Πολιτική,Σκέψεις

πανικός

Στις εκλογές δεν ψήφισα Σύριζα, ποτέ στην ζωή μου δεν έχει τύχει να ψηφίσω κόμμα που έχει μπει στην βουλή. Πιστεύω στις εκλογές σε γενικές γραμμές αλλά θα τις προτιμούσα αρκετά διαφορετικές(μεγάλη συζήτηση) και για αυτό προτιμούσα πάντα να ψηφίζω πιο «έξω-θεσμικά».

Έχω πει εκατοντάδες φορές ότι δεν ζούμε σε έναν λογικό κόσμο, αλλά σε ένα θέατρο του παραλόγου. Και δεν είναι μόνο αυτή η φουκαριάρα χώρα που συμμετέχει σε αυτή την παράσταση, άλλα όλη η υφήλιος ανεξαιρέτως.

Παρόλα αυτά ο τρόπος διακυβέρνησης του Σύριζα, μου αρέσει. Μου αρέσει αυτή η νοοτροπία του όλα χύμα στο κύμα. Τίποτα κρυφό, όλα στην φόρα.

Θα είμαι από τους πρώτους που θα ομολογήσουν ότι το δημοψήφισμα ήταν πολύ βιαστικό όπως τελικά διεξάγετε, όπως και το ερώτημα είναι λίγο βλακώδες, παιδικό.

Η κυβέρνηση λέει όχι. Ένα πολύ συγκεκριμένο όχι. Βέβαια δεν ξέρω τι σχέδια έχουν αλλά είναι ξεκάθαρο το γιατί θέλουν το όχι.

Αυτοί που θέλουν το ΝΑΙ από την άλλη, ο καθένας το βλέπει διαφορετικά και έχει τον δικό του λόγο.

  • Καταστροφολογία (θα πεθάνουμε, θα διχαστούμε)
  • Μέσα έξω από το ευρώ
  • Μέσα έξω από την Ευρώπη
  • Να ρίξουμε την Κυβέρνηση, Να γίνουμε κυβέρνηση
  • κτλ κτλ

Ποιος πραγματικά όμως θα αντέξει τα μέτρα αν τελικά βγει το ΝΑΙ; Αυτό το απλό δεν μπορεί να το σκεφτεί κανένας; Οι μισθοί έχουν πέσει τόσο πολύ από την αρχή των μνημονίων που σε κάνει να απορείς αν ένα καινούριο νόμισμα ακόμα και 8 φορές υποτιμημένο αν θα ήταν χειρότερα ή καλύτερα.

Και έχουμε όλους τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς της ΝΔ να βγαίνουν να κάνουν διαγγέλματα υπερ του ΝΑΙ.
όλους τους εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς του ΠΑΣΟΚ να κάνουν επίσης διαγγέλματα υπέρ του ΝΑΙ.
Τα κανάλια βάζουν τίτλους ότι γίναμε ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ, ΖΑΜΠΙΑ, ΟΥΓΚΑΝΤΑ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ και ότι μόνο το ΝΑΙ θα μας κάνει πάλι Ελλάδα.

Κόβουν τις δηλώσεις του Βαρουφάκη για να φαίνεται ότι λέει κάτι διαφορετικό (είπε ότι ντράπηκε πολύ που το ΑΤΜ της βουλής άδειασε 4 φορές και ότι ο ίδιος δεν θεωρεί σωστό να τραβήξει λεφτά) και μπαμ πλάνο Βαρουφάκη να λέει ότι δεν θέλει να στηθεί στα ΑΤΜ και μπαμ μετά πλάνο να κλαίνε οι γριές και να πέφτουν ατάκες του στυλ «ούτε να σας φτύσει δεν θέλει».

Στην καθημερινότητα από την άλλη, το αφεντικό μου σχεδόν έβρισε μια υπάλληλο που υπονόησε ότι θα ψηφίσει όχι. Τις είπε ότι με τις ενέργειες της θέλει να του κλείσει την εταιρία και να τον στείλει στον τάφο. Μετά άρχισε τις γνωστές βλακείες που λέει συνέχεια από πολύ πριν τις εποχές των μνημονίων. Ότι όλοι στην Ελλάδα είναι άχρηστοι και καλά μας κάνουν οι «Ξένοι» και μας γαμάνε στους φόρους.

