Επικαιρότητα,Πολιτική,Σκέψεις

To επακόλουθο

Στην προηγούμενη μου ανάρτηση είχα γράψει ότι μου άρεσε ο τρόπος διακυβέρνησης του Σύριζα και η νοοτροπία των μελών του, παρόλο που δεν ανήκω στον συγκεκριμένο χώρο. Ακόμα και τώρα έπειτα από όλο αυτό το κωλοτουμπο-αλλαλούμ δεν έχω αλλάξει γνώμη (ούτε πρόκειται είμαι ξερό κεφάλι).

Δεν μπορώ να πω τα ίδια όμως για την πολιτική ηγεσία του κόμματος (όχι ότι το έλεγα και πριν, με εξαίρεση το 2006 όταν κατέβαινε για δήμαρχος Αθηνών είχα πει έναν καλό λόγο) και το πόσο μικροί αποδειχτήκαν κάποιοι κάτω από τις έντονες πιέσεις. Δεν θα δεχτώ καμία δικαιολογία.

Αυτή την θεαματική μετάφραση του όχι σε ναι δεν την περίμενα με τίποτα. Δεν θα περίμενα κάτι τέτοιο ούτε από τα μεγαλύτερα σκουλήκια της δεξιάς πτέρυγας – γνωστοί επαγγελματίες ακροβάτες-κωλοτουμπέοι.

Το μνημόνιο όμως ήρθε για να μείνει. Ακόμα και ο μισός Σύριζα να επαναστατήσει …βάζει πλάτη το αγόρι με το μουστάκι. Ο νέος βαρύμαγκας της Συγγρού. Καθώς και δίνει και το ΟΚ και ο Σταύρος της καρδιάς μας (μπλεργκ). Οπότε οι επαναστάτες μοιάζουν καταδικασμένοι σε μια μεγάλη ήττα. Πολυ φοβάμαι ότι οι λίγοι που δίναν αυτό το άρωμα επανάστασης, εαν δεν φύγουν ή εκδιωχθούν…εν τέλει θα απορροφηθούν από λανθασμένα διαλείμματα και το σύνδρομο του σωτήρα.

Παιδιά τα κάνατε πουτάνα. Για να δούμε όμως …θα καταφέρετε να επανέλθετε και εσείς και η χώρας σε μια σωστή πορεία ή θα τα κάνετε όλα πουτάνα όπως όλοι οι προηγούμενοι, ή μήπως θα πάτε σε εκλογές με την ουρά στα σκέλια.

Κλασσικό
Πολιτική,Σκέψεις

πανικός

Στις εκλογές δεν ψήφισα Σύριζα, ποτέ στην ζωή μου δεν έχει τύχει να ψηφίσω κόμμα που έχει μπει στην βουλή. Πιστεύω στις εκλογές σε γενικές γραμμές αλλά θα τις προτιμούσα αρκετά διαφορετικές(μεγάλη συζήτηση) και για αυτό προτιμούσα πάντα να ψηφίζω πιο «έξω-θεσμικά».

Έχω πει εκατοντάδες φορές ότι δεν ζούμε σε έναν λογικό κόσμο, αλλά σε ένα θέατρο του παραλόγου. Και δεν είναι μόνο αυτή η φουκαριάρα χώρα που συμμετέχει σε αυτή την παράσταση, άλλα όλη η υφήλιος ανεξαιρέτως.

Παρόλα αυτά ο τρόπος διακυβέρνησης του Σύριζα, μου αρέσει. Μου αρέσει αυτή η νοοτροπία του όλα χύμα στο κύμα. Τίποτα κρυφό, όλα στην φόρα.

Θα είμαι από τους πρώτους που θα ομολογήσουν ότι το δημοψήφισμα ήταν πολύ βιαστικό όπως τελικά διεξάγετε, όπως και το ερώτημα είναι λίγο βλακώδες, παιδικό.

Η κυβέρνηση λέει όχι. Ένα πολύ συγκεκριμένο όχι. Βέβαια δεν ξέρω τι σχέδια έχουν αλλά είναι ξεκάθαρο το γιατί θέλουν το όχι.

