Επικαιρότητα,Σκέψεις

Μετατόπιση

Αν κάποιος βάλει στο μεταφραστικό της google την λέξη relocation παίρνει σαν default μετάφραση την λέξη «Μετατόπιση».

Έτσι και εγώ μαζί με την οικογένεια μου (γυναίκα και παιδί) μετατοπίζομαι από την Ελληνική πραγματικότητα στην Βρετανική πραγματικότητα.

Η μικρή επειδή είναι μόνο 10 μηνών, πιθανότατα δεν θα συγκλονιστεί ιδιαίτερα από την αλλαγή.   Η γυναίκα μου, κάνει το όνειρο της πραγματικότητα, βρίσκοντας την δουλειά των ονείρων της και εγώ; Εγώ δεν ξέρω για να πω την αλήθεια πως νιώθω.

Μπήκα κατά μια έννοια με το ζόρι στην αναζήτηση εργασίας. Θα έμπαινα βέβαια αργά ή γρήγορα, ήταν αναπόφευκτο. Η εταιρία όπου εργαζόμουν ως τώρα έχει γίνει σκέτος εφιάλτης κακής οργάνωσης και αδιαφορίας. Λόγο της κατάστασης είχε αρχίσει να φεύγει σημαντικό προσωπικό και τόσους μήνες μετά κάνεις δεν έχει ασχοληθεί με την αναπλήρωσή του παρά μόνο φορτώνουν παραπάνω ευθύνες σε όσους κακός επιλέγουν να παραμείνουν.

Η διαφορά είναι ότι δεν θα έψαχνα δουλειά στο εξωτερικό και συγκεκριμένα σε μια περιοχή που το επάγγελμά μου δεν έχει τρομερή ζήτηση. Βέβαια οι Βρετανοί έχουν το commuting σε διαφορετικές πόλεις λίγο καραμέλα και υποχρεωτικά θα κάνω και εγώ adapt και σε αυτό το κόλπο μετακίνησης πληθυσμών.

Έχει μείνει ένας μήνας ακόμα πριν την ολική μετατόπιση μας και πάρα πολλά να γίνουν. Ελπίζω να βρω μια δουλειά που μου αρέσει όσο μου άρεσε και η προηγούμενη με την μόνη διαφορά ότι θα ήθελα να μου αρέσει αυτή την φορά και ο τρόπος. Προς το παρόν όλοι εδώ πετάνε ένα agile και νομίζουν ότι όλα θα πάνε ρολόι.

Άντε να δούμε.

Φιλιά

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Πολιτική,Σκέψεις

To επακόλουθο

Στην προηγούμενη μου ανάρτηση είχα γράψει ότι μου άρεσε ο τρόπος διακυβέρνησης του Σύριζα και η νοοτροπία των μελών του, παρόλο που δεν ανήκω στον συγκεκριμένο χώρο. Ακόμα και τώρα έπειτα από όλο αυτό το κωλοτουμπο-αλλαλούμ δεν έχω αλλάξει γνώμη (ούτε πρόκειται είμαι ξερό κεφάλι).

Δεν μπορώ να πω τα ίδια όμως για την πολιτική ηγεσία του κόμματος (όχι ότι το έλεγα και πριν, με εξαίρεση το 2006 όταν κατέβαινε για δήμαρχος Αθηνών είχα πει έναν καλό λόγο) και το πόσο μικροί αποδειχτήκαν κάποιοι κάτω από τις έντονες πιέσεις. Δεν θα δεχτώ καμία δικαιολογία.

Αυτή την θεαματική μετάφραση του όχι σε ναι δεν την περίμενα με τίποτα. Δεν θα περίμενα κάτι τέτοιο ούτε από τα μεγαλύτερα σκουλήκια της δεξιάς πτέρυγας – γνωστοί επαγγελματίες ακροβάτες-κωλοτουμπέοι.

Το μνημόνιο όμως ήρθε για να μείνει. Ακόμα και ο μισός Σύριζα να επαναστατήσει …βάζει πλάτη το αγόρι με το μουστάκι. Ο νέος βαρύμαγκας της Συγγρού. Καθώς και δίνει και το ΟΚ και ο Σταύρος της καρδιάς μας (μπλεργκ). Οπότε οι επαναστάτες μοιάζουν καταδικασμένοι σε μια μεγάλη ήττα. Πολυ φοβάμαι ότι οι λίγοι που δίναν αυτό το άρωμα επανάστασης, εαν δεν φύγουν ή εκδιωχθούν…εν τέλει θα απορροφηθούν από λανθασμένα διαλείμματα και το σύνδρομο του σωτήρα.

