Σκέψεις,Φωτογραφία

το δικό μου 2012 μέσα από εικόνες και αναμνήσεις


Ακολουθώντας κλασσικά την παράδοση των ανασκοπήσεων, θα αντιγράψω για άλλη μια φορά τον φοβερό και τρομερό εαυτό μου και θα κάνω μια ανασκόπηση μέσα από εικόνες καθώς και την περιγραφή τους, όπως έκανα και πέρυσι.  Απλά φέτος θα γίνω λίγο πιο αναλυτικός (Η ανάλυση κυρίως εντός εικόνων). Το 2011 ήταν μια χρονιά αλλαγών για μένα, μια μπερδεμένη αλλά παρόλα καταπληκτική χρονιά.

Το 2012 μπήκε κάπως δύσκολο. Οι κοινωνικές εντάσεις, η άνοδος αποκρουστικών στοιχείων και συμπεριφορών. Σε προσωπικό επίπεδο, περισσότερη δουλειά, τρεξίματα με νοσοκομεία και ασθένειες αλλά και καινούριες γνωριμίες, φιλίες και συλλογικότητα.

Για την ώρα επιβιώσαμε. Η πάλη όμως συνεχίζεται. Από το αρχική ταξινόμηση αναγκάστηκα να αφαιρέσω πολλές φωτογραφίες παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα εξακολουθεί να είναι πλούσιο. Πέρυσι ήταν γεμάτο πορείες, φέτος είναι γεμάτο ποδήλατα. Δεν είναι ότι σταμάτησα να κατεβαίνω σε πορείες, απλά έκανα ένα ξεσκαρτάρισμα στο τι και γιατί αξίζει να κατεβαίνεις. Η κατάσταση έχει γίνει ένα μικρό μπαχαλάκι.

Ιανουάριος
Έφτιαξα το καινούριο μου ποδήλατο, πολλές βόλτες και αρκετή δουλειά. Τα πράγματα στην αρχή της χρονιάς είχαν ηρεμήσει λίγο πολιτικά, με τον εξαναγκασμό του Παπαδήμου ως Πρωθυπουργό. Και όπως όλοι ξέρουμε, τα έκανε λίγο σκατά και όπως και να ‘χε ένα τέτοιο καθεστώς δεν θα κρατούσε πολύ. Πάρτι στην εθνική πινακοθήκη.

Φεβρουάριος
Ο Μήνας μπήκε με χιόνια αλλά κατέληξε σε μια αρκετά ζεστή και ευχάριστη αποκριά. Στο εντωμεταξύ οι πορείες και διαδηλώσεις αρχίσανε ξανά να παίρνουν τα πάνω τους βλέποντας τα τότε «νέα μέτρα» που πήραν. Κάποιοι τις χαρακτήρισαν βίαιες, αλλά μπούρδες με σαντιγί. Σε σχέση με την πραγματικότητα…όλα ήταν ήρεμα. Ο κόσμος στην δεύτερη φωτογραφία είναι απλά ασύλληπτος.

Μάρτιος
Μπήκε η άνοιξη. Πάντα λάτρευα τις ανθισμένες αμυγδαλιές. Αν φύγω ποτέ από το γραφείο που δουλεύω (σε αυτές τις εποχές, καθόλου απίθανο) θα είναι ένα από τα λίγα πράγματα που θα μου λείψουν (φυσικά όχι και το μόνο όμως). Ήρθε να μας επισκεφτεί ο αδελφός μου και του έδωσα και το ποδήλατο.

Απρίλιος
Απρίλης ο μπαχαλάκιας. Έπεσα σε λάδια στο δρόμο, έσπασα το ζυγωματικό τόξο και έκανα μια μικρή επέμβαση. Ποτέ ξανά χωρίς κράνος στο ποδήλατο. Έπρεπε να την πατήσω ο μαλάκας για να μάθω. Ταυτόχρονα χτυπάει ο αδελφός μου και σπάει το παλαιό μου ποδήλατο. Ραγισμένη κλείδα και κάποια ράμματα. Ευκαιρία να αγοράσει καινούριο ποδήλατο πριν ξαναφύγει για το εξωτερικό. Έχει γίνει φανατικός και του δίνει πλέον και καταλαβαίνει. Βέβαια είχε και ένα θετικό ο μήνας αυτός…την σύλληψη του Άκη. Χαλάλι το σπασμένο κεφάλι.