Αυτοί που θέλουν το ΝΑΙ από την άλλη, ο καθένας το βλέπει διαφορετικά και έχει τον δικό του λόγο.

  • Καταστροφολογία (θα πεθάνουμε, θα διχαστούμε)
  • Μέσα έξω από το ευρώ
  • Μέσα έξω από την Ευρώπη
  • Να ρίξουμε την Κυβέρνηση, Να γίνουμε κυβέρνηση
  • κτλ κτλ

Ποιος πραγματικά όμως θα αντέξει τα μέτρα αν τελικά βγει το ΝΑΙ; Αυτό το απλό δεν μπορεί να το σκεφτεί κανένας; Οι μισθοί έχουν πέσει τόσο πολύ από την αρχή των μνημονίων που σε κάνει να απορείς αν ένα καινούριο νόμισμα ακόμα και 8 φορές υποτιμημένο αν θα ήταν χειρότερα ή καλύτερα.

Και έχουμε όλους τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς της ΝΔ να βγαίνουν να κάνουν διαγγέλματα υπερ του ΝΑΙ.
όλους τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς του ΠΑΣΟΚ να κάνουν επίσης διαγγέλματα υπέρ του ΝΑΙ.
Τα κανάλια βάζουν τίτλους ότι γίναμε ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ, ΖΑΜΠΙΑ, ΟΥΓΚΑΝΤΑ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ και ότι μόνο το ΝΑΙ θα μας κάνει πάλι Ελλάδα.

Κόβουν τις δηλώσεις του Βαρουφάκη για να φαίνεται ότι λέει κάτι διαφορετικό (είπε ότι ντράπηκε πολύ που το ΑΤΜ της βουλής άδειασε 4 φορές και ότι ο ίδιος δεν θεωρεί σωστό να τραβήξει λεφτά) και μπαμ πλάνο Βαρουφάκη να λέει ότι δεν θέλει να στηθεί στα ΑΤΜ και μπαμ μετά πλάνο να κλαίνε οι γριές και να πέφτουν ατάκες του στυλ «ούτε να σας φτύσει δεν θέλει».

Στην καθημερινότητα από την άλλη, το αφεντικό μου σχεδόν έβρισε μια υπάλληλο που υπονόησε ότι θα ψηφίσει όχι. Τις είπε ότι με τις ενέργειες της θέλει να του κλείσει την εταιρία και να τον στείλει στον τάφο. Μετά άρχισε τις γνωστές βλακείες που λέει συνέχεια από πολύ πριν τις εποχές των μνημονίων. Ότι όλοι στην Ελλάδα είναι άχρηστοι και καλά μας κάνουν οι «Ξένοι» και μας γαμάνε στους φόρους.

Βέβαια όταν υπονοεί εμμέσως ότι είσαι άχρηστος (σε μερικούς το έχει πει και στα μούτρα, αλλά δεν τους διώχνει γιατί «δεν μπορεί να βρει καλύτερους») για ποιο λόγο να τον σεβαστείς ένα τέτοιο άνθρωπο ή να νοιαστείς αν η εταιρία του πάει για φούντο.

και γιατί όλα τα παραπάνω είναι λόγος να ψηφίσεις ΝΑΙ;

Εγώ αρχικά συμφωνούσα με το ΚΚΕ. Ακόμα ψιλοσυμφωνώ να είμαι ειλικρινής. Αλλά αν βρω χρόνο να κλέψω από την μπέμπα. Θα πάω να ρίξω ένα ΟΧΙ …αφιερωμένο στο αφεντικό.

Θα του το έλεγα αλλά είναι λίγο επιρρεπείς στο εγκεφαλικό και δεν θέλω πτώματα στην συνείδηση μου.

Θα στεναχωρηθώ αν αλλάξει η κυβέρνηση αλλά τελικά μάλλον θέλετε να φάτε στην μάπα Σαμαρά για τα επόμενα 10 χρόνια.

