Επικαιρότητα,Πολιτική,Σκέψεις

To επακόλουθο

Στην προηγούμενη μου ανάρτηση είχα γράψει ότι μου άρεσε ο τρόπος διακυβέρνησης του Σύριζα και η νοοτροπία των μελών του, παρόλο που δεν ανήκω στον συγκεκριμένο χώρο. Ακόμα και τώρα έπειτα από όλο αυτό το κωλοτουμπο-αλλαλούμ δεν έχω αλλάξει γνώμη (ούτε πρόκειται είμαι ξερό κεφάλι).

Δεν μπορώ να πω τα ίδια όμως για την πολιτική ηγεσία του κόμματος (όχι ότι το έλεγα και πριν, με εξαίρεση το 2006 όταν κατέβαινε για δήμαρχος Αθηνών είχα πει έναν καλό λόγο) και το πόσο μικροί αποδειχτήκαν κάποιοι κάτω από τις έντονες πιέσεις. Δεν θα δεχτώ καμία δικαιολογία.

Αυτή την θεαματική μετάφραση του όχι σε ναι δεν την περίμενα με τίποτα. Δεν θα περίμενα κάτι τέτοιο ούτε από τα μεγαλύτερα σκουλήκια της δεξιάς πτέρυγας – γνωστοί επαγγελματίες ακροβάτες-κωλοτουμπέοι.

Το μνημόνιο όμως ήρθε για να μείνει. Ακόμα και ο μισός Σύριζα να επαναστατήσει …βάζει πλάτη το αγόρι με το μουστάκι. Ο νέος βαρύμαγκας της Συγγρού. Καθώς και δίνει και το ΟΚ και ο Σταύρος της καρδιάς μας (μπλεργκ). Οπότε οι επαναστάτες μοιάζουν καταδικασμένοι σε μια μεγάλη ήττα. Πολυ φοβάμαι ότι οι λίγοι που δίναν αυτό το άρωμα επανάστασης, εαν δεν φύγουν ή εκδιωχθούν…εν τέλει θα απορροφηθούν από λανθασμένα διαλείμματα και το σύνδρομο του σωτήρα.

Παιδιά τα κάνατε πουτάνα. Για να δούμε όμως …θα καταφέρετε να επανέλθετε και εσείς και η χώρας σε μια σωστή πορεία ή θα τα κάνετε όλα πουτάνα όπως όλοι οι προηγούμενοι, ή μήπως θα πάτε σε εκλογές με την ουρά στα σκέλια.

Advertisements
Κλασσικό
Σκέψεις,Φωτογραφία

το δικό μου 2012 μέσα από εικόνες και αναμνήσεις

Ακολουθώντας κλασσικά την παράδοση των ανασκοπήσεων, θα αντιγράψω για άλλη μια φορά τον φοβερό και τρομερό εαυτό μου και θα κάνω μια ανασκόπηση μέσα από εικόνες καθώς και την περιγραφή τους, όπως έκανα και πέρυσι.  Απλά φέτος θα γίνω λίγο πιο αναλυτικός (Η ανάλυση κυρίως εντός εικόνων). Το 2011 ήταν μια χρονιά αλλαγών για μένα, μια μπερδεμένη αλλά παρόλα καταπληκτική χρονιά.

Το 2012 μπήκε κάπως δύσκολο. Οι κοινωνικές εντάσεις, η άνοδος αποκρουστικών στοιχείων και συμπεριφορών. Σε προσωπικό επίπεδο, περισσότερη δουλειά, τρεξίματα με νοσοκομεία και ασθένειες αλλά και καινούριες γνωριμίες, φιλίες και συλλογικότητα.

Για την ώρα επιβιώσαμε. Η πάλη όμως συνεχίζεται. Από το αρχική ταξινόμηση αναγκάστηκα να αφαιρέσω πολλές φωτογραφίες παρόλα αυτά το τελικό αποτέλεσμα εξακολουθεί να είναι πλούσιο. Πέρυσι ήταν γεμάτο πορείες, φέτος είναι γεμάτο ποδήλατα. Δεν είναι ότι σταμάτησα να κατεβαίνω σε πορείες, απλά έκανα ένα ξεσκαρτάρισμα στο τι και γιατί αξίζει να κατεβαίνεις. Η κατάσταση έχει γίνει ένα μικρό μπαχαλάκι.

