Καθημερινότητα,Σκέψεις

τρίμηνες εντυπώσεις

Αυτό είναι επίσημα το πρώτο μου αρθρό που γράφω μέσα από ένα τρένο.

Πάνε 4 μήνες από τότε που μετακομίσαμε Αγγλία, και 3 μήνες από τότε που ξεκίνησα δουλειά. Δεν έχω λόγο να γράψω εντυπώσεις, τα πράγματα για όσους έχουν ζήσει και δουλέψει Αγγλία, είναι πολύ λιγότερο διαφορετικά από ότι θα περίμενε κανείς, με την μόνη διαφορά ότι εδώ οι νόμοι και οι κανονισμοί, τείνουν να εφαρμόζονται.

Άργησε το τρένο σου περισσότερο από μισή ώρα; Θα πάρεις το μισό εισητήριο πίσω. Άργησε πάνω από ώρα, θα το πάρεις όλο πίσω. Το κακό είναι βέβαια από την άλλη ότι συχνά πάνε τα πράγματα στραβά, έχω πάρει στους 3 μήνες δουλειάς 4 επιστροφές πίσω. 3 του μισάωρου και 1 ανάθεμα και αν θυμάμαι πόσες ώρες κάτσαμε ακίνητοι μέσα στο τρένο. Βέβαια εκείνη την φορά ήταν ειδική περίπτωση μιας που κάποιος πήδηξε στις γραμμές του τρένου.

Ναι, είναι αλήθεια, στην χώρα που μου πήρε μια εβδομάδα να βρω δουλειά και αμοίβομαι κοντά 3 φορές καλύτερα… υπάρχει κόσμος που αυτοκτονεί.

Σήμερα τα πράγματα με το τρένο ήταν πιο απλά 21 λεπτά καθυστέρηση, άρα καμία αποζημίωση, και μια μικρή ανταλλαγή πλυθυσμών. Κάτι έσπασε μας είπαν ο οδηγός και το τρένο πάει μόνο όπισθεν. Βέβαια καλύτερα από την άλλη φορά που πήγε ο οδηγός για χέσιμο, χωρίς να ενημερώσει κανέναν και περιμέναμε 25 λεπτά σαν τους μαλάκες…ενώ τον φωνάζαν στα μεγάφωνα.

Όλες οι χώρες κουβαλάνε μια παράνοια.

…και ένα τελευταίο άσχετο

Ένας φίλος που μένει εδώ αρκετά χρόνια, πήγε διακοπές στην Ελλάδα, εχτές τον είδα για καφέ….μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση αλλά το πρώτο πράγμα που μου είπε όταν τον ρώτησα …πως πέρασε μου απάντησε

«ωραία ρε φίλε, αλλά πολύ ακριβή η Ελλάδα»

Φιλιά

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Σκέψεις

Μετατόπιση

Αν κάποιος βάλει στο μεταφραστικό της google την λέξη relocation παίρνει σαν default μετάφραση την λέξη «Μετατόπιση».

Έτσι και εγώ μαζί με την οικογένεια μου (γυναίκα και παιδί) μετατοπίζομαι από την Ελληνική πραγματικότητα στην Βρετανική πραγματικότητα.

Η μικρή επειδή είναι μόνο 10 μηνών, πιθανότατα δεν θα συγκλονιστεί ιδιαίτερα από την αλλαγή.   Η γυναίκα μου, κάνει το όνειρο της πραγματικότητα, βρίσκοντας την δουλειά των ονείρων της και εγώ; Εγώ δεν ξέρω για να πω την αλήθεια πως νιώθω.

Μπήκα κατά μια έννοια με το ζόρι στην αναζήτηση εργασίας. Θα έμπαινα βέβαια αργά ή γρήγορα, ήταν αναπόφευκτο. Η εταιρία όπου εργαζόμουν ως τώρα έχει γίνει σκέτος εφιάλτης κακής οργάνωσης και αδιαφορίας. Λόγο της κατάστασης είχε αρχίσει να φεύγει σημαντικό προσωπικό και τόσους μήνες μετά κάνεις δεν έχει ασχοληθεί με την αναπλήρωσή του παρά μόνο φορτώνουν παραπάνω ευθύνες σε όσους κακός επιλέγουν να παραμείνουν.