Παιδιά τα κάνατε πουτάνα. Για να δούμε όμως …θα καταφέρετε να επανέλθετε και εσείς και η χώρας σε μια σωστή πορεία ή θα τα κάνετε όλα πουτάνα όπως όλοι οι προηγούμενοι, ή μήπως θα πάτε σε εκλογές με την ουρά στα σκέλια.

Κλασσικό
Επικαιρότητα

βουτιά στα σκίτσα

IHCdiXs7_400x400

Όπως ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση τον τελευταίο καιρό έχω πέσει με τα μούτρα να διαβάζω manga. Τα manga είναι ιαπωνικής προέλευσης και είναι αποτελούν ουσιαστικά ένα είδος κομικ. Η διαφορά τους με την εικόνα που φέρνει ο όρος κόμικ στους περισσότερους είναι η θεματολογία τους, η οποία ποικίλει πολύ, σε σημείο που πολλά δεν είναι καν κατάλληλα για ανηλίκους (κυρίως λόγο βίας, αλλά πολλές φορές και ερωτικού περιεχομένου).

Υπήρχε μια εποχή (προ δεκαετίας+) που έβλεπα anime με τους τόνους, σπαταλώντας άπειρες ώρες, ιδιαίτερη αδυναμία και εκεί τα scifi και ότι περιείχε robot και mecha (το google είναι φίλος μας όταν κάποιες ορολογίες φαίνονται λίγο αλαμπουρνέζικες). Παρόλα αυτά τα χέρια μου δεν ποτέ δεν γύρισαν να πιάσουν ένα βιβλίο manga από τις αντίστοιχες σειρές (τότε είχα πέσει επίσης με τα μούτρα στα βιβλία του Stephen Baxter).

Πριν από ένα χρόνο αποφάσισα να δω το one piece, μια σειρά που μου είχαν προτείνει να δω από το 2007 αλλά ποτέ δεν αξιώθηκα. Μου πήρε κάνα εξάμηνο αλλά κατάφερα και είδα όλα τα τότε 630 περίπου επεισόδια (που έχουν βγει την τελευταία 15ετία)(και όχι δεν είναι καν το μακροβιότερο anime, έτσι για την ιστορία υπάρχουν 18 μακροβιότερα από το one piece, 7 από αυτά τρέχουν ακόμα) και έτσι έφτασα στα τρέχοντα. Ομολογώ ότι η σειρά με ενθουσίασε τόσο πολύ που ήθελα πολύ να μάθω τι γίνεται παρακάτω. Αρχικά περίμενα στωικά για το νέο εθιστικό 20 λεπτό κάθε Κυριακή πρωί. Μετά διάβασα ότι το manga ήταν περίπου 20 επεισόδια μπροστά. Αρχικά σκέφτηκα να ρίξω μια γρήγορη ματιά να δω τι γίνεται από εκεί που είχα μείνει. Όμως το OCD μου με κέρδισε, έτσι ξεκίνησα να το διαβάζω από την αρχή με μανία, χωρίς να ρίξω, ούτε για μια στιγμή, μια ματιά στο τι θα γίνει παρακάτω. Έτσι ρούφηξα την μια σελίδα πίσω από την άλλη για αρκετούς μήνες. Ταυτόχρονα πρέπει να ομολογήσω ότι είχα κάπως βαρεθεί και ήθελα πολύ καιρό να κάνω ένα διάλειμμα από την κλασσική λογοτεχνία.

Με το που έφτασα στο τρέχον τεύχος, ένιωσα ένα κενό, ήθελα να διαβάσω και άλλα και άλλα και άλλα.

