Πολιτική,Σκέψεις

πανικός


Στις εκλογές δεν ψήφισα Σύριζα, ποτέ στην ζωή μου δεν έχει τύχει να ψηφίσω κόμμα που έχει μπει στην βουλή. Πιστεύω στις εκλογές σε γενικές γραμμές αλλά θα τις προτιμούσα αρκετά διαφορετικές(μεγάλη συζήτηση) και για αυτό προτιμούσα πάντα να ψηφίζω πιο «έξω-θεσμικά».

Έχω πει εκατοντάδες φορές ότι δεν ζούμε σε έναν λογικό κόσμο, αλλά σε ένα θέατρο του παραλόγου. Και δεν είναι μόνο αυτή η φουκαριάρα χώρα που συμμετέχει σε αυτή την παράσταση, άλλα όλη η υφήλιος ανεξαιρέτως.

Παρόλα αυτά ο τρόπος διακυβέρνησης του Σύριζα, μου αρέσει. Μου αρέσει αυτή η νοοτροπία του όλα χύμα στο κύμα. Τίποτα κρυφό, όλα στην φόρα.

Θα είμαι από τους πρώτους που θα ομολογήσουν ότι το δημοψήφισμα ήταν πολύ βιαστικό όπως τελικά διεξάγετε, όπως και το ερώτημα είναι λίγο βλακώδες, παιδικό.

Η κυβέρνηση λέει όχι. Ένα πολύ συγκεκριμένο όχι. Βέβαια δεν ξέρω τι σχέδια έχουν αλλά είναι ξεκάθαρο το γιατί θέλουν το όχι.

Αυτοί που θέλουν το ΝΑΙ από την άλλη, ο καθένας το βλέπει διαφορετικά και έχει τον δικό του λόγο.

  • Καταστροφολογία (θα πεθάνουμε, θα διχαστούμε)
  • Μέσα έξω από το ευρώ
  • Μέσα έξω από την Ευρώπη
  • Να ρίξουμε την Κυβέρνηση, Να γίνουμε κυβέρνηση
  • κτλ κτλ

Ποιος πραγματικά όμως θα αντέξει τα μέτρα αν τελικά βγει το ΝΑΙ; Αυτό το απλό δεν μπορεί να το σκεφτεί κανένας; Οι μισθοί έχουν πέσει τόσο πολύ από την αρχή των μνημονίων που σε κάνει να απορείς αν ένα καινούριο νόμισμα ακόμα και 8 φορές υποτιμημένο αν θα ήταν χειρότερα ή καλύτερα.

Και έχουμε όλους τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς της ΝΔ να βγαίνουν να κάνουν διαγγέλματα υπερ του ΝΑΙ.
όλους τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς του ΠΑΣΟΚ να κάνουν επίσης διαγγέλματα υπέρ του ΝΑΙ.
Τα κανάλια βάζουν τίτλους ότι γίναμε ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ, ΖΑΜΠΙΑ, ΟΥΓΚΑΝΤΑ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ και ότι μόνο το ΝΑΙ θα μας κάνει πάλι Ελλάδα.

Κόβουν τις δηλώσεις του Βαρουφάκη για να φαίνεται ότι λέει κάτι διαφορετικό (είπε ότι ντράπηκε πολύ που το ΑΤΜ της βουλής άδειασε 4 φορές και ότι ο ίδιος δεν θεωρεί σωστό να τραβήξει λεφτά) και μπαμ πλάνο Βαρουφάκη να λέει ότι δεν θέλει να στηθεί στα ΑΤΜ και μπαμ μετά πλάνο να κλαίνε οι γριές και να πέφτουν ατάκες του στυλ «ούτε να σας φτύσει δεν θέλει».

Στην καθημερινότητα από την άλλη, το αφεντικό μου σχεδόν έβρισε μια υπάλληλο που υπονόησε ότι θα ψηφίσει όχι. Τις είπε ότι με τις ενέργειες της θέλει να του κλείσει την εταιρία και να τον στείλει στον τάφο. Μετά άρχισε τις γνωστές βλακείες που λέει συνέχεια από πολύ πριν τις εποχές των μνημονίων. Ότι όλοι στην Ελλάδα είναι άχρηστοι και καλά μας κάνουν οι «Ξένοι» και μας γαμάνε στους φόρους.

Βέβαια όταν υπονοεί εμμέσως ότι είσαι άχρηστος (σε μερικούς το έχει πει και στα μούτρα, αλλά δεν τους διώχνει γιατί «δεν μπορεί να βρει καλύτερους») για ποιο λόγο να τον σεβαστείς ένα τέτοιο άνθρωπο ή να νοιαστείς αν η εταιρία του πάει για φούντο.