Ιανουάριος
Έφτιαξα το καινούριο μου ποδήλατο, πολλές βόλτες και αρκετή δουλειά. Τα πράγματα στην αρχή της χρονιάς είχαν ηρεμήσει λίγο πολιτικά, με τον εξαναγκασμό του Παπαδήμου ως Πρωθυπουργό. Και όπως όλοι ξέρουμε, τα έκανε λίγο σκατά και όπως και να ‘χε ένα τέτοιο καθεστώς δεν θα κρατούσε πολύ. Πάρτι στην εθνική πινακοθήκη.

Φεβρουάριος
Ο Μήνας μπήκε με χιόνια αλλά κατέληξε σε μια αρκετά ζεστή και ευχάριστη αποκριά. Στο εντωμεταξύ οι πορείες και διαδηλώσεις αρχίσανε ξανά να παίρνουν τα πάνω τους βλέποντας τα τότε «νέα μέτρα» που πήραν. Κάποιοι τις χαρακτήρισαν βίαιες, αλλά μπούρδες με σαντιγί. Σε σχέση με την πραγματικότητα…όλα ήταν ήρεμα. Ο κόσμος στην δεύτερη φωτογραφία είναι απλά ασύλληπτος.

Μάρτιος
Μπήκε η άνοιξη. Πάντα λάτρευα τις ανθισμένες αμυγδαλιές. Αν φύγω ποτέ από το γραφείο που δουλεύω (σε αυτές τις εποχές, καθόλου απίθανο) θα είναι ένα από τα λίγα πράγματα που θα μου λείψουν (φυσικά όχι και το μόνο όμως). Ήρθε να μας επισκεφτεί ο αδελφός μου και του έδωσα και το ποδήλατο.

Απρίλιος
Απρίλης ο μπαχαλάκιας. Έπεσα σε λάδια στο δρόμο, έσπασα το ζυγωματικό τόξο και έκανα μια μικρή επέμβαση. Ποτέ ξανά χωρίς κράνος στο ποδήλατο. Έπρεπε να την πατήσω ο μαλάκας για να μάθω. Ταυτόχρονα χτυπάει ο αδελφός μου και σπάει το παλαιό μου ποδήλατο. Ραγισμένη κλείδα και κάποια ράμματα. Ευκαιρία να αγοράσει καινούριο ποδήλατο πριν ξαναφύγει για το εξωτερικό. Έχει γίνει φανατικός και του δίνει πλέον και καταλαβαίνει. Βέβαια είχε και ένα θετικό ο μήνας αυτός…την σύλληψη του Άκη. Χαλάλι το σπασμένο κεφάλι.

Μάης
Πανελλήνια ποδηλατοδρομία-πορεία πλέον ετήσιο καθεστώς και παράδοση. Στην τελευταία φωτογραφία είναι από την διαμαρτυρία για αυτούς που σκότωσαν 2 ποδηλάτες επειδή έκανα μπαντηλίκια στο ειρήνης και φιλίας. Α ναι, γίνανε και εκλογές καθώς και μια τρύπα στο νερό.

Ιούνιος
Όλες οι φωτογραφίες είναι από το Classic Athens Marathon Race Revival. Μετά την τρύπα του προηγούμενου μήνα, ξανά κάναμε μια τρύπα με λίγο περισσότερο φασιστικό πιπέρι από πάνω. Μόνο που τώρα αυτο-βουλώθηκε υποχρεώνοντας 3 μαλάκες να συνεργαστούν και να μας φέρουν ένα βήμα κοντύτερα στα σημερινά σκατά.