Έτσι ξεκίνησα και έφτασα επίσης στο τρέχον τεύχος το seven deadly sins και το fairy tail.
Διάβασα επίσης τα ολοκληρωμένα Getter Robo (για παιδικούς συναισθηματικούς λόγους) καθώς και το Rurouni Kenshin
το τελευταίο επίσης το ξεκίνησα για παιδικούς συναισθηματικούς λόγους αλλά τελικά ήταν πολύ πιο ωραίο από απλά ένα εφηβικό κομικ (όπως το Getter Robo) με ένα τόνο ιστορικές λεπτομέρειες περί της ιαπωνικής ιστορίας για την μετάβαση από την περίοδο edo, στην περίοδο meiji.

Έτσι πλέον περιμένω για την ώρα 3 τεύχη την εβδομάδα και παράλληλα έχω αρχίσει άλλες 2-3 σειρές για να καταλλήξω ότι αξίζουν.

Άντε καλό διάβασμα, γιατί σύντομα μου φαίνεται θα ακούμε μόνο κλάμματα <3

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Σκέψεις

Τα ετερώνυμα

Τα ετερώνυμα δεν έλκονται πάντα, αντιθέτως με την λαϊκό διαχρονικό συμπέρασμα και έκφραση.  Σήμερα διάβασα λοιπόν σε μια σελίδα διάβασα έναν πολύ άσχημο συνδυασμό 2 ετερώνυμων πολιτικών όρων αυτόν του Αναρχισμού και αυτόν του φιλελευθερισμού και το πάντρεμα αυτών Αναρχοφιλελευθερισμός.

Η επεξήγηση του όρου Αναρχοφιλελευθερισμός πήγαινε κάπως έτσι  «η πλήρη απουσία κρατικής παρέμβασης και η αντικατάστασή του κράτους από ιδιωτικούς φορείς»  και σαν πηγή έφερνε και το λεξικό του Μπαμπινιώτη.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι κάτοχος του λεξικού, όποτε δεν μπορώ να είμαι και σίγουρος για την παραπομπή.

Αλλά η συγκεκριμένη ερμηνεία δεν είναι παρά μόνο για γέλια.

«απουσία παρέμβασης» δηλαδή υπάρχει η αρχή απλά δεν ασχολείται μαζί σου. Άρα όχι Άναρχο κράτος.

«αντικατάσταση από ιδιωτικούς φορείς»  αλλάζουμε την αρχή σε ιδιωτική. Άρα αρχή υπάρχει.

Έτσι λοιπόν και εγώ θα ιδρύσω τον

παπαροφιλελευθερισμό

Η επεξήγηση του όρου πάει κάπως έτσι.

Οι ιδιωτικοί φορείς έχουν τόσο πολύ χρήμα και επιρροή που όσο και να προσπαθεί το κράτος να παρέμβει στην λειτουργία τους με νόμους, οι ιδιωτικοί φορείς το γράφουν στα παπάρια τους.

ΣΩΣΤΟ, ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ και προπάντων ήδη άτυπα εφαρμόσιμο

Κλασσικό
Επικαιρότητα

βίος ανθόσπαρτος

Υστέρα από πολύ καιρό απουσίας είπα να κάνω ένα μικρό come back για να βγάλω κάνα ψιλό, όπως συνηθίζουν και διάφορα ροκ συγκροτήματα. Τα δικά μου ψιλά βέβαια δεν είναι σε χρηματική μορφή αλλά σε μορφή αυτοπροβολής.

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε άλλοι κατά επιφάνεια και άλλοι κατά βάθος εγωιστικά πλάσματα και δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να το κρύβουμε και όλα.

Έτσι ένιωσα την ανάγκη να φωνάξω στον κόσμο ότι παντρεύομαι. Τρόπος του λέγειν γιατί στην πραγματικότητα δεν με έχω ικανό να φωνάξω από χαρά…χαίρομαι με άλλους τρόπους.

Υπάρχουν αρκετοί που έχουν ήδη δηλώσει πολύ ξαφνιασμένοι από αυτή την απόφαση. Βέβαια μια μερίδα από δαύτους κουνάνε το κεφάλι σαν μουσχάρια όταν στην ερώτηση «σε πια εκκλησία και πότε» τους απαντάω «σε καμία εκκλησία, πολιτικός θα είναι».