Μάης
Πανελλήνια ποδηλατοδρομία-πορεία πλέον ετήσιο καθεστώς και παράδοση. Στην τελευταία φωτογραφία είναι από την διαμαρτυρία για αυτούς που σκότωσαν 2 ποδηλάτες επειδή έκανα μπαντηλίκια στο ειρήνης και φιλίας. Α ναι, γίνανε και εκλογές καθώς και μια τρύπα στο νερό.

Ιούνιος
Όλες οι φωτογραφίες είναι από το Classic Athens Marathon Race Revival. Μετά την τρύπα του προηγούμενου μήνα, ξανά κάναμε μια τρύπα με λίγο περισσότερο φασιστικό πιπέρι από πάνω. Μόνο που τώρα αυτο-βουλώθηκε υποχρεώνοντας 3 μαλάκες να συνεργαστούν και να μας φέρουν ένα βήμα κοντύτερα στα σημερινά σκατά.

Ιούλιος
Βαθιά στο καλοκαίρι πλέον. Το γεγονός του μήνα η καταστροφή του κόσμου από την ανακάλυψη του μποζόνιου του Χιγκς. Θα έχουν οι Μάγια την ευκαιρία να καταστρέψουν αυτοί τον κόσμο; ή τους πρόλαβε το CERN. Όπως και να έχει ανακαλύψαμε την «κόλλα» του σύμπαντος.

Αύγουστος
Ύστερα από δεν ξέρω και εγώ πόσα χρόνια (βαριέμαι να στύψω το μυαλό μου να θυμηθεί) πήγα διακοπές. Μπορεί να ήταν μόνο 4 μέρες και να έδωσα σχεδόν ότι λεφτά μου περίσσευαν αλλά πέρασα υπέροχα. Ούτως σι άλλος πλέον βλέπω τα πράγματα να στενεύουν ελεεινά και του χρόνου να κάνω διακοπές στην εφορία (ελπίζω να έχουν τουλάχιστον κλιματισμό). Πέρα από τις 4 μέρες, χαλαρά απογευματάκια βλέποντας Ολυμπιακούς Αγώνες. :/ Κάηκε και η Χίος :/

Σεπτέμβριος
Συγύρισα το σπίτι κρεμώντας τα ποδήλατα στον τοίχο, πλέον δεν θυμίζει το σπίτι συνεργείο. Έγινε το ετήσιο φεστιβάλ ποδηλάτου στο γκάζι.

Οκτώβρης
Πολλές βροχές. Ήρθε η Μερκελ στην Αθήνα και κλείσανε το κατάστημα για την μέρα. Προτείνω να το κάνουμε εθνική εορτή. Οι παπάδες και οι ΧΑ ξεσκίζουν τα μούσια τους για μια θεατρική παράσταση. Και το τέλος του κόσμου στις Ηνωμένες πολιτείες και Καραϊβική ήρθε 2 μήνες νωρίτερα με το όνομα Σαντι.

Νοέμβρης
Το προσωπικό highlight του Νοέμβρη ήταν το ταξίδι που κάναμε για το γραφείο στο Λονδίνο. Μπορεί ουσιαστικά πέρα από την δουλειά, να είχαμε μόνο μια μέρα για να τριγυρίσουμε αλλά του δώσαμε και κατάλαβε.

Δεκέμβρης
Ένας τεράστιος πανικός για τα ξανά «νέα μέτρα», έχω αρχίσει και βαριέμαι και χάνω εντελώς την λίγη υπομονή μου. Το φορολογικό να αλλάζει κάθε μέρα. Ο κόσμος δυστυχώς δεν καταστράφηκε. Τα παπάρια έχουν γίνει πλέον μπαλόνια. Δεν πήγα πουθενά για Χριστούγεννα, τουλάχιστον είχαμε αυτά τα δύο αυτο-διοργανωμένα alleycat και περάσαμε τζάμι.

Advertisements
Κλασσικό

One thought on “το δικό μου 2012 μέσα από εικόνες και αναμνήσεις

  1. Παράθεμα: το δικό μου 2013 μέσα από εικόνες και αναμνήσεις | Τράβα Καζανάκι

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s