Η διαφορά είναι ότι δεν θα έψαχνα δουλειά στο εξωτερικό και συγκεκριμένα σε μια περιοχή που το επάγγελμά μου δεν έχει τρομερή ζήτηση. Βέβαια οι Βρετανοί έχουν το commuting σε διαφορετικές πόλεις λίγο καραμέλα και υποχρεωτικά θα κάνω και εγώ adapt και σε αυτό το κόλπο μετακίνησης πληθυσμών.

Έχει μείνει ένας μήνας ακόμα πριν την ολική μετατόπιση μας και πάρα πολλά να γίνουν. Ελπίζω να βρω μια δουλειά που μου αρέσει όσο μου άρεσε και η προηγούμενη με την μόνη διαφορά ότι θα ήθελα να μου αρέσει αυτή την φορά και ο τρόπος. Προς το παρόν όλοι εδώ πετάνε ένα agile και νομίζουν ότι όλα θα πάνε ρολόι.

Άντε να δούμε.

Φιλιά

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Πολιτική,Σκέψεις

To επακόλουθο

Στην προηγούμενη μου ανάρτηση είχα γράψει ότι μου άρεσε ο τρόπος διακυβέρνησης του Σύριζα και η νοοτροπία των μελών του, παρόλο που δεν ανήκω στον συγκεκριμένο χώρο. Ακόμα και τώρα έπειτα από όλο αυτό το κωλοτουμπο-αλλαλούμ δεν έχω αλλάξει γνώμη (ούτε πρόκειται είμαι ξερό κεφάλι).

Δεν μπορώ να πω τα ίδια όμως για την πολιτική ηγεσία του κόμματος (όχι ότι το έλεγα και πριν, με εξαίρεση το 2006 όταν κατέβαινε για δήμαρχος Αθηνών είχα πει έναν καλό λόγο) και το πόσο μικροί αποδειχτήκαν κάποιοι κάτω από τις έντονες πιέσεις. Δεν θα δεχτώ καμία δικαιολογία.

Αυτή την θεαματική μετάφραση του όχι σε ναι δεν την περίμενα με τίποτα. Δεν θα περίμενα κάτι τέτοιο ούτε από τα μεγαλύτερα σκουλήκια της δεξιάς πτέρυγας – γνωστοί επαγγελματίες ακροβάτες-κωλοτουμπέοι.

Το μνημόνιο όμως ήρθε για να μείνει. Ακόμα και ο μισός Σύριζα να επαναστατήσει …βάζει πλάτη το αγόρι με το μουστάκι. Ο νέος βαρύμαγκας της Συγγρού. Καθώς και δίνει και το ΟΚ και ο Σταύρος της καρδιάς μας (μπλεργκ). Οπότε οι επαναστάτες μοιάζουν καταδικασμένοι σε μια μεγάλη ήττα. Πολυ φοβάμαι ότι οι λίγοι που δίναν αυτό το άρωμα επανάστασης, εαν δεν φύγουν ή εκδιωχθούν…εν τέλει θα απορροφηθούν από λανθασμένα διαλείμματα και το σύνδρομο του σωτήρα.

Παιδιά τα κάνατε πουτάνα. Για να δούμε όμως …θα καταφέρετε να επανέλθετε και εσείς και η χώρας σε μια σωστή πορεία ή θα τα κάνετε όλα πουτάνα όπως όλοι οι προηγούμενοι, ή μήπως θα πάτε σε εκλογές με την ουρά στα σκέλια.

Κλασσικό
Πολιτική,Σκέψεις

πανικός

Στις εκλογές δεν ψήφισα Σύριζα, ποτέ στην ζωή μου δεν έχει τύχει να ψηφίσω κόμμα που έχει μπει στην βουλή. Πιστεύω στις εκλογές σε γενικές γραμμές αλλά θα τις προτιμούσα αρκετά διαφορετικές(μεγάλη συζήτηση) και για αυτό προτιμούσα πάντα να ψηφίζω πιο «έξω-θεσμικά».