Δηλαδή ειλικρινά, γίνεται να με ξέρει κάποιος έστω και λίγο και να πιστεύει ότι θα παντρευτώ σε εκκλησία;

Τόσα «γαμώ τον ανύπαρκτο μου» που έχουν βγει από αυτό το στόμα σε φάσης οργής να πάνε χαμένα;

Όπως και να έχει το νερό έχει μπει καλά στο αυλάκι και σιγά σιγά γίνονται και οι μικρο ετοιμασίες. Ξέρετε τώρα ρούχα, παπούτσια, άδειες γάμου, ανακοινώσεις γάμου στο ριζοσπάστη κτλ Όχι ότι θα έλεγα όχι στο να παντρευτώ σε ένα βουνό με χιόνια φορώντας βερμούδα και μια φούτερ που να έχει επάνω μια πολική αρκούδα αλλά μέχρι ένα σημείο θα πρέπει να συμβιβαστώ στις στιλιστικές αποφάσεις του έτερον μου ήμισυ.

Οπόταν θα βάλω κουστούμι, κάτι μεταξύ ημι-καλό και ημι-casual να μπορώ να το βάλω και κάπου αλλού στο μέλλον. Το δοκίμασα ήδη και μπορώ να ομολογήσω ότι μου πάει. Απλά τα κουστούμια μέχρι ένα σημείο αντιπροσωπεύουν στα μάτια μου μια φτιαχτή γελοιότητα, έτσι θα απαλύνω λίγο το κλισέ με ένα παπιγιόν και κάνα γουστόζικο πουκάμισο.

Είναι λίγο επικίνδυνο όταν φοράς κοστούμι και ιδιαίτερα δε μπλε….να μοιάσεις με ΟΝΝΕΔίτη.

μπρρρρρ ανατρίχιασα.

φιλιά σε όλους :-)

Κλασσικό
Επικαιρότητα

6η επέτειος

Τις προηγούμενες μέρες κατεβήκαμε ομαδικώς στην Κρήτη για ένα συνέδριο που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Μεσογειακών σπουδών. Είχα να κατέβω στην Κρήτη από το 1999, αν δεν με απατά η μνήμη μου, όπου είχα πάει μια εκδρομή εκείνες τις ξέγνοιαστες εποχές της σχολής.

Εδώ που τα λέμε, ξινή μου είχε βγει εκείνη η εκδρομή από μια άποψη, μιας που χώρισα με μια κοπέλα που μου άρεζε πολύ.

Φάγαμε νερό με τους κουβάδες, δεν έχω παράπονο, και ευτυχώς που μας έκοψε και νοικιάσαμε αμάξι γιατί με την μηχανή θα γυρνάγαμε Αθήνα μάλλον κολυμπώντας.

Έφαγα και στάκα…που όπου το αναφέρω παίρνω πολλά «ίου», εμένα όμως μου άρεσε πολύ. Είχα πάρει τις πατάτες τις τηγανιτές και μπλουμ μέσα στην χοληστερίνη.

Κάπως έτσι «γιόρτασα» εντός πολλών εισαγωγικών και την 6η επέτειο του μπλογκ

Κλασσικό
Επικαιρότητα

Σαββάτο βράδυ

Έχω πάρει ένα σημειωματάριο από αυτά τα moleskin που λατρεύω για να σημειώνω ιδέες. Ως τώρα σημειώνω πράγματα για την δουλειά από τις ατελείωτες συναντήσεις που συμμετέχουμε για την ανάπτυξη διαφόρων εφαρμογών. Έτσι γέμισα περίπου 9 σελίδες.

Για μένα γέμισα 2 γραμμές.

Έτσι, σήμερα σαββάτο βράδυ, όπως ακριβώς και στο ομώνυμο κομμάτι των στερεο νόβα, βρέθηκα στα προάστια της Αθήνας. Εκεί που είναι το γραφείο με το οποίο συνεργάζομαι. Υποτίθεται ότι έχουμε δουλειά και η αλήθεια να λέγεται …έχουμε. Αλλά είμαι μόνος και κοιτάω τους τοίχους. Σε λίγο θα φύγω δεν γαμιέται.

Θα μπορούσα να δουλέψω πάνω σε αυτές τις δύο δικές μου γραμμές, διότι στο σπίτι δεν είναι εύκολο να δουλέψω, συν ότι δεν θέλω αλλά το σκοτάδι έξω δεν με εμπνέει.

ουφ!

Κλασσικό