και γιατί όλα τα παραπάνω είναι λόγος να ψηφίσεις ΝΑΙ;

Εγώ αρχικά συμφωνούσα με το ΚΚΕ. Ακόμα ψιλοσυμφωνώ να είμαι ειλικρινής. Αλλά αν βρω χρόνο να κλέψω από την μπέμπα. Θα πάω να ρίξω ένα ΟΧΙ …αφιερωμένο στο αφεντικό.

Θα του το έλεγα αλλά είναι λίγο επιρρεπείς στο εγκεφαλικό και δεν θέλω πτώματα στην συνείδηση μου.

Θα στεναχωρηθώ αν αλλάξει η κυβέρνηση αλλά τελικά μάλλον θέλετε να φάτε στην μάπα Σαμαρά για τα επόμενα 10 χρόνια.

Advertisements
Κλασσικό

2 thoughts on “πανικός

  1. Ο/Η doppelgangermuse λέει:

    Καλώς τον και πάλι!

    Κουβαλάω πάνω μου τη σφραγίδα της «απολητίκ». Είναι το σχόλιο πολλών ανθρώπων που κατά καιρούς είχα στο περιβάλλον μου. Κάθε φορά που μου το λένε, νιώθω λιγάκι λες και με έχουν περιλούσει μόλις με βενζίνη (η οσμή της τρυπάει τα ρουθούνια μου στο άκουσμα της λέξης) και από στιγμή σε στιγμή θα μου πετάξουν σπίρτο και θα πάρω φωτιά. Δεν είμαι απολητίκ, αλλά γιατί να τους στερήσω τη χαρά του να πετάξουν την λέξη μιας και το θέλουν τόσο;
    Στο σπίτι οι γονείς μου πάνε από κανάλι σε κανάλι και καθώς ζω μαζί τους, τους βλέπω να περιφέρονται σαν ζόμπι. Φέρθηκαν τίμια και τίμησαν τις υποχρεώσεις τους ως πολίτες. Έκαναν ένα καλό κομπόδεμα το οποίο τρέμουν πως ένα «ΟΧΙ» θα το ροκανίσει. Θες η ηλικία, θες η ιδεολογία, θες ο φόβος, θες τα μέσα; Με τρομοκρατούν να ψηφίσω «ΝΑΙ». Όντας εξαρτώμενη οικονομικά από αυτούς, νιώθω μια υποχρέωση.
    Ψήφισα Σύριζα. Έχω αριστερίζουσα ιδεολογία και συμπαθώ τον Τσίπρα. Δυστυχώς δεν έχω γνώσεις οικονομολογίας. Πιστεύω όμως, πως αυτή η στρατηγική διαπραγμάτευσης: Λίγη μπλόφα, λίγο ρίσκο, λίγη αισιοδοξία ίσως να είναι η καλύτερη μας ευκαιρία όλα τούτα τα χρόνια. Το δημοψήφισμα μου φάνηκε σαν φανερή δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των τεχνοκρατών. Αυτών οι οποίοι μας αντιμετωπίζουν (και όχι άδικα ίσως) ως μια στατιστική, ένα νούμερο. Είναι σκληρή δουλειά που χρειάζεται να σαι αρκετά χοντρόπετσος. Εν μέρει τους λυπάμαι και αναρωτιέμαι πως με τόσο άγχος κλείνουν τα μάτια τους το βράδυ. Τίποτα από όσα ακούω και διαβάζω, περιτριγυρισμένη από το χάος, δεν είναι θέσφατο. Απλά δεν ξέρω.
    Χάνομαι στη μέση.
    Κάπου εκεί, σαν να μαι ανάμεσα σε συμπληγάδες, φυγόπονα αν θες, αποφάσισα να μη πάω να ψηφίσω. Γιατί φοβάμαι τη κάθε μου απόφαση ακόμα και αν στις πλάτες μου δεν κουβαλάω μόνη τη μοίρα ολόκληρης της χώρας. Αν όμως είχα βήμα θα έλεγα, ψηφίστε «ΟΧΙ» ακόμα και αν εγώ δειλιάζω να το κάνω.

    • Το σχόλιο σου είναι πιο ωραίο και από το κείμενο μου.

      Ευχαριστώ

      Και εγώ έχω προφανώς αριστεριζουσα ιδεολογία με λίγες αναρχικες πινελιές. Συριζα δεν ψήφισα λόγου του ότι αφομοιώσε πολλά πράσινα σκουπίδια. Αλλά αν ξαναγινουν εκλογές ίσως και να τους δώσω μια ευκαιρία

Δεν δαγκώνω γράψε κάτι

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s