Ποδήλατο,Πολιτική,Σκέψεις

σπυριά


//μίνι ραντ
Σήμερα με βασανίζει ένα σπυράκι. Συνήθως τα αγνοώ, αλλά αυτό πήγε και φύτρωσε στο πάνω μέρος τις μύτης ακριβώς εκεί που κάθονται τα γυαλιά. Μπορεί να είναι θετικό επειδή δεν φαίνεται αλλά πονάει και είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό όταν φοράω τα γυαλιά μου, και τα φοράω συνέχεια.

Εχτές με βασάνισε ένα άλλο σπυράκι. Αυτό είχε και όνομα, το λένε Μέρκελ, και μέσα είχε πύον και αυτό είχε όνομα, ήταν ελληνική αστυνομία. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αυτές οι συναντήσεις δεν μπορούν να γίνονται δεν ξέρω, κάπως στα κρυφά. Να βγαίνουμε εμείς να διαδηλώνουμε με την ησυχίας μας όλη μέρα, χωρίς το άγχος του να ξέρουμε το πρόγραμμα της μόλυνσης σε επίπεδο τουαλέτας. Αν είναι να κλείνουν οι δρόμοι, να κλείνουν επειδή έτσι το θέλουμε και όχι επειδή έτσι το θέλει η ελληνική αστυνομία και πολιτεία. + να σταματάνε και τα ΜΜΜ.

Συναντησέ την εκεί σε ένα ροζ, κίτρινο, μπλε ξενοδοχείο. Σε ένα έρημο νησί ή στην κορυφή του Ολύμπου και άντε στο καλό. Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιαίτερα έξυπνος για να καταλάβεις ότι όλη αυτή η ιστορία ήταν μια κακογυρισμένη πολυκαναλική διαφήμιση. Έτσι απλά.

———-

//εξέλιξη πειράματος.
Σήμερα είχαμε 10 του μήνα που σημαίνει ότι πάνε 10 μέρες από τότε που έκοψα τα ΜΜΜ. Για να είμαι ειλικρινής έβγαλα 10 εισιτήρια για καλό και για κακό, ξέρετε βροχές και καταιγίδες ή ανωτέρα βία (δες συμβάντα τύπου μέρκελ?).

Ως τώρα χρησιμοποίησα ένα για να πάω σε κάτι βαφτίσια, θα ήταν κάπως παράξενο να πήγαινα με το ποδήλατο.

Έτσι την πρώτη εβδομάδα έκανα 225.53 km σε 11:43:39 h:m:s σκέφτομαι να γράφω μια μικρή ανανέωση στο θέμα κάθε εβδομάδα.

———-

//σκέψεις

Πρέπει να ομολογήσω ότι όλη αυτή την πρωτοβουλία/κίνηση για την αποφυγή χρήσης ΜΜΜ πολλές φορές με προβληματίζει. Όχι ως αυτή καθαυτή ενέργεια αλλά σε μια επιφανειακή τοπική μιζέρια που κρύβεται από πίσω. Μπορεί να μου αρέσει πολύ να κάνω ποδήλατο και να το διασκεδάζω, αλλά υπάρχουν πρωινά (ιδιαίτερα τώρα που πάω στην δουλειά 6 το πρωί) που δεν έχεις κέφι να κάνει 15 ή 20 χιλιόμετρα.

Η μιζέρια είναι ότι σιγά σιγά αρχίζουμε και κόβουμε τα πάντα απλά για να μην θυσιάσουμε την παλιά μας ήδη φτωχική ζωή μας. Θέλω να ομολογήσω ότι στην άκρη του μυαλού μου, σκεφτόμουν ότι «ξέρεις κάτι, χρειάζομαι έναν φορητό υπολογιστή για κάποιες από τις λιγοστές δουλειές που μου έχουν απομείνει και τυχαίνει να κοστίζει όσο τα εισιτήρια που χτύπαγα στα ΜΜΜ για ένα χρόνο ολόκληρο, σύντομα δε μπορεί τα εισιτήρια να είναι ακόμα και πιο ακριβά από εκείνο το φορητό υπολογιστή [που πιθανότατα δεν θα πάρω ποτέ]»

Οι περισσότεροι έχουμε φτάσει δε σε ένα σημείο που απλά δεν υπάρχει τίποτα πλέον να περικόψουμε.

Advertisements
Κλασσικό

One thought on “σπυριά

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s