Σκέψεις,Φωτογραφία

εντυπώσεις από το Λονδίνο

Ολόκληρη την εβδομάδα που πέρασε ήμουν στο Λονδίνο, όχι για διακοπές όπως με ρώταγε κάθε υπάλληλος, σε κάθε μαγαζί ύστερα από την ερώτηση «θέλετε την x εκπτωτική κάρτα του μαγαζιού» και την απάντηση «δεν είμαι από εδώ γύρω». Θα μπορούσα να πω «I am not from this planet» αλλά λίγοι εκτιμούν το κακό μου χιούμορ.

Με στείλανε από την δουλειά για ένα συνέδριο που συνηθίζουμε να συμμετάσχουμε (2η φόρα). Όπως και πέρυσι έτσι και φέτος έγινε στο Λονδίνο, αλλά όπως μας ενημέρωσαν στο τέλος του χρόνου θα γίνει στο Βερολίνο (βέβαια αυτή η λεπτομέρεια είναι εντελώς εκτός θέματος). Αυτή η φορά ήταν η πέμπτη φορά που επισκεπτόμουν το Λονδίνο.

Η σχετικά αραιή μου επαφή με την αυτή την πόλη μου δίνει την δυνατότητα να παρατηρήσω αρκετές αλλαγές, τόσο αρχιτεκτονικά και λειτουργικά όσο και από κοινωνικά. Ήδη έγραψα σε ένα geek-o-blog που συμμετάσχω εντυπώσεις από το συνέδριο αλλά ήθελα να γράψω και κάποιες εντυπώσεις από την πόλη την ίδια και τους ανθρώπους της.

Το πλέον κλασσικό στοιχείο που εντυπωσιάζει όλους του επισκέπτες της πόλης είναι το τεράστιο δίκτυο συγκοινωνιών. Σε περιόδους αιχμής οι συρμοί του αντίστοιχου μετρό, περνάνε κάθε ένα λεπτό. Ώρες ώρες απορείς, πως γίνεται και δε τρακάρουν μεταξύ τους. Κάποιος θα ισχυριστεί ότι είναι υπερβολικά ακριβές, όπως αυτοί που ισχυρίζονται ότι έχουμε και τις φτηνότερες συγκοινωνίες. Οι υπηρεσίες που προσφέρουν είναι τρομερές και ποτέ μα ποτέ, δεν σε χρεώνουν για κάτι που έχεις ήδη πληρώσει. Αυτή η τελευταία πρόταση θέλει μια μικρή εξήγηση. Εμείς είχαμε πάρει μια εβδομαδιαία κάρτα απεριόριστων διαδρομών για την ζώνη 1 και 2. Όταν ήρθε η ώρα να βγάλουμε το εισιτήριο για το αεροδρόμιο πληρώσαμε μόνο την διαφορά από την ζώνη 2 και πέρα η οποία ήταν 1.1 λίρα. Φυσικά και είναι ακριβές αν τις δεις από την οπτική πλευρά των ελληνικών μισθών, ακόμα και με τους μισθούς των καλών εποχών, αλλά αν τις δεις με τους αντίστοιχους βρετανικούς μισθούς τα επίπεδα των εισιτηρίων κατά αναλογία είναι παρόμοια, απλά εδώ οι συγκοινωνίες είναι για τα σκουπίδια.

Παρόλα αυτά παρατήρησα μια ραγδαία αύξηση ποδηλάτων.

Στο συνέδριο γνωρίσαμε και έναν Έλληνα που σπούδασε και δουλεύει εκεί, σε μια εταιρία τηλεπικοινωνιών. Μας εξήγησε πως οι μισθοί έχουν πέσει από τις 60.000 στις 40.000 λίρες και ότι το κύριο αίτιο δεν είναι τόσο η κρίση όσο το outsourcing σε χώρες όπως η Ινδία. Ότι τελευταία ακόμα και εκεί έχει ανέβει αρκετά το ποσοστό της γραφειοκρατίας και ότι οι καλές δουλειές πλέον είναι λίγες, αλλά τουλάχιστον υπαρκτές. Μας εξήγησε επίσης ότι 40.000 δεν είναι όμως άσχημα για το Λονδίνο, απλά αν θες να μείνεις σε καλό σπίτι αναγκάζεσαι να συγκατοικήσεις.