Κλασσικό
Επικαιρότητα

βίος ανθόσπαρτος

Υστέρα από πολύ καιρό απουσίας είπα να κάνω ένα μικρό come back για να βγάλω κάνα ψιλό, όπως συνηθίζουν και διάφορα ροκ συγκροτήματα. Τα δικά μου ψιλά βέβαια δεν είναι σε χρηματική μορφή αλλά σε μορφή αυτοπροβολής.

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε άλλοι κατά επιφάνεια και άλλοι κατά βάθος εγωιστικά πλάσματα και δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να το κρύβουμε και όλα.

Έτσι ένιωσα την ανάγκη να φωνάξω στον κόσμο ότι παντρεύομαι. Τρόπος του λέγειν γιατί στην πραγματικότητα δεν με έχω ικανό να φωνάξω από χαρά…χαίρομαι με άλλους τρόπους.

Υπάρχουν αρκετοί που έχουν ήδη δηλώσει πολύ ξαφνιασμένοι από αυτή την απόφαση. Βέβαια μια μερίδα από δαύτους κουνάνε το κεφάλι σαν μουσχάρια όταν στην ερώτηση «σε πια εκκλησία και πότε» τους απαντάω «σε καμία εκκλησία, πολιτικός θα είναι».

Δηλαδή ειλικρινά, γίνεται να με ξέρει κάποιος έστω και λίγο και να πιστεύει ότι θα παντρευτώ σε εκκλησία;

Τόσα «γαμώ τον ανύπαρκτο μου» που έχουν βγει από αυτό το στόμα σε φάσης οργής να πάνε χαμένα;

Όπως και να έχει το νερό έχει μπει καλά στο αυλάκι και σιγά σιγά γίνονται και οι μικρο ετοιμασίες. Ξέρετε τώρα ρούχα, παπούτσια, άδειες γάμου, ανακοινώσεις γάμου στο ριζοσπάστη κτλ Όχι ότι θα έλεγα όχι στο να παντρευτώ σε ένα βουνό με χιόνια φορώντας βερμούδα και μια φούτερ που να έχει επάνω μια πολική αρκούδα αλλά μέχρι ένα σημείο θα πρέπει να συμβιβαστώ στις στιλιστικές αποφάσεις του έτερον μου ήμισυ.

Οπόταν θα βάλω κουστούμι, κάτι μεταξύ ημι-καλό και ημι-casual να μπορώ να το βάλω και κάπου αλλού στο μέλλον. Το δοκίμασα ήδη και μπορώ να ομολογήσω ότι μου πάει. Απλά τα κουστούμια μέχρι ένα σημείο αντιπροσωπεύουν στα μάτια μου μια φτιαχτή γελοιότητα, έτσι θα απαλύνω λίγο το κλισέ με ένα παπιγιόν και κάνα γουστόζικο πουκάμισο.

Είναι λίγο επικίνδυνο όταν φοράς κοστούμι και ιδιαίτερα δε μπλε….να μοιάσεις με ΟΝΝΕΔίτη.

μπρρρρρ ανατρίχιασα.

φιλιά σε όλους :-)

Κλασσικό
Επικαιρότητα

το δικό μου 2013 μέσα από εικόνες και αναμνήσεις

Όπως κάθε χρονιά έτσι και φέτος φτιάχνω ένα φωτογραφικό άλμπουμ για το πως βίωσα την χρονιά που πέρασε. εδώ μπορεί κανείς να δει το 2012 και το 2011. Φέτος άργησα κάπως να φτιάξω αυτή την ανάρτηση μιας που έχω κάπως παραπάνω υποχρεώσεις. Μια από αυτές τις υποχρεώσεις πλέον είναι 6 μηνών και κάνει woof.

Το 2013 δεν ήταν καθόλου εύκολη χρονιά. Είχε όμως και τα καλά της πολλά ταξίδια, ατελείωτο ποδήλατο και αγάπη (γίνομαι λίγο φλωράτζα). Πολιτικά…έγινε απλά της πολιτικού ο πούτσος. Έτσι δείχνω φωτογραφίες που τράβηξα κατά την διάρκεια του χρόνου, άσχετες από τα γεγονότα…αναφέρω διάφορα προσωπικά καθώς και γεγονότα που χαράχθηκαν στην μνήμη μου.

