Σκέψεις,Φωτογραφία

εντυπώσεις από το Λονδίνο

Ολόκληρη την εβδομάδα που πέρασε ήμουν στο Λονδίνο, όχι για διακοπές όπως με ρώταγε κάθε υπάλληλος, σε κάθε μαγαζί ύστερα από την ερώτηση «θέλετε την x εκπτωτική κάρτα του μαγαζιού» και την απάντηση «δεν είμαι από εδώ γύρω». Θα μπορούσα να πω «I am not from this planet» αλλά λίγοι εκτιμούν το κακό μου χιούμορ.

Με στείλανε από την δουλειά για ένα συνέδριο που συνηθίζουμε να συμμετάσχουμε (2η φόρα). Όπως και πέρυσι έτσι και φέτος έγινε στο Λονδίνο, αλλά όπως μας ενημέρωσαν στο τέλος του χρόνου θα γίνει στο Βερολίνο (βέβαια αυτή η λεπτομέρεια είναι εντελώς εκτός θέματος). Αυτή η φορά ήταν η πέμπτη φορά που επισκεπτόμουν το Λονδίνο.

Η σχετικά αραιή μου επαφή με την αυτή την πόλη μου δίνει την δυνατότητα να παρατηρήσω αρκετές αλλαγές, τόσο αρχιτεκτονικά και λειτουργικά όσο και από κοινωνικά. Ήδη έγραψα σε ένα geek-o-blog που συμμετάσχω εντυπώσεις από το συνέδριο αλλά ήθελα να γράψω και κάποιες εντυπώσεις από την πόλη την ίδια και τους ανθρώπους της.

Το πλέον κλασσικό στοιχείο που εντυπωσιάζει όλους του επισκέπτες της πόλης είναι το τεράστιο δίκτυο συγκοινωνιών. Σε περιόδους αιχμής οι συρμοί του αντίστοιχου μετρό, περνάνε κάθε ένα λεπτό. Ώρες ώρες απορείς, πως γίνεται και δε τρακάρουν μεταξύ τους. Κάποιος θα ισχυριστεί ότι είναι υπερβολικά ακριβές, όπως αυτοί που ισχυρίζονται ότι έχουμε και τις φτηνότερες συγκοινωνίες. Οι υπηρεσίες που προσφέρουν είναι τρομερές και ποτέ μα ποτέ, δεν σε χρεώνουν για κάτι που έχεις ήδη πληρώσει. Αυτή η τελευταία πρόταση θέλει μια μικρή εξήγηση. Εμείς είχαμε πάρει μια εβδομαδιαία κάρτα απεριόριστων διαδρομών για την ζώνη 1 και 2. Όταν ήρθε η ώρα να βγάλουμε το εισιτήριο για το αεροδρόμιο πληρώσαμε μόνο την διαφορά από την ζώνη 2 και πέρα η οποία ήταν 1.1 λίρα. Φυσικά και είναι ακριβές αν τις δεις από την οπτική πλευρά των ελληνικών μισθών, ακόμα και με τους μισθούς των καλών εποχών, αλλά αν τις δεις με τους αντίστοιχους βρετανικούς μισθούς τα επίπεδα των εισιτηρίων κατά αναλογία είναι παρόμοια, απλά εδώ οι συγκοινωνίες είναι για τα σκουπίδια.

Παρόλα αυτά παρατήρησα μια ραγδαία αύξηση ποδηλάτων.

Στο συνέδριο γνωρίσαμε και έναν Έλληνα που σπούδασε και δουλεύει εκεί, σε μια εταιρία τηλεπικοινωνιών. Μας εξήγησε πως οι μισθοί έχουν πέσει από τις 60.000 στις 40.000 λίρες και ότι το κύριο αίτιο δεν είναι τόσο η κρίση όσο το outsourcing σε χώρες όπως η Ινδία. Ότι τελευταία ακόμα και εκεί έχει ανέβει αρκετά το ποσοστό της γραφειοκρατίας και ότι οι καλές δουλειές πλέον είναι λίγες, αλλά τουλάχιστον υπαρκτές. Μας εξήγησε επίσης ότι 40.000 δεν είναι όμως άσχημα για το Λονδίνο, απλά αν θες να μείνεις σε καλό σπίτι αναγκάζεσαι να συγκατοικήσεις.