Το φαγητό φανταστικό όπως πάντα. Τα πολυ-πολιτιστικά μέρη με έλλειψη τοπικής κουζίνας προσελκύουν πάντα τις καλύτερες κουζίνες και τα καλύτερα εστιατόρια. Τα μέσα λεφτά που δίναμε ήταν περίπου 30 λίρες για 2 άτομα. Φάγαμε σε γιαπωνέζικο, κινέζικο, ιταλικό, αμερικάνικο και βραζιλιάνικο.

Αυτή την φορά, ξανά-επισκέφτηκα και το natural history museum, δεν θα άφηνα την ευκαιρία να ξαναδώ δεινόσαυρους, να πάει χαμένη.

Ο καφές συνεχίζει ακόμα να είναι χάλια, ακόμα και την εποχή του εσπρέσο. Πήγαμε σε 4 καφέ και μόνο στο ένα (και το μόνο μη-και-καλά-ιταλικό) ο εσπρέσο είχε καϊμάκι. Αποκλείεται να έφταιγε η μηχανή γιατί ήταν αυτές οι μεγάλες οι επαγγελματικές (γνωστής μάρκας) άρα φαντάσου τι καφέ βάζαν μέσα.

Τα Χριστούγεννα ως γνωστών (και όπως συνηθιζόταν ακόμα και εδώ κάποτε) ξεκίνησαν 1 Νοέμβρη. Νομίζω ότι τα Χριστούγεννα είναι ο καλύτερος δείκτης καπιταλισμού και ευμάρειας… όσο νωρίτερα ξεκινάνε τόσο πιο βαθύς ο καπιταλισμός-καταναλοτισμός.

άντε καλή 17 Νοέμβρη αν και αυτής πλέον της έχουμε γαμήσει τα πρέκια.

Advertisements
Κλασσικό
Καθημερινότητα,Μαγειρική

καλάθι αγορών

Πάντα έδινα ιδιαίτερο βάρος στην διατροφή μου και πάντα προσπαθούσα να αγοράσω τα καλύτερα και πιο σωστά προϊόντα που μπορούσα.

Ψωνίζω από διάφορα μέρη από μικρά παντοπωλεία ως μεγάλα σουπερμάρκετ.

Ποτέ δεν είχα την συνήθεια να φτιάχνω λίστες για το τι πρέπει να πάρω. Ίσως γιατί δεν έχω οικογένεια και υποχρεώσεις όπως λέει η μητέρα μου ή όπως πιστεύω εγώ δεν έχει απλά κανένα νόημα. Ψωνίζεις ότι καλύτερο και κυρίως εποχιακό βρεις και αν το βρεις.

Το είδη υγιεινής, απορρυπαντικά, σαπούνια και παρόμοια προϊόντα είναι λίγο δύσκολο να τα ξεχάσεις μιας που έχουν μια πολύ βασική λειτουργία αναπόσπαστη πλέον από την καθημερινότητα μας.

Από την στιγμή όμως που αποφάσισα να σταματήσω να τρώω κρέας άρχισα να προσέχω και το τι ψωνίζει και ο υπόλοιπος κόσμος στο σουπερμάρκετ. Άρχισα να προσέχω τα καλάθια στα ταμεία και το αν κοιτάει κανείς τα συστατικά, θερμίδες κτλ στις συσκευασίες.

Βλέπω ότι ο περισσότερος κόσμος αγοράζει «άχρηστα» πράγματα..όπως πολλά αναψυκτικά, πολλά γάλατα (πόλεμο έχουμε; ή μήπως δεν έχουμε νερό;), πίτσες κατεψυγμένες, κονσέρβες, σοκολάτες, μπισκότα, κρουασάν, έτοιμες σάλτσες για μακαρόνια, φαγητά είτε κατεψυγμένα ή έτοιμα για ψήσιμο.