Ιανουάριος
Αυτός ο μήνας μπήκε στραβά. Πολύ χιόνι, κρύο, αιθαλομίχλη ταλαιπωρία για πολλούς.. και ο τραγικός θάνατος του νεαρού Σαχζατ Λουκμαν από μαχαιριά στα Πετράλωνα πάνω στο ποδήλατο του από τα πρωταγωνιστικά φασιστικά αποβράσματα της χρονιάς.


Φεβρουάριος
Έφτιαξα την κούρσα που την πάλευα από το ατύχημα που είχα πάθει το 2012. Ο Παπαγεωργόπουλος έφαγε ισόβια,χαμογέλασα.

Μάρτιος
Άνοιξε ο καιρός και έλιωσα στο ποδήλατο. Αναβάσεις στην Πάρνηθα και ατελείωτα χιλιόμετρα και ιδρώτας. Πέθανε ο Τσάβες και αν θυμάμαι καλά…μάλλον έφταιγε ο Σύριζα. Έγινε και το κούρεμα στην Κύπρο…που φυσικά και εκεί φταίγανε για όλα πάλι οι Αριστεροί. Τρανή απόδειξη πως μας παίρνουν τα σπίτι χωρίς να βγουν καν στην εξουσία κινώντας τα νήματα πίσω από την Κυβέρνηση Σαμαρά.

Απρίλης
Απρίλης…κοίτα να δεις που υπάρχει και ένας μήνας που πέρα από το ότι δεν έχω φωτογραφίες (πέρα από τον χαλβά) δεν θυμάμαι να έγινε και κάτι συγκλονιστικό αν εξαιρέσεις τον θάνατο της Θάτσερ. Αλλά σιγά το συγκλονιστικό δεν έσκασε και πολύς κόσμος…έμεινε όμως στην μνήμη μας επειδή, ίσα ίσα που κάποιοι το γιόρτασαν και όλα.

Μάης
Έγινε η καθιερωμένη ετήσια πανελλήνια ποδηλατοπορεία που μάζεψε λιγότερο κόσμο από ποτέ. Μάλλον προτίμησαν τα μπάνια στην θάλασσα γιατί από όσο θυμάμαι είχε πολύ καλό καιρό. Η Αθήνα θα μπορούσε να γίνει μια ωραία πόλη για ποδήλατο αλλά τελικά ο Έλληνας παρόλο την φτώχεια του είναι δούλος της βενζίνης και της «σχετικής» άνεσης. Πολιτιστικό γεγονός του μήνα, η συναυλία των Depeche Mode.

Ιούνιος
Έφτασε και ο μήνας όπου θα έκλεινε επιτέλους ο πιο διεφθαρμένος οργανισμός του δημοσίου,η ΕΡΤ … παρόλα αυτά υπήρχαν άφθονοι υποστηριχτές και των δύο πλευρών. Να φανταστείτε υπήρχαν και ορισμένοι που θεώρησαν άδικη την διάλυση και απόλυση τους…τσκ τσκ τσκ…α ναι μην ξεχάσω αποκτήσαμε και το κανάλι υψηλής ποιότητας ΔΤ. Εγώ έτρεχα στην Πάτρα για δουλειές :/ κατάφερα να πάω στην ΕΡΤ μόνο μια φορά. Ταυτόχρονα αρχίζει και γίνεται της παλαβής στην Κωνσταντινούπολη με αφορμή το Πάρκο Γκέζι.

Ιούλιος
Η βόμβα στην Βοστόνη.

Αύγουστος
Γιούπι, κατάφερα δεύτερη χρονιά στην σειρά στην ζωή μου να πάω διακοπές. Σε ένα μικρό χωριό κοντά στον Βόλο. Γυρίζοντας μάθαμε για το θάνατο του Θανάση για ένα εισιτήριο.