Ιούλιος
Βαθιά στο καλοκαίρι πλέον. Το γεγονός του μήνα η καταστροφή του κόσμου από την ανακάλυψη του μποζόνιου του Χιγκς. Θα έχουν οι Μάγια την ευκαιρία να καταστρέψουν αυτοί τον κόσμο; ή τους πρόλαβε το CERN. Όπως και να έχει ανακαλύψαμε την «κόλλα» του σύμπαντος.

Αύγουστος
Ύστερα από δεν ξέρω και εγώ πόσα χρόνια (βαριέμαι να στύψω το μυαλό μου να θυμηθεί) πήγα διακοπές. Μπορεί να ήταν μόνο 4 μέρες και να έδωσα σχεδόν ότι λεφτά μου περίσσευαν αλλά πέρασα υπέροχα. Ούτως σι άλλος πλέον βλέπω τα πράγματα να στενεύουν ελεεινά και του χρόνου να κάνω διακοπές στην εφορία (ελπίζω να έχουν τουλάχιστον κλιματισμό). Πέρα από τις 4 μέρες, χαλαρά απογευματάκια βλέποντας Ολυμπιακούς Αγώνες. :/ Κάηκε και η Χίος :/

Σεπτέμβριος
Συγύρισα το σπίτι κρεμώντας τα ποδήλατα στον τοίχο, πλέον δεν θυμίζει το σπίτι συνεργείο. Έγινε το ετήσιο φεστιβάλ ποδηλάτου στο γκάζι.

Οκτώβρης
Πολλές βροχές. Ήρθε η Μερκελ στην Αθήνα και κλείσανε το κατάστημα για την μέρα. Προτείνω να το κάνουμε εθνική εορτή. Οι παπάδες και οι ΧΑ ξεσκίζουν τα μούσια τους για μια θεατρική παράσταση. Και το τέλος του κόσμου στις Ηνωμένες πολιτείες και Καραϊβική ήρθε 2 μήνες νωρίτερα με το όνομα Σαντι.

Νοέμβρης
Το προσωπικό highlight του Νοέμβρη ήταν το ταξίδι που κάναμε για το γραφείο στο Λονδίνο. Μπορεί ουσιαστικά πέρα από την δουλειά, να είχαμε μόνο μια μέρα για να τριγυρίσουμε αλλά του δώσαμε και κατάλαβε.

Δεκέμβρης
Ένας τεράστιος πανικός για τα ξανά «νέα μέτρα», έχω αρχίσει και βαριέμαι και χάνω εντελώς την λίγη υπομονή μου. Το φορολογικό να αλλάζει κάθε μέρα. Ο κόσμος δυστυχώς δεν καταστράφηκε. Τα παπάρια έχουν γίνει πλέον μπαλόνια. Δεν πήγα πουθενά για Χριστούγεννα, τουλάχιστον είχαμε αυτά τα δύο αυτο-διοργανωμένα alleycat και περάσαμε τζάμι.

Κλασσικό
Σκέψεις

περί προσωπικού μποϋκοτάζ ΜΜΜ

Ένα μήνα πριν πήρα την απόφαση να δοκιμάσω να σταματήσω να χρησιμοποιώ ΜΜΜ και να μετακινούμε μόνο με το ποδήλατο.

Ένα μήνα μετά. Έφτασα τις 51 διαδρομές.
41:58:23 ώρες/λεπτά/δευτερόλεπτα πάνω στο ποδήλατο
Κάλυψα συνολικά 733.82 χιλιόμετρα.
Σκαρφάλωσα 5,812 μέτρα (η δουλειά μου είναι σε ανηφορικό μέρος της Αθήνας)
και τέλος έκαψα περίπου 24,621 θερμίδες (Αυτό ενημερωτικά είναι το 1/3 του φαγητού που τρώει κάποιος (άνδρας) σε ένα μήνα).