Το φαγητό φανταστικό όπως πάντα. Τα πολυ-πολιτιστικά μέρη με έλλειψη τοπικής κουζίνας προσελκύουν πάντα τις καλύτερες κουζίνες και τα καλύτερα εστιατόρια. Τα μέσα λεφτά που δίναμε ήταν περίπου 30 λίρες για 2 άτομα. Φάγαμε σε γιαπωνέζικο, κινέζικο, ιταλικό, αμερικάνικο και βραζιλιάνικο.

Αυτή την φορά, ξανά-επισκέφτηκα και το natural history museum, δεν θα άφηνα την ευκαιρία να ξαναδώ δεινόσαυρους, να πάει χαμένη.

Ο καφές συνεχίζει ακόμα να είναι χάλια, ακόμα και την εποχή του εσπρέσο. Πήγαμε σε 4 καφέ και μόνο στο ένα (και το μόνο μη-και-καλά-ιταλικό) ο εσπρέσο είχε καϊμάκι. Αποκλείεται να έφταιγε η μηχανή γιατί ήταν αυτές οι μεγάλες οι επαγγελματικές (γνωστής μάρκας) άρα φαντάσου τι καφέ βάζαν μέσα.

Τα Χριστούγεννα ως γνωστών (και όπως συνηθιζόταν ακόμα και εδώ κάποτε) ξεκίνησαν 1 Νοέμβρη. Νομίζω ότι τα Χριστούγεννα είναι ο καλύτερος δείκτης καπιταλισμού και ευμάρειας… όσο νωρίτερα ξεκινάνε τόσο πιο βαθύς ο καπιταλισμός-καταναλοτισμός.

άντε καλή 17 Νοέμβρη αν και αυτής πλέον της έχουμε γαμήσει τα πρέκια.

Advertisements
Κλασσικό
Φωτογραφία

μια μικρή βόλτα στην Αθήνα

Είχα κάτι δουλίτσες σήμερα (ήθελα μια εργαλειοθήκη και μια μπανάνα) και είπα, έτσι για αλλαγή, να περπατήσω αντί να πάρω ποδήλατο. Όταν περπατάς παρατηρείς πολλά περισσότερα. Έτσι έβγαλα και μερικές φωτογραφίες που μου κάναν εντύπωση. Τελικά κατέληξα να περπατήσω 10 χιλιόμετρα και να συγκαούν τα μπούτια μου.

Επιτρέψτε μου και ένα μικρό σχόλιο και για κάθε εικόνα.
1.Το γνωστό χοτ-ντογκαδικο στην μέση του πουθενά μας ενημερώνει ότι θα κλείσει για καλοκαίρι. Δεν υποτιμώ τις υπηρεσίες που προσφέρει στους ξενύχτηδες της περιοχής αλλά εκεί που είναι το κόβω λίγο χλωμό να έχει σταθερή πελατεία.
2. Ακριβώς δίπλα στο από πάνω φορητό ταχυφαγείον υπήρχε παρκαρισμένο το λεωφορείο του island club party (η Καλλιρρόης δεν είναι νησί)
3. Εντάξει …δεν είχα ιδέα που ήταν το τρόικα club…σήμερα έμαθα
4. Χαλάρωση και Μοχίτο ψάχνοντας μια μπανάνα
5. Απέναντι από το τρόικα club…από το ένα βγαίνεις στο άλλο μπαίνεις
6. Η κάβα αυτή είναι τόσο μα τόσο μικρή….με το ζόρι χωράει ένας μέσα. Όσο για τις μπύρες νομίζω ότι είναι μεν αλήθεια αλλά έχει κάτι του στυλ 2-3 μπουκάλια από κάθε μια. Δεν νομίζω ότι πας εκεί για 6 pack
7. Μαζί τους
8. Αν πας εκεί το απέναντι θα καταλάβεις ότι μάλλον δεν αρκεί…άλλα και τα υπόλοιπα δεν βοηθάνε, είναι για να σε μπερδέψουν. Η Ποσειδώνος είναι 2 χιλιόμετρα πιο κάτω.
9. Ντάξ…εννοείται


Μπανάνα τελικά δεν βρήκα.Πήρα όμως μπισκότα.