Σεπτέμβριος
Το ποιο σημαντικό γεγονός του Σεπτεμβρίου είναι αναμφισβήτητα η δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Άλλο ένα θύμα της Φασιστικής οργάνωσης που χώθηκε με το ζόρι στα πράγματα. Παρόλο το γεγονός τα ποσοστά δεν πέσαν παρά ελάχιστα… μετά εκνευρίζονται κάποιοι που λέμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι βόδια.

Εμείς πήραμε τον αγαπημένο μας σκυλάκι, Μένιο. Μας βγήκε κάπως κουφός αλλά τον αγαπάμε τρελά.


Οκτώβρης
Έγινε η ημερίδα για την αναστήλωση της Ακρόπολης και φυσικά την παρακολουθήσαμε διότι σε γενικές γραμμές έχουμε συνεργαστεί αρκετά πυκνά με την υπηρεσία και η δουλειά που κάνουν είναι πολύ επιστημονικά ενδιαφέρουσα. Lou Reed rip
Νοέμβρης
Μας στείλανε από το γραφείο για ένα συνέδριο στο Λονδίνο (2η φορά). Αν μείνω σε αυτή την εταιρία και δεν ξενιτευτώ με βλέπω τακτικό επισκέπτη.

Δεκέμβρης
Μιλάνο για ένα ακόμα συνέδριο και Βέροια να γνωρίσω τα πεθερικά <3. Πέθανε ο Μαντέλα. </3. Ο μπουμπούκος πασαλείβει σκατά στο σύστημα υγείας. Επόμενο μέτρο, εισιτήριο για να μπεις στο σπίτι σου; α ξεχάστηκα το έχουμε αυτό κοντά 2 χρόνια….λέγεται χαράτσι.

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Σκέψεις

ανάμεικτα αισθήματα

H εκπαίδευση του Μένιου, εχτές το απόγευμα μπήκε σε προσωρινή παύση. Έτσι καθίσαμε σαν τις κότες μπροστά από την τηλεόραση και βλέπαμε τις εξελίξεις με τις συλλήψεις της ΧΑ.

Εν μέρη η κατάσταση μου προκαλεί θλίψη. Όχι επειδή επιτέλους οδηγήθηκαν, οι γνωστοί εγκληματίες, 2 δεκαετίες αργότερα, στην δικαιοσύνη. Αλλά επειδή η δικαιοσύνη λειτούργησε με «εντολή Σαμαρά».

Και άρχισε να δουλεύει, όταν πλέον ήταν πολύ αργά, όταν χαθήκαν ζωές, όταν πλέον κάποιοι εκδότες εντολών έχουν μεγάλα συμφέροντα.

Εν μέρη μου προκαλεί θλίψη, επειδή όλα τα ΜΜΕ «προειδοποιούσαν» για το πρόβλημα που λεγόταν φασισμός. Η Προειδοποίηση μέσο εξύμνησης μάλλον έχει γίνει της μόδας.

Εν μέρη μου προκαλεί θλίψη, που οι εγκληματίες βγήκαν από την μπροστινή είσοδο σαν πεσμένοι ήρωες. Πρόβατα στο βωμό ανύψωσης τον ποσοστών της ΝΔ.

Και ανησυχώ για το τι θα ακολουθήσει, ποιες άλλες ομάδες θα ανακηρυχθούν «εγκληματικές οργανώσεις». Πολλοί πιστεύουν ότι θα ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι οι ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ. Ένα είναι σίγουρο, μπαίνουμε σε μια νέα εποχή «Δημοκρατίας» και «Νομιμότητας».

Κλασσικό
Σκέψεις

11η μέρα διακοπών

Εχτές γύρισα από τις ολιγοήμερες διακοπές μου εκτός Αθηνάς, 5 μέρες διαρκέσαν για την ακρίβεια. Ξόδεψα σχετικά λίγα,αλλά έφαγα, κοιμήθηκα και έκανα και 4 μπανάκια. Έμαθα μέχρι και να επιπλέω (δεν το έχω με το κολύμπι, αλλά ποτέ δεν είναι αργά).

Αποφάσισα να γράψω λίγα πράγματα για τις διακοπές μου για το λόγο ότι, ναι, και όμως υπάρχουν ακόμα κάποια μέρη που αξίζει να εκθειάσεις.

