Σκέψεις

Οι μονάδες δεν έχουν τόση σημασία όση τα σύνολα


Ένα πολύ παράξενο φαινόμενο με τους ανθρώπους ως μεμονωμένες μονάδες είναι το ότι επαναλαμβάνουν συνέχεια τα ίδια λάθη. Έπειτα γκρινιάζουν και υποστηρίζουν ότι δεν θα τα ξανακάνουν μέχρι να έρθει η στιγμή, φυσικά και τα ξανακάνουν.

Δεν είναι ότι δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας, απλά πολύ συχνά δεν αναγνωρίζουμε ποιο είναι ακριβώς το λάθος που κάναμε ή απλά πεισμώνουμε ότι δεν φταίξαμε εμείς και εθελοτυφλούμε.

Πολύ συχνά, όταν κάποιοι και παρατηρούν ίχνη λανθασμένης συμπεριφοράς, οι χρονικές στιγμές είναι αρκετά ευαίσθητες. Έτσι δεν μπορείς πάντα να εκφέρεις καθαρά την άποψη σου διότι θα διαταράξεις κάποιες λεπτές ισορροπίες. Από την άλλη δεν μπορείς ούτε να προσπαθήσεις να επηρεάσεις τον οποιοδήποτε γιατί τότε μπαίνει στην μέση το πείσμα και ειδικά τότε κανείς δεν θα καταλάβει καν το θέμα. Έτσι κάνεις στην άκρη και παρακολουθείς το κουβάρι να ξετυλίγεται.

Ας πάρουμε για παράδειγμα, την γενιά του Πολυτεχνείου. Μερικά χρόνια πριν αν τολμούσες να πεις κάτι άσχημο για τους συμμετέχοντες ήταν αρκετά πιθανό να πέσουν να σε φάνε ακόμα και να σε πουν χουντικό. Πλέον, βγαίνει ακόμα και η κουτσή Μαρία και κατηγορεί όλη εκείνη την γενιά που μας έφτασε εδώ και εν τέλη πιθανό να καταστρέψει για όλα αυτά που πάλεψε…

Μέσα από την απαξίωση αρχίζει και αναδεύει μια νέα γενιά στην θέση της παλαιάς. Δεν είναι τόσο εμφανές ακόμα, διότι όλη η κατάσταση βρίσκεται σε εμβρυικό στάδιο αλλά με μια προσεχτική ματιά μπορεί κάποιος να διακρίνει συγκεκριμένα πρότυπα.

Δεν είναι ότι κατηγορώ όλους αυτούς που με αυτοθυσία κατάφεραν και βάλανε και σώμα και ψυχή μπροστά από τον εαυτό τους για την εκπλήρωση ενός σκοπού. Αλλά η σημασία που απέκτησαν μετά. Οποιοσδήποτε με λίγη κοινή λογική μπορεί να πέσει και να θυσιαστεί, αν το επιτάξουν οι ανάγκες, η χρονική στιγμή και η ψυχολογία. Αυτό όμως πέρα από έναν σωστό ιδεαλιστή δεν τον κάνει και σωτήρα των υπολοίπων. Πολύ συχνά ορισμένοι δεν μπορούν πέρα από την μύτη τους. Στην τελική αυτοί που φταίνε είμαστε εμείς που αντί να εκτιμήσουμε και να μιμηθούμε τις πράξεις τους και μέσα από αυτές να γίνουμε ένα πραγματικό σύνολο. Εκτιμάμε, λατρέυουμε τα πρόσωπα.

Οι μονάδες δεν έχουν τόση σημασία όση τα σύνολα όταν κοιτάς τον κόσμο από ψηλά.

Καθώς γράφω τα αυτονόητα και υπονοώντας αυτά που πραγματικά θέλω να πω. Πιστεύω ότι το κείμενο θα εκτιμηθεί δεόντως από αρκετούς ανθρώπους που αυτή την στιγμή επιτίθεμαι. Πάντα εκτιμούσα την ειρωνεία των πραγμάτων.

 

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s