Έχω πει εκατοντάδες φορές ότι δεν ζούμε σε έναν λογικό κόσμο, αλλά σε ένα θέατρο του παραλόγου. Και δεν είναι μόνο αυτή η φουκαριάρα χώρα που συμμετέχει σε αυτή την παράσταση, άλλα όλη η υφήλιος ανεξαιρέτως.

Παρόλα αυτά ο τρόπος διακυβέρνησης του Σύριζα, μου αρέσει. Μου αρέσει αυτή η νοοτροπία του όλα χύμα στο κύμα. Τίποτα κρυφό, όλα στην φόρα.

Θα είμαι από τους πρώτους που θα ομολογήσουν ότι το δημοψήφισμα ήταν πολύ βιαστικό όπως τελικά διεξάγετε, όπως και το ερώτημα είναι λίγο βλακώδες, παιδικό.

Η κυβέρνηση λέει όχι. Ένα πολύ συγκεκριμένο όχι. Βέβαια δεν ξέρω τι σχέδια έχουν αλλά είναι ξεκάθαρο το γιατί θέλουν το όχι.

Αυτοί που θέλουν το ΝΑΙ από την άλλη, ο καθένας το βλέπει διαφορετικά και έχει τον δικό του λόγο.

  • Καταστροφολογία (θα πεθάνουμε, θα διχαστούμε)
  • Μέσα έξω από το ευρώ
  • Μέσα έξω από την Ευρώπη
  • Να ρίξουμε την Κυβέρνηση, Να γίνουμε κυβέρνηση
  • κτλ κτλ

Ποιος πραγματικά όμως θα αντέξει τα μέτρα αν τελικά βγει το ΝΑΙ; Αυτό το απλό δεν μπορεί να το σκεφτεί κανένας; Οι μισθοί έχουν πέσει τόσο πολύ από την αρχή των μνημονίων που σε κάνει να απορείς αν ένα καινούριο νόμισμα ακόμα και 8 φορές υποτιμημένο αν θα ήταν χειρότερα ή καλύτερα.

Και έχουμε όλους τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς της ΝΔ να βγαίνουν να κάνουν διαγγέλματα υπερ του ΝΑΙ.
όλους τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς του ΠΑΣΟΚ να κάνουν επίσης διαγγέλματα υπέρ του ΝΑΙ.
Τα κανάλια βάζουν τίτλους ότι γίναμε ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ, ΖΑΜΠΙΑ, ΟΥΓΚΑΝΤΑ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ και ότι μόνο το ΝΑΙ θα μας κάνει πάλι Ελλάδα.

Κόβουν τις δηλώσεις του Βαρουφάκη για να φαίνεται ότι λέει κάτι διαφορετικό (είπε ότι ντράπηκε πολύ που το ΑΤΜ της βουλής άδειασε 4 φορές και ότι ο ίδιος δεν θεωρεί σωστό να τραβήξει λεφτά) και μπαμ πλάνο Βαρουφάκη να λέει ότι δεν θέλει να στηθεί στα ΑΤΜ και μπαμ μετά πλάνο να κλαίνε οι γριές και να πέφτουν ατάκες του στυλ «ούτε να σας φτύσει δεν θέλει».

Στην καθημερινότητα από την άλλη, το αφεντικό μου σχεδόν έβρισε μια υπάλληλο που υπονόησε ότι θα ψηφίσει όχι. Τις είπε ότι με τις ενέργειες της θέλει να του κλείσει την εταιρία και να τον στείλει στον τάφο. Μετά άρχισε τις γνωστές βλακείες που λέει συνέχεια από πολύ πριν τις εποχές των μνημονίων. Ότι όλοι στην Ελλάδα είναι άχρηστοι και καλά μας κάνουν οι «Ξένοι» και μας γαμάνε στους φόρους.