Φέτος, πήραμε την απόφαση να μην επισκεφτούμε κάποιο νησί, έτσι πήγαμε σε ένα χωριό λίγο έξω από το Βόλο. Η επιλογή ήταν τελείως τυχαία, από μέρος μου απλά ήθελα να πάω κάπου που δεν είχα ξαναπάει. Να δω κάτι διαφορετικό.

Εκεί δεν είδα τίποτα από όσα περιγράφουν για την Ελλάδα της διαφθοράς. Όλοι δίναν αποδείξεις, όλοι ήταν εξυπηρετικοί, ε το ευχαριστώ στα χείλια, ελάχιστα πράγματα θα μπορούσες να τα πεις ακριβά, πολλά όμως απολαυστικά. Το φαγητό ήταν καταπληκτικό, ακόμα και στην περίπτωση που απλά έπαιρνες μόνο τηγανιτές πατάτες. Και δεν ήταν όλα αυτά λόγο της μείωσης του φπα στο 13%.

Τι και αν το ξενοδοχείο ήταν μόνο 2 αστέρων. Τι και αν το μπάνιο τους ήταν 1×1 (φανταστικά καθαρά όμως). Το πρωινό ήταν για πασάδες, ένα πρωινό, με τίποτα τυποποιημένο όλα χειροποίητα και με μια τεράστια ποικιλία…από τυρόπιτες, σπανακόπιτες, χειροποίητες μαρμελάδες, αυγά μάτια, στραπατσάδα με λουκάνικα, κολοκυνθοανθούς, πατατοκροκέτες κτλ κτλ.

Οι παραλίες αν και οργανωμένες ήταν πολύ φθηνές και το νερό ζεστό όσο δεν πάει. Τράβηξα και βίντεο υποβρύχιο.

Δυστυχώς όμως πίσω στην Αθήνα είχαμε άσχημες εξελίξεις με κορύφωση τον θάνατο του παιδιού στο τρόλεϊ. Άρχισαν και όλα τα ημιφιλελευθέρα φασιστάκια χωρίς ίχνος ανθρωπιάς μέσα τους να απαγγέλλουν αηδιαστικά ποιηματάκια. Δυστυχώς έχουμε σκληρύνει και δεν στεναχωριόμαστε συχνά. Αυτή όμως η περίπτωση έσπασε κάθε τοίχο που έχουμε χτίσει. Η θλίψη σιγά σιγά γίνεται οργή.

Κλασσικό
ότι νάναι,Επικαιρότητα,Σκέψεις

Λογοκρισία

Σήμερα διάβασα για μια μικρή αναφορά σχετικά με την λογοκρισία στην Ελλάδα την εποχή της μεταπολίτευσης. Πως μια από τις υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ προεκλογικά το 1981 ήταν ανάμεσα σε διάφορα και η κατάργηση της λογοκρισίας. Παρόλα αυτά η λογοκρισία συνέχισε να ισχύει ακόμα και μετά την εκλογή του ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον μέχρι το 1988. Έτσι θα γράψω μια μικρή περίληψη από διάφορα άρθρα που βρήκα σκόρπια και σε έντυπο τύπο και στο διαδίκτυο. Δεν θεωρώ το ιστολόγιο αυτό ενημερωτικό, οπότε δεν θα ασχοληθώ καθόλου με το να δώσω συγκεκριμένες πηγές…ξέρετε που είναι ο γκουκγλις, χρησιμοποιήστε τον. Αυτό είναι απλά ένα μικρό τσίγκλισμα και δεν θα καλύψω όλα τα μέσα (πχ έντυπο τύπο, βιβλία, κινηματογράφο).