Να μου πείτε  τι της προκοπής έχει ένα σουπερμάρκετ για να αγοράσει κανείς;

Για τους περισσότερους εργαζόμενους η λαϊκές αγορές είναι μακρινό όνειρο. Πολλά σουπερμάρκετ ή τοπικά οπωροπωλεία φέρνουν ορισμένα πράγματα της προκοπής βιολογικά ή μη. Από λαχανικά, μυρωδικά, φρούτα, όσπρια, μακαρόνια, ξηρούς καρπούς, χυμοί χωρίς ζάχαρη.

Όλοι χρειαζόμαστε και κάτι «άχρηστο»  κάτι γλυκό, μια μικρή αμαρτία. Καμία οικογένεια όμως δεν χρειάζεται 12 μπουκάλια κόκα κόλα, 7 μπουκάλια γάλα, 20 κρουασάν, 5 σοκολάτες, 5 κονσέρβες τόνου και 2 κιλά φέτα…. όπως κουβαλούσε ο κύριος μπροστά μου στο σουπερμάρκετ το Σαββάτο.

Τίποτα από αυτά δεν είναι για μαγείρεμα …και αυτή είναι η διατροφή της οικογένειάς του…τους λυπάμαι ήδη.

Κλασσικό
ποιήμα,ότι νάναι,Σκέψεις

μια νότα κόκκινο

Μια νότα κόκκινο στα ρούχα μου έριξα και ζωγράφισα τα μάτια σου.

Μια νότα κόκκινο έριξα στο φαγητό μου και ζωγράφισα τα μαγουλά σου.

Μα για την κόκκινη νότα στα χείλη σου δεν έμεινε ούτε μια σταγόνα.

——-

Το ρόζ δίπλα στους ρεβυθοκεφτέδες είναι ριζότο με φράουλες. υπέροχο!

——-

σχετικές αναρτήσεις:

το πιάτο της ημέρας

σιωπή

Κλασσικό
Επικαιρότητα,Καθημερινότητα,Μαγειρική,Σκέψεις

το πιάτο της ημέρας

5 πράγματα ήθελα να κάνω σήμερα. Τελικά κατάφερα τα 3.

Καλά θα μου πείτε πως είναι.

1. Ήθελα να δω 2 άτομα που τα λατρεύω. Αλλά με κράτησαν όμηρο στο τρόλεϊ λόγω πορείας. 45 λεπτά ακινητοποιημένος σε ένα γεμάτο τρόλεϊ σαν την σαρδέλα. Είχε πορεία στο κέντρο και είχαν κλείσει την Ακαδημίας. Δεν με πειράζουν οι διαδηλωτές καλά κάνουν και τα κλείνουν… ας τα κλείσουν όλα …ας τα κάψουν και όλα εδώ που φτάσαμε. Αλλά ο καρα-γελοίος οδηγός τρόλεϊ αρνιόταν να μας αφήσει να κατέβουμε γιατί δεν ήταν στάση. Τι στάση ρε φίλε…ούτε σε 50 χρόνια δεν θα περάσεις.

δεν φτάνει και ο οδηγός μια τύπισσα γύρω στα 50 με ανάγκασε να σηκωθώ από την θέση μου με την πρόφαση ότι είναι ντροπή μου που έχω μπροστά μου γυναίκα με μικρό παιδάκι και δεν της προσφέρω την θέση μου. Σηκώθηκα….και αντί να κάτσει η γυναίκα με το παιδί κάθισε η ηλίθια που μου έκανε παρατήρηση.

φτάνοντας 26 αιώνες μετά στον προορισμό μου και έχοντας τηλεφωνική επικοινωνία με τα 2 άτομα που λατρεύω, πέρασα στο βήμα 2.

2. Πήγα ένα καθυστερημένο δώρο σε μια φίλη μου για τα γενέθλια της. Ήπιαμε καφέ μιλήσαμε λίγο.