Βέβαια όταν υπονοεί εμμέσως ότι είσαι άχρηστος (σε μερικούς το έχει πει και στα μούτρα, αλλά δεν τους διώχνει γιατί «δεν μπορεί να βρει καλύτερους») για ποιο λόγο να τον σεβαστείς ένα τέτοιο άνθρωπο ή να νοιαστείς αν η εταιρία του πάει για φούντο.

και γιατί όλα τα παραπάνω είναι λόγος να ψηφίσεις ΝΑΙ;

Εγώ αρχικά συμφωνούσα με το ΚΚΕ. Ακόμα ψιλοσυμφωνώ να είμαι ειλικρινής. Αλλά αν βρω χρόνο να κλέψω από την μπέμπα. Θα πάω να ρίξω ένα ΟΧΙ …αφιερωμένο στο αφεντικό.

Θα του το έλεγα αλλά είναι λίγο επιρρεπείς στο εγκεφαλικό και δεν θέλω πτώματα στην συνείδηση μου.

Θα στεναχωρηθώ αν αλλάξει η κυβέρνηση αλλά τελικά μάλλον θέλετε να φάτε στην μάπα Σαμαρά για τα επόμενα 10 χρόνια.

Κλασσικό
Ιστορίες ανθρώπων,Σκέψεις,γκρίνιες

πατέρας πρώτη φορά

Ήρθε η μπέμπα επιτέλους και μπήκα στον φανταστικό κόσμο της πατρότητας. Η μάλλον προσπαθώ να μπω, αλλά υπάρχουν τόσο φυσικά εμπόδια στον δρόμο μου όσο και μεταφυσικά.

Από την πρώτη στιγμή έχω νιώσει απίστευτες στιγμές τόσο κουλαμάρας όσο και παράνοιας.

Συνειδητοποιείς ότι υπάρχει άπειρος κόσμος εκεί έξω που πιστεύει στις προκαταλήψεις και σε ένα σωρό χαζομάρες που κυκλοφορούν στον κόσμο και που μέχρι εχτές γελούσες με δαύτες. Από την άλλη έχεις και έναν παιδίατρο, επιστήμονα με τα όλα του, να δείχνει εν μέρει ανακούφιση επειδή ψιλό συνειδητοποιεί ότι έχει να κάνει με λογικούς ανθρώπους αλλά και λίγο μαζεμένο ταυτόχρονα και διπλωμάτη, μπας και έχει καταλάβει κάτι λάθος. Χαρακτηριστική ατάκα.

«από παιδιατρικής άποψης την μικρή μπορείτε να την βγάλετε έξω, αν από την άλλη θέλετε να την κρατήσετε 40 μέρες στο σπίτι, δεν θα σας φέρω αντίρρηση, απλά όσο γίνεται να αερίζετε καλά ο χώρος»

Από την άλλη η πεθερά να είναι πεπεισμένη ότι η μικρή θα πάθει κάτι επειδή μεγαλώνει σε σπίτι με σκύλο να μας βομβαρδίζει με ατάκες. «Τα σκυλιά είναι βρώμικα και μεταφέρουν αρρώστιες». «Να μην πιάνουμε την μικρή με ρούχα που φοράγαμε όσο είμασταν στον ίδιο χώρο αγκαλιά με το σκύλο»

Στο ληξιαρχείο που πήγαν να ρωτήσω τι χρειάζεται για την ονοματοδοσία. Μια τρελή φώναζε στον υπάλληλο να αφαιρέσει το όνομα από το παιδί της (είχε κάνει ονοματοδοσία την προηγούμενη μέρα) και ότι θέλει το παιδί της να βαπτιστεί. Η υπάλληλος να προσπαθεί να εξηγεί ότι η βάπτιση δεν έχει καμία σχέση με την ονοματοδοσία και ακόμα και αν το βαπτίσει θα πρέπει και πάλι να γίνει η ονοματοδοσία επειδή η βάπτιση προσθέτει μόνο θρήσκευμα. Αυτή ουρλιάζοντας είπε ότι τα παιδιά μου θα πάρουν όνομα μετά την βάπτιση και όχι πριν.

Η υπάλληλος είχε μείνει λίγο κάγκελο.