Βέβαια όταν υπονοεί εμμέσως ότι είσαι άχρηστος (σε μερικούς το έχει πει και στα μούτρα, αλλά δεν τους διώχνει γιατί «δεν μπορεί να βρει καλύτερους») για ποιο λόγο να τον σεβαστείς ένα τέτοιο άνθρωπο ή να νοιαστείς αν η εταιρία του πάει για φούντο.

και γιατί όλα τα παραπάνω είναι λόγος να ψηφίσεις ΝΑΙ;

Εγώ αρχικά συμφωνούσα με το ΚΚΕ. Ακόμα ψιλοσυμφωνώ να είμαι ειλικρινής. Αλλά αν βρω χρόνο να κλέψω από την μπέμπα. Θα πάω να ρίξω ένα ΟΧΙ …αφιερωμένο στο αφεντικό.

Θα του το έλεγα αλλά είναι λίγο επιρρεπείς στο εγκεφαλικό και δεν θέλω πτώματα στην συνείδηση μου.

Θα στεναχωρηθώ αν αλλάξει η κυβέρνηση αλλά τελικά μάλλον θέλετε να φάτε στην μάπα Σαμαρά για τα επόμενα 10 χρόνια.

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Πολιτική,Σκέψεις

όχι, όχι και πάλι όχι

Το ξέρω ότι θα στεναχωρήσω κάποιους. Αλλά όσο χάρηκα με το πανό που σήκωσαν, και τα συνθήματα που φώναξαν οι οπαδοί του παναθηναϊκού, του ΠΑΟΚ, του Πανιωνίου και του Περιστερίου.  Τόσο μπούρδα μου φάνηκε να κρεμάσουμε όλοι στα μπαλκόνια μας μια σημαία που να λέει ΟΧΙ αυτή την εβδομάδα (και υποθέτω ιδιαίτερα όπως πλησιάζει η παρασκευή), για να δείξουμε ότι διαφωνούμε σε αυτή την κατάσταση.

Το μόνο θετικό είναι ότι ίσως περιοριστούν οι ελληνικές σημαίες που οι περισσότεροι μέχρι πρότινος σκίζαν τα ιμάτια τους για την τιμή της. Μια σημαία που ήρθε και έγινε επίσημα η ελληνική μετά την μεταπολίτευση το 1978 η οποία τα έκανε πλέον σκατά.

Ως το 1978 για όσους δεν θυμούνται/ξέρουν η σημαία ήταν το απλό γαλάζιο πανί με τον λευκό σταυρό και στο κέντρο. Και ανάλογα με την μαλακία της εποχής ή τον λόγο χρήσης την διακοσμούσαν κορώνες, άγιοι και εμβλήματα.

Και τώρα εν όψη της εθνικής επετείου της γιορτής του ΟΧΙ, ένα ΟΧΙ ειπωμένο από έναν δικτάτορα που θα μπορούσε να (ίσως, ίσως και όχι) και να αποφευχθεί εαν δεν έπειθε τον Βασιλιά να συμμετάσχει η Ελλάδα στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο δημιουργώντας ουσιαστικά τον Εθνικό Διχασμό και την ταλαιπωρία της Ελλάδας.

Οι Έλληνες δεν πολέμησαν για το ΟΧΙ του Μεταξά αλλά για δικούς τους λόγους, την διατήρηση της ελευθερία τους.

Κάποιοι ιστορικοί φτάνουν στο σημείο να υποστηρίζουν ότι το ΟΧΙ το είπε ύστερα από πίεση εξωτερικών δυνάμεων (πιο πριν υπερίσχυε η γνώμη ότι το είπε ύστερα από πίεση της κοινής γνώμης).

Οποιαδήποτε άλλη χρονική στιγμή, ή κάποιο άλλο σύνθημα δεν θα με έβρισκε αντίθετο. Οτιδήποτε όμως γέρνει και στηρίζεται σε σαθρά εθνικά σύμβολα με βρίσκει αντίθετο. Όπως είπα (πάρα πολύ έμμεσα) στην προηγούμενη μου ανάρτηση, ότι ήρθε η ώρα να ξεφορτωθούμε τα βάρη του παρελθόντος και να χαράξουμε μια νέα ενωμένη πορεία, με κοινούς δημοκρατικούς στόχους.

Βέβαια δεν θα κακολογήσω κανέναν αν το αναρτήσει. Θα το υπερασπιστώ. Δεν θα δεχτώ όμως κάποιος να με πείσει να το εφαρμόσω και εγώ, ειδικά δίχως αξιόλογα επιχειρήματα.

 

Κλασσικό