Ποδήλατο

ποδηλατική κυριακή


Λέγοντας ποδηλατική Κυριακή δεν εννοώ, βόλτες χαλάρωση και ντάγκλες (αν και ήπια κάμποσα τσίπουρα το απογευματάκι), αλλά πρωινό ξύπνησα, στήσιμο επιτέλους του dodici. Το οποίο ήταν ένα μήνα (περίοδος ανάρρωσης) σε μια αποθήκη μιας φίλης (σε κομμάτια). Ρύθμιση του καινούριου ποδηλάτου του αδελφού μου (που ομολογουμένως τα σπάει) (αφού κατάφερε και διέλυσε το παλιό). Αλλαγή σέλας το χρεπο-κουρσάκι μου. Μια προσπάθεια καθαρισμού του κοπανημένου σκελετού για να κρεμαστεί στον τοίχο (αυτό δυστυχώς δεν το κατάφερα για την ώρα). Καθώς και μπόλικες φωτογραφίες.

Το σπασμένο πιρούνι

Το σπασμένο πιρούνι

Αυτή η φωτογραφία μου άρεσε πολύ, λόγο της λεπτομέρειας του σπασίματος. Ανυπομονώ πολύ να καθαρίσω τον σκελετό και να τον βάλω στον τοίχο. Ο σκελετός μπορεί να μην υπέστει ζημιές αλλά για να αναστηλώσεις, το συγκεκριμένο θες χαλαρά περισσότερα λεφτά από το να πάρεις απλά ένα καινούριο της ίδιας ποιότητας. Άσε που σε γενικές γραμμές πιστεύω ότι θα δείχνει ωραίο στον τοίχο και ψήνομαι άσχημα με την ιδέα.

Μπόχα δισκοβραχίωνα

Μπόχα δισκοβραχίωνα του dodici

Αφού κάθισα με την ηρεμία μου και άλλαξα την σκασμένη σαμπρέλα του πίσω τροχού, στο dodici, καθώς και το καλώδιο του φρένου που είχε σπάσει, βάλθηκα να το γυαλίσω, να μοιάζει του κουτιού. Το χώμα και η λάσπη που είχε επάνω ήταν απερίγραπτη.

Η χαρά μου απερίγραπτη που το πήγα βόλτα επιτέλους μετά από έναν ολόκληρο μήνα.

ποδηλατική γωνία

ποδηλατική γωνία

Αυτή είναι η περίφημη γωνία με τα ποδήλατα και τα ανταλλακτικά (και μια βαλίτσα που δεν έχω ιδέα πως βρέθηκε εκεί), που φρικάρει την μάνα μου, λέγοντας ότι έχω κάνει το σπίτι αποθήκη. Από την φωτογραφία λείπει, φυσικά, το dodici το οποίο ήταν διαλυμένο, έτοιμο προς καθαρισμό, στο διπλανό δωμάτιο. Φαίνεται επίσης και ο σκελετός που θα δοκιμάσω να κάνω κορνίζα (με την κόκκινη σακούλα).

look track

look track

Για τελευταίο και καλύτερο το ποδήλατο που έφτιαξε ο αδελφός μου, ένα look της δεκαετίας τους 90, απίστευτα όμορφο και πανεύκολο στο skidάρισμα. Δεν είχα ξαναπάρει ποδήλατο για βόλτα πριν από αυτό, εντελώς brakeless. Το dodici θέλει αρκετά περισσότερη δύναμη στο skid πράγμα που το κάνει αρκετά κουραστικό σε βάθος χρόνου διαδρομής. Ένας λόγος που δεν αποχωρίζομαι το μπροστινό φρένο σε εκείνο το ποδήλατο. Στο look όμως είναι απλά μαγεία το πόσο σταθερά και εύκολα γλιστράς στην άσφαλτο.

Advertisements
Κλασσικό

One thought on “ποδηλατική κυριακή

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s