Παρόλα αυτά δεν κατάφερα να αποφύγω εντελώς τις συγκοινωνίες.
Χάλασα 13 εισιτήρια.
9 Λόγω βροχής (κακές εμπειρίες και έχω πέσει σε βροχές 3 φορές ήδη φέτος, με την μια να έχει ως αποτέλεσμα να σπάσω το ζυγωματικό τόξο και να κάνω μια μικρή εγχείρηση)
1 Λόγω Αλκοόλ (Δεν θα το έκανα ποτέ και ας είμαι με ποδήλατο)
3 Λόγω κούρασης/βαρεμάρας (δεν κατάφερα να αντισταθώ)
ΣΥΝΟΛΟ 18.2 ευρώ
+ μια σκασμένη σαμπρέλα 4 ευρώ
ΣΥΝΟΛΟ 22.2 ευρώ

Η μηνιαία κάρτα όπως ξέρουμε οι περισσότεροι κοστίζει 45 ευρώ το μήνα
άρα γλίτωσα 22.8 ευρώ

Βέβαια αρχικά ήταν υπερβολικά κουραστικό και ως αποτέλεσμα με το που γύριζα σπίτι ή πήγαινα σε κανένα φίλο ήμουν εντελώς πτώμα. Η αλήθεια είναι ότι στο τέλος συνήθισα.

Παρόλα αυτά αυτό το μήνα θα τροποποιήσω λίγο το σχέδιο μου κάνοντας τουλάχιστον το 60% των διαδρομών με το ποδήλατο και μοιράζοντας το επόμενο 40% στο τρένο για να μην συσσωρεύεται η κούραση και κοιμάμαι σαν βόδι τα σαββατοκύριακα, όπως και έκανα.

Για άλλη μια φορά φυσικά δεν θα βγάλω κάρτα και ευελπιστώ μέσα στον επόμενο μήνα να μην χρειαστώ πάνω από 16 με 18 εισιτήρια.

Διαμαρτύρομαι και για το πόσο ακριβά είναι τα εισιτήρια και για το πόσο ακριβές είναι οι κάρτες.

Το ξέρω ότι σε άλλες χώρες μπορεί τα εισιτήρια να είναι ακριβά αλλά ακόμα και να εξαιρέσεις το βιοτικό επίπεδο, την αναλογία εισιτηρίων/κάρτας δεν μπορείς να την αγνοήσεις.

Για παράδειγμα στο Λονδίνο η μηναία κάρτα έχει μια αντιστοίχηση με 26 εισιτήρια
Ενώ στην Ελλάδα η μηναία κάρτα έχει μια αντιστοίχηση με 32 εισιτήρια.

Που σημαίνει ότι ακόμα και αν το εισιτήριο πήγαινε 1.75 η κάρτα θα έπρεπε να είναι πάλι 45.

Οι έλεγχοι που λέγαν ότι θα βάζαν, ήταν απλά για το θεαθήναι και δεν προσπαθούν καν για να καλύψουν την τρύπα λόγω λαθρεπιβίβασης αντί να ακριβύνουν τα εισιτήρια. Από εμένα μια φορά θα παίρνεται τα μισά και λιγότερα. Αρνούμαι να σας πληρώνω.

Κλασσικό
Ποδήλατο,Πολιτική,Σκέψεις

σπυριά

//μίνι ραντ
Σήμερα με βασανίζει ένα σπυράκι. Συνήθως τα αγνοώ, αλλά αυτό πήγε και φύτρωσε στο πάνω μέρος τις μύτης ακριβώς εκεί που κάθονται τα γυαλιά. Μπορεί να είναι θετικό επειδή δεν φαίνεται αλλά πονάει και είναι ιδιαίτερα ενοχλητικό όταν φοράω τα γυαλιά μου, και τα φοράω συνέχεια.

Εχτές με βασάνισε ένα άλλο σπυράκι. Αυτό είχε και όνομα, το λένε Μέρκελ, και μέσα είχε πύον και αυτό είχε όνομα, ήταν ελληνική αστυνομία. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αυτές οι συναντήσεις δεν μπορούν να γίνονται δεν ξέρω, κάπως στα κρυφά. Να βγαίνουμε εμείς να διαδηλώνουμε με την ησυχίας μας όλη μέρα, χωρίς το άγχος του να ξέρουμε το πρόγραμμα της μόλυνσης σε επίπεδο τουαλέτας. Αν είναι να κλείνουν οι δρόμοι, να κλείνουν επειδή έτσι το θέλουμε και όχι επειδή έτσι το θέλει η ελληνική αστυνομία και πολιτεία. + να σταματάνε και τα ΜΜΜ.