3. Η επόμενη και καλύτερη μου φίλη εδώ και κάμποσα χρόνια (δεν χωράνε στα δάχτυλα των χεριών και έτσι πως πάμε δεν θα χωράνε ούτε στον ποδιών σε λίγο) ήταν κουρασμένη (λογικό) και το ακυρώσαμε.

4. Έβγαλα εισιτήρια για να δω την Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων μαζί με άλλα 4 άτομα, including you know who.

5. ΡΕΒΥΘΟΚΕΦΤΕΔΕΕΕΖΖΖ!!

πρώτη φορά τους έφτιαξα είναι απίστευτα χορταστικοί. Έφαγα μόνο 2 για να πω την αλήθεια γιατί είχε μείνει μια λαχανοσαλάτα και κάτι πατάτες βραστές από χτες. Αλλά βγήκαν τέλειοι.  Παραθέτω συνταγή και φώτος.

250γρ ρεβύθια
1 ξερό κρεμμύδι
3 φρέσκα κρεμμυδάκια
λίγο μαιντανό
λίγο άνιθο
αλεύρι (με το μάτι το έβαλα)
αλάτι και πιπέρι.
3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο.

—-

Μουλιάζουμε τα ρεβύθια ολονυχτίς και πρωί πρωί με την αυγούλα τα βράζουμε.

τα πολτοποιούμε με ένα multi μιξεράκι (εδώ έβαλα και τις 3 κουταλιές λάδι).

Ψιλοκόβουμε όλα τα κρεμμύδια (φρέσκα και μη)

ρίχνουμε λίγο αλεύρι (50-70γρ)

αλάτι, πιπέρι και ανακατεύουμε το μείγμα μας.

το βάζουμε για καμιά ωρίτσα στο ψυγείο για να σφίξει .

πλάθουμε στρογγυλά κεφτεδάκια και τα αλευρώνουμε.

5 λεπτά τηγάνισμα  και βουαλά (προσοχή ρουφάνε λάδι σαν τρελά)

Κλασσικό
Μαγειρική

κουζίνα 02.10

Τις τελευταίες εβδομάδες έκανα κάποιες μικρές αγορές για την κουζίνα μου και είμαι αρκετά ευχαριστημένος. Τίποτα ιδιαίτερο μικρά απλά αξεσουάρ που κάνουν την ζωή λίγο πιο εύκολη και ποιοτική.

1. ένα αναδιπλούμενο ανοξείδωτο σκεύος που απλώνεται μέσα στην κατσαρόλα και την μετατρέπει σε ατμομάγειρα. Οικονομικό και εύχρηστο. Κάνει καταπληκτική δουλειά. Ως τώρα έχω φτιάξει ψάρι, μπρόκολο, πατάτες και κουνουπίδι.

2. Καινούρια εσπρεσσιέρα γιατί η προηγούμενη κάτι έπιασε στον πάτο και δεν καθάριζε με τίποτα. Το παραδέχομαι ότι ήταν μια ελεεινή φτηνιάρικη. Για αυτό αποφάσισα αυτή την φορά να πάρω κάτι αρκετά ποιοτικά καλύτερο.

3. Μύλος για το πιπέρι. Ο προηγούμενος μου χάλασε και είχα δώσει μια περιουσία, τώρα πήρα το φτηνότερο που βρήκα αλλά κάνει καταπληκτική δουλειά. Ακόμα και 6 μήνες να κρατήσει εγώ θα είμαι ικανοποιημένος.

Σήμερα έκανα ψάρι (πέρκα) στον ατμό με λαχανικά χρησιμοποιώντας το πρώτο εξάρτημα. Το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο.

Και η επειδή η προετοιμασία και η διακόσμηση είναι η μισή αρχοντιά

και το αποτέλεσμα. Πιπέρι, αλάτι και λίγο βαλσάμικο ξύδι πάνω από το ψάρι και τα ψημένα λαχανικά. 2 μικρά ντοματάκια και ένα ματσάκι ρόκα στο πλάι.