Γενικά ζούμε μια παράνοια…αλλά όσο είμαστε οι τρεις μας…αυτή η παράνοια είναι γλυκιά.

Κλασσικό
Σκέψεις

Αλλαγές

Αγαπητέ κόσμε

Σχεδόν όλες οι τελευταίες αναρτήσεις ξεκινάνε με την ατάκα «Πάει πολύ καιρός που έχω να γράψω κάτι». Είναι λίγο σαν να απολογούμαι. Περίεργο πράγμα οι τύψεις φυτρώνουν ακόμα και εκεί που δεν έχουν κανένα λόγο να φυτρώσουν.

Αυτή την φορά όμως έχουν αλλάξει αρκετά στην ζωή μου, καθώς λίαν συντόμως αναμένονται ακόμα περισσότερες και ριζοσπαστικότερες αλλαγές.

Θυμάμαι πέρυσι τέτοια εποχή που κάναμε πλάκα με την γυναίκα μου ότι αν κάναμε ένα παιδί θα είχε φάση να γεννηθεί με αριστερή κυβέρνηση. Τελικά παιδί θα γεννηθεί (στις επόμενες μέρες), τώρα κατά πόσο η κυβέρνηση είναι έστω και στο ελάχιστο θα φανεί στην πορεία.

Όλοι μου λένε να ξεκουραστώ όσο προλαβαίνω γιατί αλλιώς θα το μετανιώσω, αλλά αφού δουλεύω σε κάτεργο που χρόνος για ξεκούραση. Δεν πειράζει, έτσι και εγώ αποφάσισα αντί να ξεκουράζομαι στο λίγο χρόνο που μου περισσεύει να διαβάζω manga.

Αν οι τύψεις επιμείνουν ίσως γράψω και καμία κριτική για τα 4 που έχω διαβάσει το τελευταίο δίμηνο. Είναι παρεξηγημένο είδος λογοτεχνίας.

Ανυπομονώ πολύ να γνωρίσω το μικρό μου κοριτσάκι.

Με εκτίμηση

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Σκέψεις

Τα ετερώνυμα

Τα ετερώνυμα δεν έλκονται πάντα, αντιθέτως με την λαϊκό διαχρονικό συμπέρασμα και έκφραση.  Σήμερα διάβασα λοιπόν σε μια σελίδα διάβασα έναν πολύ άσχημο συνδυασμό 2 ετερώνυμων πολιτικών όρων αυτόν του Αναρχισμού και αυτόν του φιλελευθερισμού και το πάντρεμα αυτών Αναρχοφιλελευθερισμός.

Η επεξήγηση του όρου Αναρχοφιλελευθερισμός πήγαινε κάπως έτσι  «η πλήρη απουσία κρατικής παρέμβασης και η αντικατάστασή του κράτους από ιδιωτικούς φορείς»  και σαν πηγή έφερνε και το λεξικό του Μπαμπινιώτη.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι κάτοχος του λεξικού, όποτε δεν μπορώ να είμαι και σίγουρος για την παραπομπή.

Αλλά η συγκεκριμένη ερμηνεία δεν είναι παρά μόνο για γέλια.

«απουσία παρέμβασης» δηλαδή υπάρχει η αρχή απλά δεν ασχολείται μαζί σου. Άρα όχι Άναρχο κράτος.

«αντικατάσταση από ιδιωτικούς φορείς»  αλλάζουμε την αρχή σε ιδιωτική. Άρα αρχή υπάρχει.

Έτσι λοιπόν και εγώ θα ιδρύσω τον

παπαροφιλελευθερισμό

Η επεξήγηση του όρου πάει κάπως έτσι.

Οι ιδιωτικοί φορείς έχουν τόσο πολύ χρήμα και επιρροή που όσο και να προσπαθεί το κράτος να παρέμβει στην λειτουργία τους με νόμους, οι ιδιωτικοί φορείς το γράφουν στα παπάρια τους.

ΣΩΣΤΟ, ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ και προπάντων ήδη άτυπα εφαρμόσιμο

Κλασσικό