Συναντησέ την εκεί σε ένα ροζ, κίτρινο, μπλε ξενοδοχείο. Σε ένα έρημο νησί ή στην κορυφή του Ολύμπου και άντε στο καλό. Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιαίτερα έξυπνος για να καταλάβεις ότι όλη αυτή η ιστορία ήταν μια κακογυρισμένη πολυκαναλική διαφήμιση. Έτσι απλά.

———-

//εξέλιξη πειράματος.
Σήμερα είχαμε 10 του μήνα που σημαίνει ότι πάνε 10 μέρες από τότε που έκοψα τα ΜΜΜ. Για να είμαι ειλικρινής έβγαλα 10 εισιτήρια για καλό και για κακό, ξέρετε βροχές και καταιγίδες ή ανωτέρα βία (δες συμβάντα τύπου μέρκελ?).

Ως τώρα χρησιμοποίησα ένα για να πάω σε κάτι βαφτίσια, θα ήταν κάπως παράξενο να πήγαινα με το ποδήλατο.

Έτσι την πρώτη εβδομάδα έκανα 225.53 km σε 11:43:39 h:m:s σκέφτομαι να γράφω μια μικρή ανανέωση στο θέμα κάθε εβδομάδα.

———-

//σκέψεις

Πρέπει να ομολογήσω ότι όλη αυτή την πρωτοβουλία/κίνηση για την αποφυγή χρήσης ΜΜΜ πολλές φορές με προβληματίζει. Όχι ως αυτή καθαυτή ενέργεια αλλά σε μια επιφανειακή τοπική μιζέρια που κρύβεται από πίσω. Μπορεί να μου αρέσει πολύ να κάνω ποδήλατο και να το διασκεδάζω, αλλά υπάρχουν πρωινά (ιδιαίτερα τώρα που πάω στην δουλειά 6 το πρωί) που δεν έχεις κέφι να κάνει 15 ή 20 χιλιόμετρα.

Η μιζέρια είναι ότι σιγά σιγά αρχίζουμε και κόβουμε τα πάντα απλά για να μην θυσιάσουμε την παλιά μας ήδη φτωχική ζωή μας. Θέλω να ομολογήσω ότι στην άκρη του μυαλού μου, σκεφτόμουν ότι «ξέρεις κάτι, χρειάζομαι έναν φορητό υπολογιστή για κάποιες από τις λιγοστές δουλειές που μου έχουν απομείνει και τυχαίνει να κοστίζει όσο τα εισιτήρια που χτύπαγα στα ΜΜΜ για ένα χρόνο ολόκληρο, σύντομα δε μπορεί τα εισιτήρια να είναι ακόμα και πιο ακριβά από εκείνο το φορητό υπολογιστή [που πιθανότατα δεν θα πάρω ποτέ]»

Οι περισσότεροι έχουμε φτάσει δε σε ένα σημείο που απλά δεν υπάρχει τίποτα πλέον να περικόψουμε.

Κλασσικό
ότι νάναι,Καλλιτεχνικά,Πολιτική,Σκέψεις

sun makers

Δεν το κάνω πολύ συχνά αλλά κάποιες στιγμές που δεν έχω τι να δω και δεν έχω και ταυτόχρονα την όρεξη ή την δύναμη να βγω κάθομαι και βλέπω παλιά επεισόδια doctor who (εποχής Tom Baker).

Εκείνη την εποχή οι τηλεοπτικές σειρές είχαν διάρκεια συνήθως 20 λεπτών και κάθε επεισόδιο συνήθως είχε 4 μέρη (συνολική διάρκεια 80 λεπτά). Έτσι το συγκεκριμένο επεισόδιο προβλήθηκε μεταξύ 26 Νοεμβρίου – 17 Δεκεμβρίου 1977 και γραμμένο από τον Robert Holmes

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι πόσες ομοιότητες είχε εκείνη η ιστορία «επιστημονικής» φαντασίας με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα.