Κλασσικό
Σκέψεις,Φωτογραφία

το δικό μου 2012 μέσα από εικόνες και αναμνήσεις

Ακολουθώντας κλασσικά την παράδοση των ανασκοπήσεων, θα αντιγράψω για άλλη μια φορά τον φοβερό και τρομερό εαυτό μου και θα κάνω μια ανασκόπηση μέσα από εικόνες καθώς και την περιγραφή τους, όπως έκανα και πέρυσι.  Απλά φέτος θα γίνω λίγο πιο αναλυτικός (Η ανάλυση κυρίως εντός εικόνων). Το 2011 ήταν μια χρονιά αλλαγών για μένα, μια μπερδεμένη αλλά παρόλα καταπληκτική χρονιά.

Το 2012 μπήκε κάπως δύσκολο. Οι κοινωνικές εντάσεις, η άνοδος αποκρουστικών στοιχείων και συμπεριφορών. Σε προσωπικό επίπεδο, περισσότερη δουλειά, τρεξίματα με νοσοκομεία και ασθένειες αλλά και καινούριες γνωριμίες, φιλίες και συλλογικότητα.

Για την ώρα επιβιώσαμε. Η πάλη όμως συνεχίζεται. Από το αρχική ταξινόμηση αναγκάστηκα να αφαιρέσω πολλές φωτογραφίες παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα εξακολουθεί να είναι πλούσιο. Πέρυσι ήταν γεμάτο πορείες, φέτος είναι γεμάτο ποδήλατα. Δεν είναι ότι σταμάτησα να κατεβαίνω σε πορείες, απλά έκανα ένα ξεσκαρτάρισμα στο τι και γιατί αξίζει να κατεβαίνεις. Η κατάσταση έχει γίνει ένα μικρό μπαχαλάκι.

Ιανουάριος
Έφτιαξα το καινούριο μου ποδήλατο, πολλές βόλτες και αρκετή δουλειά. Τα πράγματα στην αρχή της χρονιάς είχαν ηρεμήσει λίγο πολιτικά, με τον εξαναγκασμό του Παπαδήμου ως Πρωθυπουργό. Και όπως όλοι ξέρουμε, τα έκανε λίγο σκατά και όπως και να ‘χε ένα τέτοιο καθεστώς δεν θα κρατούσε πολύ. Πάρτι στην εθνική πινακοθήκη.

Φεβρουάριος
Ο Μήνας μπήκε με χιόνια αλλά κατέληξε σε μια αρκετά ζεστή και ευχάριστη αποκριά. Στο εντωμεταξύ οι πορείες και διαδηλώσεις αρχίσανε ξανά να παίρνουν τα πάνω τους βλέποντας τα τότε «νέα μέτρα» που πήραν. Κάποιοι τις χαρακτήρισαν βίαιες, αλλά μπούρδες με σαντιγί. Σε σχέση με την πραγματικότητα…όλα ήταν ήρεμα. Ο κόσμος στην δεύτερη φωτογραφία είναι απλά ασύλληπτος.

Μάρτιος
Μπήκε η άνοιξη. Πάντα λάτρευα τις ανθισμένες αμυγδαλιές. Αν φύγω ποτέ από το γραφείο που δουλεύω (σε αυτές τις εποχές, καθόλου απίθανο) θα είναι ένα από τα λίγα πράγματα που θα μου λείψουν (φυσικά όχι και το μόνο όμως). Ήρθε να μας επισκεφτεί ο αδελφός μου και του έδωσα και το ποδήλατο.

