Επικαιρότητα

βουτιά στα σκίτσα


IHCdiXs7_400x400

Όπως ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση τον τελευταίο καιρό έχω πέσει με τα μούτρα να διαβάζω manga. Τα manga είναι ιαπωνικής προέλευσης και είναι αποτελούν ουσιαστικά ένα είδος κομικ. Η διαφορά τους με την εικόνα που φέρνει ο όρος κόμικ στους περισσότερους είναι η θεματολογία τους, η οποία ποικίλει πολύ, σε σημείο που πολλά δεν είναι καν κατάλληλα για ανηλίκους (κυρίως λόγο βίας, αλλά πολλές φορές και ερωτικού περιεχομένου).

Υπήρχε μια εποχή (προ δεκαετίας+) που έβλεπα anime με τους τόνους, σπαταλώντας άπειρες ώρες, ιδιαίτερη αδυναμία και εκεί τα scifi και ότι περιείχε robot και mecha (το google είναι φίλος μας όταν κάποιες ορολογίες φαίνονται λίγο αλαμπουρνέζικες). Παρόλα αυτά τα χέρια μου δεν ποτέ δεν γύρισαν να πιάσουν ένα βιβλίο manga από τις αντίστοιχες σειρές (τότε είχα πέσει επίσης με τα μούτρα στα βιβλία του Stephen Baxter).

Πριν από ένα χρόνο αποφάσισα να δω το one piece, μια σειρά που μου είχαν προτείνει να δω από το 2007 αλλά ποτέ δεν αξιώθηκα. Μου πήρε κάνα εξάμηνο αλλά κατάφερα και είδα όλα τα τότε 630 περίπου επεισόδια (που έχουν βγει την τελευταία 15ετία)(και όχι δεν είναι καν το μακροβιότερο anime, έτσι για την ιστορία υπάρχουν 18 μακροβιότερα από το one piece, 7 από αυτά τρέχουν ακόμα) και έτσι έφτασα στα τρέχοντα. Ομολογώ ότι η σειρά με ενθουσίασε τόσο πολύ που ήθελα πολύ να μάθω τι γίνεται παρακάτω. Αρχικά περίμενα στωικά για το νέο εθιστικό 20 λεπτό κάθε Κυριακή πρωί. Μετά διάβασα ότι το manga ήταν περίπου 20 επεισόδια μπροστά. Αρχικά σκέφτηκα να ρίξω μια γρήγορη ματιά να δω τι γίνεται από εκεί που είχα μείνει. Όμως το OCD μου με κέρδισε, έτσι ξεκίνησα να το διαβάζω από την αρχή με μανία, χωρίς να ρίξω, ούτε για μια στιγμή, μια ματιά στο τι θα γίνει παρακάτω. Έτσι ρούφηξα την μια σελίδα πίσω από την άλλη για αρκετούς μήνες. Ταυτόχρονα πρέπει να ομολογήσω ότι είχα κάπως βαρεθεί και ήθελα πολύ καιρό να κάνω ένα διάλειμμα από την κλασσική λογοτεχνία.

Με το που έφτασα στο τρέχον τεύχος, ένιωσα ένα κενό, ήθελα να διαβάσω και άλλα και άλλα και άλλα.

Έτσι ξεκίνησα και έφτασα επίσης στο τρέχον τεύχος το seven deadly sins και το fairy tail.
Διάβασα επίσης τα ολοκληρωμένα Getter Robo (για παιδικούς συναισθηματικούς λόγους) καθώς και το Rurouni Kenshin
το τελευταίο επίσης το ξεκίνησα για παιδικούς συναισθηματικούς λόγους αλλά τελικά ήταν πολύ πιο ωραίο από απλά ένα εφηβικό κομικ (όπως το Getter Robo) με ένα τόνο ιστορικές λεπτομέρειες περί της ιαπωνικής ιστορίας για την μετάβαση από την περίοδο edo, στην περίοδο meiji.

Έτσι πλέον περιμένω για την ώρα 3 τεύχη την εβδομάδα και παράλληλα έχω αρχίσει άλλες 2-3 σειρές για να καταλλήξω ότι αξίζουν.

Άντε καλό διάβασμα, γιατί σύντομα μου φαίνεται θα ακούμε μόνο κλάμματα <3

Advertisements
Κλασσικό

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s