Ο doctor φτάνει σε έναν πλανήτη(στον Πλούτωνα βασικά) (με ανθρώπους, στο μέλλον) όπου όλοι εργάζονται 18 ώρες την ημέρα, κοιμούνται 3 και πληρώνουν το 99% των μισθών τους σε φόρους.

Όπου βρίσκει και συνεργάζεται με μια χούφτα εξαθλιωμένων ανθρώπων που ζουν σαν τα ποντίκια κάτω από τις πόλεις στο να επαναστατήσουν.

Οι άνθρωποι είχαν εξαντλήσει όλους τους πόρους του πλανήτη και μη έχοντας ακόμα την κατάλληλη τεχνολογία για να πάνε σε άλλο πλανήτη μαζικά κάναν μια συμφωνία με κάποιους εξωγήινους και πήραν ας πούμε ένα τεράστιο δάνειο (τεχνολογικό) και πήγαν στον Άρη και έπειτα αφού εξάντλησαν και εκεί τους πόρους στον Πλούτωνα.Κάποια στιγμή δεν μπορούσαν να ξεχρεώσουν τους εξωγήινους οπότε παράδωσαν την διαχείριση του πλανήτη σε αυτούς.

Υπάρχει μια σκηνή όπου ο εξωγήινος (και project manager του πλανήτη) εξηγεί το πως άρχισε να περιορίζεται η ανάπτυξη και το κέρδος λόγω αύξησης πληθυσμού του πλανήτη και έτσι αναγκάστηκαν να ανεβάσουν τις ώρες εργασίας και να μειώσουν τους μισθούς. Φυσικά οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να δεχτούν κάτι τέτοιο γιατί είναι στην φύση τους να επαναστατούν, οπότε μαζί με τον αέρα και το φαγητό διοχέτευαν ναρκωτικά.

Στην ερώτηση του doctor «οι περισσότεροι δημιουργούν πολέμους εσείς γιατί όχι». Η απάντηση του εξωγήινου ήταν ότι…ένας κανονικός πόλεμος κοστίζει πολλά, από την άλλη ο οικονομικός πόλεμος έχει μέχρι και κέρδη…και αν στην τελική εξαθλιωθεί ο πλανήτης και ο πληθυσμός του απλά θα κλείσουν την επιχείρηση και θα αφήσουν τους πάντες να πεθάνουν.

Κλασσικό
ότι νάναι,Σκέψεις

ανησυχία με λέξεις ευρετηρίου

Όπως ξέρουν όλοι όσοι έχουν ένα blog κοντά πυκνά κάποιος τους ανακαλύπτει από διάφορα κουλά search engine terms. Δηλαδή ψάχνοντας χαζομάρες στην google όπως για παράδειγμα το πρόσφατο που πήρα εγώ «10 τρόποι να ταχυδρομήσεις ένα ποδήλατο». Σε νιώθω φίλε οδηγέ αλλά δεν μπορώ να σε βοηθήσω λυστώ και βάλτο σε ένα κουτί.

Το θέμα που με απασχολεί τελευταία όμως δεν αφορά τέτοιου είδους αναζητήσεις. Είναι κάτι τελείως διαφορετικό το οποίο το παρατηρώ όλο και περισσότερο τελευταία. Είμαι σίγουρος πως δεν είμαι ο μόνος. Η οικονομική κρίση έτσι, κατά ένα τρόπο βάρεσε και τις μηχανές αναζήτησης από ανθρώπους που ψάχνουν όχι το νόημα της ζωής αλλά απαντήσεις σε πιο καθημερινά προβλήματα. Τα παραθέτω κυρίως για λόγους ανησυχίας. Έτσι τις τελευταίες μόνο 30 μέρες πήρα.

42 αναζητήσεις για

«πότε κόβει η ΔΕΗ το ρεύμα»

«για πόσες μέρες μετά την λήξη του λογαριασμού θα έχω ρεύμα»

«δεν έχω λεφτά να πληρώσω το ρεύμα -διακανονισμός»

Σε αυτό την απάντηση την ξέρω (επειδή μου έχει τύχει μια εποχή) οπότε θα την αναφέρω. Λογικά ισχύει εκτός αν έχει αλλάξει κάτι.