Απρίλιος
Απρίλης ο μπαχαλάκιας. Έπεσα σε λάδια στο δρόμο, έσπασα το ζυγωματικό τόξο και έκανα μια μικρή επέμβαση. Ποτέ ξανά χωρίς κράνος στο ποδήλατο. Έπρεπε να την πατήσω ο μαλάκας για να μάθω. Ταυτόχρονα χτυπάει ο αδελφός μου και σπάει το παλαιό μου ποδήλατο. Ραγισμένη κλείδα και κάποια ράμματα. Ευκαιρία να αγοράσει καινούριο ποδήλατο πριν ξαναφύγει για το εξωτερικό. Έχει γίνει φανατικός και του δίνει πλέον και καταλαβαίνει. Βέβαια είχε και ένα θετικό ο μήνας αυτός…την σύλληψη του Άκη. Χαλάλι το σπασμένο κεφάλι.

Μάης
Πανελλήνια ποδηλατοδρομία-πορεία πλέον ετήσιο καθεστώς και παράδοση. Στην τελευταία φωτογραφία είναι από την διαμαρτυρία για αυτούς που σκότωσαν 2 ποδηλάτες επειδή έκανα μπαντηλίκια στο ειρήνης και φιλίας. Α ναι, γίνανε και εκλογές καθώς και μια τρύπα στο νερό.

Ιούνιος
Όλες οι φωτογραφίες είναι από το Classic Athens Marathon Race Revival. Μετά την τρύπα του προηγούμενου μήνα, ξανά κάναμε μια τρύπα με λίγο περισσότερο φασιστικό πιπέρι από πάνω. Μόνο που τώρα αυτο-βουλώθηκε υποχρεώνοντας 3 μαλάκες να συνεργαστούν και να μας φέρουν ένα βήμα κοντύτερα στα σημερινά σκατά.

Ιούλιος
Βαθιά στο καλοκαίρι πλέον. Το γεγονός του μήνα η καταστροφή του κόσμου από την ανακάλυψη του μποζόνιου του Χιγκς. Θα έχουν οι Μάγια την ευκαιρία να καταστρέψουν αυτοί τον κόσμο; ή τους πρόλαβε το CERN. Όπως και να έχει ανακαλύψαμε την «κόλλα» του σύμπαντος.

Αύγουστος
Ύστερα από δεν ξέρω και εγώ πόσα χρόνια (βαριέμαι να στύψω το μυαλό μου να θυμηθεί) πήγα διακοπές. Μπορεί να ήταν μόνο 4 μέρες και να έδωσα σχεδόν ότι λεφτά μου περίσσευαν αλλά πέρασα υπέροχα. Ούτως σι άλλος πλέον βλέπω τα πράγματα να στενεύουν ελεεινά και του χρόνου να κάνω διακοπές στην εφορία (ελπίζω να έχουν τουλάχιστον κλιματισμό). Πέρα από τις 4 μέρες, χαλαρά απογευματάκια βλέποντας Ολυμπιακούς Αγώνες. :/ Κάηκε και η Χίος :/

Σεπτέμβριος
Συγύρισα το σπίτι κρεμώντας τα ποδήλατα στον τοίχο, πλέον δεν θυμίζει το σπίτι συνεργείο. Έγινε το ετήσιο φεστιβάλ ποδηλάτου στο γκάζι.

Οκτώβρης
Πολλές βροχές. Ήρθε η Μερκελ στην Αθήνα και κλείσανε το κατάστημα για την μέρα. Προτείνω να το κάνουμε εθνική εορτή. Οι παπάδες και οι ΧΑ ξεσκίζουν τα μούσια τους για μια θεατρική παράσταση. Και το τέλος του κόσμου στις Ηνωμένες πολιτείες και Καραϊβική ήρθε 2 μήνες νωρίτερα με το όνομα Σαντι.