Κλασσικό
Ιστορίες ανθρώπων,Καθημερινότητα,Μαγειρική

Διαφορετική Δευτερά

Σήμερα θα πιάσω ένα ασυνήθιστα συνηθισμένο θέμα. Όπως είναι απόλυτα εμφανές από τον τίτλο το θέμα μου είναι η Σημερινή Δευτέρα ή αλλιώς Καθαρά Δευτέρα ή κούλουμα.

Συνήθως την Δευτέρα αυτή το τραπέζι μας κατακλύζουν διάφορα φαγητά όπως καλαμαράκια, χταποδάκια, ταραμάδες και λογής λογής θαλασσινές, για κάποιους, λιχουδιές.

Συνήθως ακόμα παρόλο που αυτή η Δευτέρα θεωρείται μια μέρα νηστεία και αυτοσυγκράτησης και ένα μεταβατικό στάδιο για της 40 μέρες μέχρι το Πάσχα. Πέφτουν όλοι με τα μούτρα στο φαγητό.

Τώρα λόγω της αλλεργίας μου σε όλα τα θαλασσινά και λόγω της αθεΐας μου γενικότερα. Δεν θα ασχοληθώ μίτε με τα ζώα της θαλάσσης μίτε με την ηλιθιότητα κάποιον δήθεν χριστιανών.

Φέτος λόγω μιας πρότασης από κάποια που αρχίζω να θεωρώ πολύ καλή μου φίλη και λόγω αυτής της καταπληκτικής ηλιόλουστης ημέρας. Το πήρα απόφαση και αποφάσισα να κάνω κούλουμα με ένα οργανωμένο γκρουπ vegans. Κάποιοι, λίγοι, όταν ακούνε αυτή την λέξη ξέρουν ακριβώς περί τίνος πρόκειται, κάποιοι τους μπερδεύουν με τους vegetarians και στους περισσότερους καλύτερα να τους μιλήσεις κινέζικα …πιο πολλά θα καταλάβουν.

επειδή θεωρώ μάταιο να εξηγώ ήδη γνωστά θέματα…παραθέτω links από το the wise old tree.

Veganism
Vegetarianism

ώστε να μπορεί κάποιος να δει την εμφανή διαφορά μεταξύ vegans και vegeterians

Πήγαμε στο άλσος Καισαριανής, ένα από τα πιο καταπληκτικά και καταπράσινα σημεία που έχουν απομείνει σε αυτή την μίζερη πόλη.

Σε Γενικές γραμμές τα φαγητά ήταν υπέροχα. Φάγαμε για τα καλά (αν και εγώ έσκασα με πολύ λίγο φαγητό). Το μενού ήταν ατελείωτο πάνω από 40 διαφορετικά πιάτα και γκυκά από σπανακόπιτες, ρεβυθοκεφτέδες, jacked potatoes, χούμους υπέροχες παραλλαγές ταραμοσαλάτας, χειροποίητες λαγάνες ολικής αλέσεως μέχρι brownies…

Ο αετός ήταν μια αποτυχία αλλά τι να κάνουμε μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Οι άνθρωποι ήταν πολύ συνειδητοποιημένοι με το τι συμβαίνει γύρω τους και γιατί έχουν διαλέξει ένα τέτοιου είδους διατροφή. Κανείς δεν έκανε κανενός είδους κήρυγμα σε κανέναν παρόλο που είχαμε και κάποιους μη vegans στην παρέα (including me).

Έβγαλα και πάρα πολλές φωτογραφίες αλλά επειδή οι περισσότερες δείχνουν πρόσωπα θα βάλω εδώ μόνο δύο.

Η μέρα τελείωσε με κουτσομπολιό και καφεδάκι.

Η χτεσινή μέρα και η σημερινή μπαίνουν στο νούμερο 2 και 3 των καλύτερων ημερών της φετινή χρονιάς μαζί με την προηγούμενη δευτέρα. Ελπίζω να ακολουθήσουν και άλλες.