Η ΔΕΗ σου κόβει το ρεύμα αμέσως μετά την λήξη του επόμενου λογαριασμού από τον απλήρωτο. Δηλαδή όταν δεν πληρώσεις για δεύτερη φορά κόβεται κατευθείαν. Είναι απόλυτα λογικό ότι η ΔΕΗ είναι και στο νούμερο ένα αναζητήσεων γιατί οι τελευταίες αυξήσεις αρμέξαν τον μέσο πληθυσμό κανονικότατα….από τα μαστάρια. μουυυ!!!

8 αναζητήσεις για

«πότε κόβει ο ΟΤΕ το τηλέφωνο»

Αυτό ποτέ δεν ήμουν σίγουρος. Αυτό που ξέρω είναι ότι μια φορά που το ξέχασα απλήρωτο (πρόσφατα) μου ήρθε τηλεφωνικό μήνυμα ότι από την μεθεπομένη κόβονται οι εξερχόμενες κλήσεις, εντομεταξύ εκείνη την ίδια ημέρα που μου είχε έρθει το μήνυμα το είχα ήδη πληρώσει οπότε δεν έγινε τίποτα.

3 αναζητήσεις

«χρωστάω στην τράπεζα αλλά δεν με έχουν ενοχλήσει ακόμα να ανησυχήσω;»

Εντάξει αυτό θα μπορούσα να το λάβω και ως αστείο. Τι να πω…πάρε τηλέφωνο γιατί με αυτούς τους κλέφτες ποτέ δεν ξέρεις …μπορεί να σου ετοιμάζουν ήδη την κρεμάλα.

 

Πέρα από τα σοβαρά θέλω να αναφέρω και κάτι που προσωπικά δεν βρίσκω καθόλου αστείο σχετικά με μια αναζήτηση.

21 παραλλαγές της αναζήτησης «Ιαπωνία όπλα -τέσλα»  και στο σύνολο 28 σκορπισμένες από την ημέρα του σεισμού ως τώρα. Από αυτό το μικρό δείγμα δεν μπορείς να βγάλεις συμπέρασμα αλλά είμαι σίγουρος ότι ο γνωστός κάφρος τηλε-βιβλιοπώλης έχει επιρεάσει πολύ ΛΑΟ-ΚΟΣΜΟ.

 

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Ειρωνία

3 χρόνια και 3 μέτρα

Το ιστολόγιο μου κλείνει τα 3, μωρό ακόμα γεγονός. 3 περίεργα και δύσκολα χρόνια από πολλές απόψεις όπως προσωπική, κοινωνική, ποικιλτική και οικονομική.

Το ιστολόγιο το  ξεκίνησα μόλις μερικές μέρες  πριν μπω φαντάρος και με βοήθησε πάρα πολύ παρότι τότε δεν μπορούσα να γράφω ιδιαίτερα συχνά. Αλλά λειτούργησε εν τέλη ψυχοθεραπευτικά.

Γενικά πάντα ήμουν τις άποψης ότι ο άνθρωπος αλλάζει από πολύ αργά μέχρι και καθόλου και το πιστεύω ακόμα, μπορεί να γίνει πιο σκληρός πιο δυναμικός, μπορεί να σέρνεται στο χώμα αλλά κατά βάθος είναι ο ίδιος. Έτσι πλέον είμαι ο ίδιος, λίγο ποιο δυναμικός λίγο πιο τσαντισμένος λίγο πιο καυστικός.

Για να γιορτάσω τα 3 χρόνια ψυχοθεραπείας αποφάσισα να προτείνω στην κυβέρνηση 3 μέτρα για να λύση το πρόβλημα της οικονομίας.

Μέτρο Α.

