όμως θα με ενοχλήσει μια σωστή διάσωση του ευρώ συνδυασμένη και με την κοινωνική διάσωση. Λύσεις που συνδυάζουν αυτά τα δύο υπάρχουν είτε είναι μέσω ενοποιήσεων και ευρωπαϊκοποιήσης του τραπεζικού τομέα είτε μέσω δημιουργία ευρώ-ομολόγων είτε μέσω άτοκων δανεισμών.

Δεν θα με ενοχλήσει όμως και μια παντελή διάλυση του παρόντος συστήματος. Διότι όπως έχει σχεδιαστεί, πέρα από μη βιώσιμο είναι και καταστροφικό.

Από πάντα ήμουν υπέρ μιας ενοποίησης και κατάργησης όλων των συνόρων υπό ίσων όρων για όλους. Όχι μόνο της Ευρώπης αλλά σε ένα παγκόσμιο επίπεδο.

Βέβαια πέρα από το ευρωπαϊκό πρόβλημα…και η δικιά μας βλακεία πάει σύννεφο. Πάρε ένα σακουλάκι πατατάκια, άραξε όσο μπορείς και δες την χώρα να καίγεται, ως άλλος Νέρωνας.

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s