Κλασσικό
ότι νάναι,Καλλιτεχνικά,Σκέψεις

1, 2, 3, 4

Πάει μια εβδομάδα που έχω να γράψω κάτι…όχι επειδή δεν ήξερα τι…είχα χίλιες δυο ιδέες αλλά προηγούνταν η συγγραφή κάποιον άλλον κειμένων1 καθώς και διάφορες κοινωνικές2, μουσικές3 και υπολογιστικές4 υποχρεώσεις.

4. έψαχνα χώρο μέχρι και κάτω από τα παπούτσια μου για να χωρέσω διάφορες δουλειές… εε απηύδησα το καημένο και πήγα και πήρα ένα θηρίο (aka 3.5′) δίσκο 1TB και από εχτές το πρωί ξεδιαλέγω πράγματα (aka βαριέμαι)

3. επειδή χάλασα πολλά λεφτά για την καινούρια μου κιθάρα δεν μπορούσα να χαλάσω άλλα τόσα για ενισχυτή και ηλεκτρική  κιθάρα χωρίς ενισχυτή είναι σαν πλυντήριο χωρίς ρούχα. Οπόταν πήρα την μεγάλη (καλά μικρή ήταν) απόφαση να πάρω το guitar link της Behringer.

Περίμενα να είναι μάπα για να πω την αλήθεια, αλλά μαζί με το guitar rig 4 μπορώ να πω ότι είμαι παραπάνω από ενθουσιασμένος. Αν δεν με ενοχλούσε να δείξω την αφεντομουτσουνάρα μου σε βίντεο θα έκανα μια επίδειξη  στο youtube αλλά υπάρχουν και άλλοι καμένοι που το έχουν κάνει ήδη.

how it sounds

Το μόνο ενοχλητικό (αλλά και αναμενόμενο) είναι ότι ο ήχος δεν βγαίνει από τον υπολογιστή αλλά από την συσκευή, οπότε ή θα πρέπει να έχεις άλλα ηχεία για το pc και άλλα για την κιθάρα (ένα ζευγάρι καλά monitor πχ) ή να τα κάνεις τράμπα από εδώ και από εκεί.

Το recording του είναι άψογο.

2. Τσικνοπέμπτη, τα γενέθλια της καλύτερης μου φίλης (εκεί τα έκανα λίγο σαλάτα…ξανά) και μια άλλη φίλη μου που ανέβηκε Αθήνα για το Σαββατοκύριακο.

Η Τσικνοπέμπτη ήταν πολύ καλύτερη από ότι περίμενα. Βγήκαμε με τα παιδιά από το γραφείο (6 κορίτσια και 2 αγόρια) :P και φάγαμε κυρίως σαλάτες. Με αλλά λόγια το τσικνίσαμε για τα καλά!!! Όμως πέρασα υπέροχα, η μουσική ήταν αστεία και υπήρχε αρκετή διάθεση κάτι που δεν το περίμενα μιας που η συγκεκριμένη μέρα μαζί με την (φτου φτου) μέρα του Αγίου Βαλεντίνου (ευτυχώς φέτος είναι Κυριακή) είναι από τις χειρότερες μου.
Τα γενέθλια ήταν δυστυχώς την ίδια μέρα με την Τσικνοπέμπτη. Είχα σκοπό να πάω από το σπίτι της και να της ευχηθώ αλλά κατάλαβα λάθος και νόμιζα ότι θα έλειπε…ήταν αργά όταν κατάλαβα ότι εννοούσε την επόμενη μέρα. Νιώθω άσχημα είναι η αλήθεια…πάνε 4 μέρες και ακόμα δεν την έχω δει.

Εχτές καλά ήταν, ήπια παραπάνω από ότι το συνηθίζω και δεν μου άρεσε τόσο πολύ αυτό…γιατί άρχισα να κάνω πολύ μίζερες σκέψεις…κάτι που έχω αποβάλλει τα τελευταία 2 χρόνια. Κρασί τέλος…θα μείνω στο ποιοτικό τζιν τόνικ.

1.Δεν έχω να πω τίποτα εδώ από το ότι  το τελείωσα, το έστειλα ….

Κλασσικό