Σκέψεις

Μια ιστορία έρωτα και παπαγάλων


Σήμερα μισό χαζεύοντας από εδώ και από εκεί βρήκα ότι έχει μείνει στο blog ένα draft από τις 18/04/2010 το οποίο περιείχε τα εξής:

Ώρες ώρες είναι αρκετά δύσκολο να γράψω κάτι χωρίς να θίξω κανέναν. Σε γενικές γραμμές μπορεί αυτό το blog να είναι εν μέρη ανώνυμο αλλά ύστερα από κοντά 2+ χρόνια το ξέρουν πλέον όλοι οι φίλοι και γνωστοί μου. Δεν γνωρίζω βέβαια σε όλες τις περιπτώσεις ποιοι μπαίνουν στον κόπο ή όχι να το διαβάσουν αλλά για όσου γνωρίζω μοιράζομαι τα πάντα και δεν έχω κανένα ενδοιασμό και μοιράζομαι τα πάντα μαζί τους.

Αν κανείς προσθέσει το ελάττωμα του ότι δεν μπορώ να κρατήσω το στόμα μου κλειστό δεν θα έπρεπε να νιώθω ότι μπορώ να θίξω κάποιους. Γιατί πολύ απλά έχω θίξει ήδη από μόνος μου το μισό σύμπαν. Με τον δικό μου μοναδικό τρόπο. Άλλες φορές αφήνει πατημασιές γάτας και άλλες ελέφαντα.

Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα τότε και απλά επέλεξα να το ξεφορτωθώ. Το γεγονός του ότι η συγκεκριμένη ημερομηνία είναι πολύ κοντά στα γενέθλια μου υπαινίσσει πιθανή συναισθηματική φόρτιση. 4 χρόνια μετά, μπορεί μεν να μην νιώθω διαφορετικά αλλά το έχω συνηθίσει. Στις ανάλογες αναρτήσεις γράφω ποιο μυστικιστικά, αποκαλύπτοντας τον πραγματικό μου εαυτό μέσα από προσεχτικά και προσωπικά κωδικοποιημένα τοποθετημένες λέξεις αναμένοντας κάποιον να τις αποκωδικοποιήσει.

Ήρθε η ώρα, καιρό τώρα, να σπάσει και αυτός ο κύκλος και οι λέξεις να πετάξουν σαν πεταλούδες.

το 2010 ερωτεύτηκα μια φορά, ένα κορίτσι που πλέον έχει πάρει το δικό του δρόμο.
το 2011 ερωτεύτηκα 2.01 φορές το 0.01 για 3 σκόρπιες μέρες του Δεκέμβρη.

Δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι θα γίνει από εδώ και πέρα… αλλά αν πιστέψω τα άστρα (φτου φτου φτου) μέχρι το Σεπτέμβρη θα πάνε όλα χάλια και μετά θα ερωτευτώ μια συνάδελφο και φίλη (φτου φτου φτου)

Σήμερα βασικά είχα όρεξη να γράψω πολλές προσωπικές μαλακίες οπότε θα σας πετάξω μια εξυπνάδα και μια φωτογραφία γάτας για θολώσω τα νερά. Η εξυπνάδα είναι ότι στους δύσκολους καιρούς που διασχίζουμε..

 

  • Ζωντανούς μας κρατάει ο έρωτας και η αγάπη.
  • Επαναστάτες μας κρατάει το πείσμα και η λογική.
  • Ανθρώπους μας κάνει η αλληλεγγύη και συμπόνοια.
Να και η γάτα…

 

γάτα έξω από φούρνο

γάτα έξω από φούρνο

Κάπου, κάποτε υπήρχε ένας παπαγάλος που μπορούσε να μιμηθεί τον ήχο που κάνει το καζανάκι.

Advertisements
Κλασσικό

One thought on “Μια ιστορία έρωτα και παπαγάλων

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s