ΜΟΥΣΙΚΗ
Παρόλο την πτώση της δικτατορίας το 1974 η τακτικές λογοκρισίας διατηρήθηκαν και οι καλλιτέχνες ήταν υποχρεωμένοι, να καταβάλλουν παρτιτούρες και στοίχους στην «προληπτική και δευτεροβάθμια λογοκρισία» η οποία προστάτευε τα χριστά ήθη της συντηρητικής ελληνικής κοινωνίας.
Μια μικρή ανασκαφή περί λογοκρισίας στο διαδίκτυο σχετικά με το 1984 ήταν 2 επιστολές που είχαν Ο Τζίμης Πανούσης σχετικά με τον δίσκο «Αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν» καθώς και του Παύλου Σιδηρόπουλου για το «Εν Λευκώ». Ο Παύλος Σιδηρόπουλος μέσο του διευθυντή διαφήμισης της EMI Θόδωρου Σαράντη κατάφερε και δημοσιεύτηκε στα περιοδικά «ΠΟΠ και ΡΟΚ» και «ΗΧΟ».

Η Εισαγγελία Αθηνών διέταξε την κατάσχεση όλων των αντιτύπων των Μουσικών Ταξιαρχιών και στο Εν Λευκώ παγορεύεται η μετάδοση από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Βέβαια μια μορφή λογοκρισίας επιβιώνει ακόμα και σήμερα. Μπορεί να μην είναι άμεσα πολιτικά κατευθυνόμενη. Αλλά πολλά μουσικά κομμάτια κοσμούν τα ραδιόφωνα είτε κομμένα, είτε με το γνωστό μπιπ, μιας που καραδοκεί και το γνωστό ΕΣΡ.

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
Ταυτόχρονα μεταξύ 1981 και 1989 υπήρχε μια μαζική δίωξη πειρατικών ραδιοφωνικών σταθμών. Αναφορικά το «Το Ράδιο του Δρόμου» μεταδίδει το 1981 παράνομα μια εκπομπή με συζητήσεις άκρων αριστερών σε εβδομαδιαία βάση από διαφορετικές τοποθεσίες για να αποφύγουν την σύλληψη (τακτική που υιοθέτησαν και άλλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί στην συνέχεια). Όπου τελικά έκλεισε 4 μήνες αργότερα από την ΚΥΠ.

Ο γνωστός σε όλους μας ΓΑΠ το 1986 ζητά δημοσίως να σταματήσει όλη η ιστορία με την λογοκρισία και το κυνηγητό των ραδιοφωνικών σταθμών. Ο επίσης γνωστός μας και «δημοκράτης» Άκης Τσοχατζόπουλος, τότε προϊστάμενος των κρατικών καναλιών απορρίπτει την πρόταση χωρίς δεύτερη κουβέντα. Φτου φτου ποιος σκέφτηκε να αφήσει ένα μάτσο άπλυτους να λένε ελεύθερα την γνώμη τους σε μια δημοκρατία.

Δύο Εβδομάδες αργότερα ο μπαμπάς ΓΑΠ προτείνει σύσταση επιτροπής υπέρ της ύπαρξης ιδιωτικής ραδιοφωνίας. Στις αρχές του 1988 ψηφίζεται σχετικό διάταγμα περί ραδιοφωνίας. Βέβαια, οι πρώτες άδειες δόθηκαν σχεδόν 1.5 χρόνο μετά, στο ενδιάμεσο είχαν ανοίξει ένας σωρός σταθμοί.

INTERNET
Το διαδίκτυο ως ένα εντελώς ελεύθερο μέσο μαζικής έκφρασης ιδεών δεν θα αργούσε ιδιαίτερα μετά την διάδοσή του (γουεμπ 2 και δεν συμμαζεύεται) να φτάσει η στιγμή που (αρχικά διεθνώς) οι πολιτικές δυνάμεις αυτής της χώρας θα συνειδητοποιούσαν, την δύναμη του και θα προσπαθήσουν να το λογοκρίνουν, μιας που η Ελληνική κοινωνία δεν έχει ξεπεράσει τα συντηρητικά χριστά ήθη της, και το δικαίωμα στην διαπλοκή. Έτσι το 2006 γίνανε οι πρώτες προσπάθειες για λογοκρισίας των ελληνικών μπλογκς, η οποία πήγε εν μέρη άπατη μετά την απόφαση του 2008 του πρωτοδικείου Ροδόπης. (εδώ θέλει μεγάλη ανάλυση).

Κλασσικό