Νοέμβρης
Το προσωπικό highlight του Νοέμβρη ήταν το ταξίδι που κάναμε για το γραφείο στο Λονδίνο. Μπορεί ουσιαστικά πέρα από την δουλειά, να είχαμε μόνο μια μέρα για να τριγυρίσουμε αλλά του δώσαμε και κατάλαβε.

Δεκέμβρης
Ένας τεράστιος πανικός για τα ξανά «νέα μέτρα», έχω αρχίσει και βαριέμαι και χάνω εντελώς την λίγη υπομονή μου. Το φορολογικό να αλλάζει κάθε μέρα. Ο κόσμος δυστυχώς δεν καταστράφηκε. Τα παπάρια έχουν γίνει πλέον μπαλόνια. Δεν πήγα πουθενά για Χριστούγεννα, τουλάχιστον είχαμε αυτά τα δύο αυτο-διοργανωμένα alleycat και περάσαμε τζάμι.

Κλασσικό
Φωτογραφία

Επιστροφή

Το ξέρω σας έπρηξα κάπως αλλά είχα να περάσω τόσο ξέγνοιαστα πολύ καιρό. Δεν λέω ότι εκεί τα πράγματα είναι ιδανικά, αντιθέτως μάλιστα, απλά η ζωή δεν έχει φτάσει ακόμα την καθημερινά αυξανόμενη ξεφτίλα που βιώνουμε εδώ.

Ειλικρινά, έστω και από περιέργεια σκέφτομαι να στείλω ορισμένα βιογραφικά κατά εκεί. Έτσι αυτή θα είναι και η τελευταία, φυσικά, ανάρτηση φωτογραφικού υλικού του σύντομου ταξιδιού μου…και θα μου αυτο-ευχηθώ να πάω για περισσότερο χρόνο.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η Μάγχη που ήταν γεμάτη από αμέτρητες ανεμογεννήτριες….αυτοί μπόρεσαν….εμάς τι σκατά μας σταματάει;

Κλασσικό
Φωτογραφία

Λονδίνο (3η μέρα)

Αφού τελειώσαμε τις υποχρεώσεις μας με την δουλειά και τα συνέδρια. Ήρθε η ώρα να το παίξω τουρίστας (παρόλο που είναι η 4η φορά που βρίσκομαι σε αυτή την πόλη την τελευταία δεκαετία)

Πάντως αυτό που λατρεύω σε αυτή την πόλη είναι τα αμέτρητα μικρά μαγαζάκια που πουλάνε από τα πιο χρήσιμα ως τα πιο άχρηστα πράγματα. Μου αρέσει αυτή η κυριαρχία (στο μάτι τουλάχιστον) της μικρομεσαίας τάξης.

Αύριο το πρωί επιστρέφουμε στην μιζέρια. Τουλάχιστον έχω το ποδήλατο και αγαπημένα πρόσωπα.

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Ποδήλατο,Φωτογραφία

ελληνική έκθεση ποδηλάτου στο γκάζι

Σήμερα έκανα μια βόλτα στην έκθεση ποδηλάτου στο γκάζι όπου έχει πάνω κάτω καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια. Είπα να γράψω κάτι λίγα μιας που αξίζει να περάσει κάποιος μια βόλτα. Εδώ βάζω απλά κάποια πράγματα που με εντυπωσίασαν/παραξένεψαν. Η έκθεση είναι ανοιχτή και αύριο Κυριακή (16 Σεπτεμβρίου 2012) για τελευταία μέρα.

Κλασσικό
Ποδήλατο,Φωτογραφία

σημείωση

Επειδή τελευταία θέλω να ανεβάζω συνέχεια φωτογραφίες που έχουν σχέση με το ποδήλατο και επειδή αυτό το ιστολόγιο έχει ήδη πήξει με αρκετές ποδηλατικές αναρτήσεις, αποφάσισα να μην ανεβάσω τις φωτογραφίες εδώ. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω ένα tumblr αφιερωμένο σε αυτό το θέμα. Ίσως πάει στο βρόντο, ίσως και όχι, μόνο ο χρόνος θα δείξει.

 

http://elasticgears.tumblr.com/

Κλασσικό