Τα τελευταία 2 χρόνια λόγω δουλειάς έχω πολλά πάρε δώσε με διάφορους δημόσιους τομείς και έχω να πω το εξής. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι όπως τους παρουσιάζει η κυβέρνηση, δηλαδή παραπάνω από ότι χρειάζονται (αυτό το 1 προς 5) απλά 4 στους 5 είτε δεν ξέρουν να κάνουν την δουλειά τους, είτε νομίζουν ότι ξέρουν, είτε απλά βαριούνται γιατί απλά δεν τους κουνάει κανείς.

Η λύση δεν είναι φυσικά ούτε να τους διώξεις ούτε να τους μειώσεις τους μισθούς. Η λύση είναι η αξιοποίησή τους.

Με τι δεν μπορεί να ζήσει ο Έλληνας εργαζόμενος και ο Έλληνας αργόσχολος; Πολύ απλά με τον Καφέ. Καφές προς ενίσχυση του δημοσιονομικού χρέους. Οπότε η πρώτη λύση είναι ο καφές. Ο καφές έχει μικρό κόστος και μεγάλο κέρδος, ο εξοπλισμός του θα αποσβεστεί την πρώτη και όλα μέρας και μετά αφού οι υπάλληλοι πληρώνονται που πληρώνονται το υπόλοιπο θα είναι ένα καθαρό κέρδος.

Πολλά stand διάσπαρτα στην επικράτεια να πουλάνε κάθε είδους καφέ προς ενίσχυση τους κράτους. Με μια τιμή καφέ στο 1.50 πολύ εύκολα με μερικούς πρόχειρους υπολογισμούς. πχ  7.000.000 καφέδες την ημέρα μείον το κόστος (10 λεπτά) μας φέρνουν ένα κέρδος της τάξης του  9.8 εκατομμύρια ευρώ. Εννοείται ότι όλοι θα πίνουμε κρατικό καφέ για να σώσουμε την χώρα μας. Άρα 9.8 εκατομμύρια ευρώ x 365 μέρες = 3.577 δις το χρόνο.

Μέτρο Β.

Συνδυασμός εκμετάλλευσης ΜΜΜ και δημοσίων υπαλλήλων. Εδώ τα πράγματα είναι απλά. Ζητιανιά. Θα αμολήσουμε κάποιους δημοσίους υπαλλήλους ανά την επικράτεια (δεν χρειάζεται πολλούς για να μην μας πάρουν χαμπάρι) πχ 2500 άτομα (έναν για κάθε 4.000 του πληθυσμού), κυρίως αυτούς που κάνουν σπάνια μπάνιο και δεν μπορείς να τους πλησιάσεις ούτε στα 100 μέτρα και θα τους δώσεις ψεύτικα χαρτιά ότι ότι όλο το σόι τους πεθαίνει και θέλει μεταμόσχευση ψυχής γιατί τους την έφαγε το κράτος.

Έτσι πηγαίνοντας από μέσο σε μέσο πολύ εύκολα μπορούν να μαζέψουν 100 ευρώ ο καθένας την ημέρα. Άρα 100×2500 = 250.000 ευρώ την ημέρα άρα 91 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Ξέρω ψίχουλα αλλά κρίση έχουμε όλα βοηθάνε.

Μέτρο Γ.

Όσοι δημόσιοι υπάλληλοι περισσέψουν (υπολογίζω καμιά 10.000 χιλιάδες) να τους κάνουμε μπάτσους εξωτερικής κατανάλωσης. Δηλαδή δεν θα πληρώνονται από εμάς αλλά θα νοικιάζονται για  500 ευρώ+έξοδα την ημέρα από ξένες χώρες για να τους βάζουν στις πορείες και στις διαδηλώσεις (που είναι και πολύ επίκαιρες πλέον παντού) να πετάνε αβέρτα ληγμένα δακρυγόνα για να βγάζουν και το άχτι τους, που η κυβέρνηση αποφάσισε από το πουθενά να τους κάνει μπάτσους.

έτσι έχουμε 10.000 άτομα x 500 ευρώ την ημέρα = 50.000.000 ευρώ x 365 μέρες = 1.825 δις.

Σύνολο

6.3 δις το χρόνο.

Περαστικά μας.

Κλασσικό