Ιστορίες ανθρώπων,Καθημερινότητα

ανάποδη ροή και τρίχες


Σήμερα, το απόγευμα, συνάντησα μια συγκάτοικο μου από την εποχή που ήμουν Αγγλία. Μιλήσαμε για βιβλία, με το τι ασχολούμαστε, λίγο για τον Σαίξπηρ και λίγο και για τον doctor who. Στο τέλος της δάνεισα και ένα βιβλίο του Terry Pratchett, το moving pictures.

Ένα πράγμα για το οποίο δεν μιλήσαμε ήταν η σημερινή κατάσταση. Ήταν ωραία αλλαγή.

Πριν πάω στο ραντεβού όμως, πέρασα από ομόνοια. Είδα σημαίες του ΠΑΜΕ και αρκετό κόσμο. Το μικρόφωνο εκείνη την στιγμή το πήρε μια νεαρή κοπέλα, απολυμένη από κάποια επιχείρηση. Όσο πέρναγα βουβά μέσα από την συγκέντρωση, με αργά σταθερά βήματα για να φάω χρόνο μιας που έφτασα νωρίς, άκουγα προσεχτικά τι έλεγε ο καθένας από το βάθρο.

Μέχρι που άκουσα την νεαρή κοπέλα. Η φωνή ήταν γνώριμη. Γύρισα το κεφάλι μου δεν μπόρεσα να την δω. Αλλά δεν γινόταν να κάνω λάθος, η φωνή ήταν χαρακτηριστική, την ήξερα. Ήταν πάντα μια αγωνίστρια, μόνη όμως με κανένα ΠΑΜΕ, παλεύοντας για τα δίκια των άλλων. Τώρα πια, κυρρήτει επάνω σε ένα βάθρο, αγώνες. Τα λόγια πλέχτηκαν μεταξύ τους δημιουργώντας θόρυβο.

Κάπου εκεί έκλεισα τα μάτια μου και πέρασα σιωπηλά μέσα από το πλήθος. Βγήκα από την άλλη πλευρά.

Κάποτε τα έλεγε τόσο ωραία, τόσο απλά. Τώρα πλέκει ξύλινα ξύλινα πουλόβερ, δίνοντας σημασία μόνο σε όσους πλέκουν ξύλινα παπούτσια.

Το πρωί στο σταθμό, πριν πάω δουλειά κάποιος άλλος νεαρός προσπάθησε να μου πουλήσει τον ριζοσπάστη, για την ενίσχυση του κόμματος. Του είπα χαμηλόφωνα ότι οι απόψεις μου είναι πιο πέρα από εσάς, δείχνοντας αριστερά. Μου είπε υπάρχει κάτι πιο πέρα από εμάς. Απάντησα υπάρχει.

——-

Τις τελευταίες μέρες γράφω λίγο πιο συχνά, ελπίζω να μην σας κουράζω, όνειρα γλυκά σας.

Advertisements
Κλασσικό

3 thoughts on “ανάποδη ροή και τρίχες

    • καλημέρα, απάντηση τσακ μπαμ, δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα με το ΚΚΕ ή το ΠΑΜΕ αλλά ξέρω αρκετούς και δεν μπορώ να συζητήσω ούτε πράγματα στα οποία συμφωνούμε. Ειδικά όταν μου λένε ότι διαφωνούν με αυτά που είπα και μου λένε τα ίδια με άλλα λόγια, μου έρχεται να κοπανήσω το κεφάλι μου στον τοίχο….από την άλλη ίσως εγώ απλά δεν βγάζω νόημα. :)

  1. Ε, υπάρχει πράγματι σε κάποιο βαθμό ένας διαφορετικός «κώδικας επικοινωνίας». Το έχω διαπιστώσει και γω σε κάποιες περιπτώσεις. Αλλά νταξ, πιστεύω πως γεφυρώνεται όταν υπάρχει ψυχραιμία και θέληση για ειλικρινή κουβέντα. Ή τουλάχιστον εγώ πιστεύω πως συνήθως εύκολα τη γεφυρώνω. Μιλάμε.

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s