Επικαιρότητα

εξουσίες


Τελευταία για κάποιο λόγο κάνω συνεχώς την ίδια συζήτηση με διάφορα άτομα τόσο μέσω διαδικτύου όσο και πρόσωπο με πρόσωπο. Αφορμή αποτελούν κυρίως η επικαιρότητα, οι διαθεσιμότητες, οι απομακρύνσεις, οι απολύσεις δημοσιών υπαλλήλων ή απλά φιλοσοφικού και πολιτικού περιεχομένου αναρωτήσεις.

Το πρώτο επιχείρημα του αντιπάλου στρατοπέδου συντάσσετε ως εξής:

«Η μείωση του δημοσίου, σημαίνει και μείωση εξουσιών του κράτους άρα ένας αναρχικός δεν θα έπρεπε να πάρει το μέρος των δημοσίων υπαλλήλων»

Ας πετάξουμε έξω τα δύο βασικά προβλήματα αυτής της πρότασης για να μπούμε στο ζουμί της συζήτησης.
α) Ο αναρχισμός επιδιώκει την καθολική κατάργηση εξουσιών, από όπου και αν πηγάζουν. Άρα μερικές λύσεις δεν είναι λύσεις.
β) Ο αναρχοκαπιταλισμός, με τον οποίο η πρόταση θα ήταν κάπως πιο σωστή, δεν έχει σχέση με τον αναρχισμό. Ο αναρχοκαπιταλισμός επιδιώκει την καθολική κατάργηση του κράτους αλλά αποδέχεται την εξουσία της ελεύθερης αγοράς.

Το ζουμί είναι ότι «η μείωση του δημοσίου» δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση και μείωση εξουσιών του κράτους.

Ένα τραβηγμένο παράδειγμα αποτελεί ένας άνθρωπος με το δάχτυλο στο κουμπί μιας βόμβας ικανής να καταστρέψει ένα έθνος. Δεν έχει δημόσιο από πίσω του αλλά έχει όλες τις εξουσίες.

Η ένας στρατηγός με μια ντουζίνα βομβαρδιστικά και τανκς.

Έτσι η απόλυση δασκάλων, γιατρών, δημοσιογράφων δεν μειώνει καμία εξουσία. Ίσα ίσα, θα μπορούσε κάποιος πολύ εύκολα να αναπτύξει μια επιχειρηματολογία που δείχνει ακριβώς το αντίθετο.

Έτσι αποφασίζω να υπασπιστώ το δικαίωμα στην εργασία οποιουδήποτε, είτε εργάζεται στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα.

Θα περίμενε κανείς, μοιράζεται δεν μοιράζεται τις πεποιθήσεις μου ή τα πιστεύω μου να συμφωνήσει μέχρι ένα βαθμό.

Η ποιό τραβηγμένη απάντηση που πήρα (από το διαδίκτυο) ήταν η εξής

Η μείωση του κράτους ΣΗΜΑΙΝΕΙ μείωση των εξουσιών του κράτους. Εσύ, ως κομμουνιστής, είσαι κατά της μείωσης του κράτους, για αυτό και όχι μόνο θες να γίνεις ένας κρατικός υπάλληλος, όπως και οι γονείς σου, αλλά τάσσεσαι με ΚΑΘΕ μονοπώλιο του κράτους, από το τύπωμα χρήματος μέχρι τα προπαγανδιστικά του μέσα. Πες μας τώρα ότι τα κρατικά μονοπώλια στην ενημέρωση, που τα πληρώνει ο φορολογούμενος εις βάρος της επιβίωσής τους, τα στηρίζεις για την επιβίωση του προλεταριάτου…

Τώρα αν και δεν χρειάζεται να απολογούμε στον κάθε βλάκα αλλά επειδή με αυτά που ακούω φαίνεται ακόμα και σε εμένα κάπως παράξενο αλλά κανείς στο σόι μου δεν ήταν ποτέ δημόσιος υπάλληλος (όσο γνωρίσω τουλάχιστον). Μπορώ να πω ότι σε επίπεδο γονέων περιοριζόμαστε σε πράγματα τύπου, φούρναρης, χασάπης, νταλικέρης κτλ κτλ.

Και εκτός από αυτό, μπορεί να βρίσκω μερικά θετικά στον κουμμουνισμό, αλλά αν με βάλεις να συζητήσω με έναν κουμουνιστή, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα διαφωνήσουμε όσο δεν πάει.

Ποιό το νόημα αυτής της ανάρτησης; Ειλικρινά δεν ξέρω. Ήθελα και την έγραψα. Ίσως για να αποβάλω λίγο την βλακεία που με περικυκλώνει.

μπλεργκ!

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s